عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 222غزل شمارهٔ 222شاعر: عطاروزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)قافیہ: ربگیردصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچو به خنده لب گشایی دو جهان شکر بگیردبه نظارهٔ جمالت همه تن شکر بگیرد2نقل کریںقدری ز نور رویت به دو عالم ار در افتدهمه عرصههای عالم به همان قدر بگیرد3نقل کریںچو در آرزوی رویت نفسی ز دل برآرمز دم فسردهٔ من نفس سحر بگیرد4نقل کریںچه غم ره است این خود که دلم دمی درین رهنه غمی دگر گزیند نه رهی دگر بگیرد5نقل کریںاگر از عتاب غیرت ره عاشقان بگیریز سرشک عاشقانت همه رهگذر بگیرد6نقل کریںز پی تو جان عطار اگر امتحان کنندشبه مدیح تو دو عالم به در و گهر بگیرد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرداز رشک روی مه را در صد نگار گیردعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 221اگلی نظمچون پرده ز روی ماه برگیرداز فرق فلک کلاه برگیردعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 223آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرداز رشک روی مه را در صد نگار گیردعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 221
