تراجم

اے جے آربری کے تراجم میں رومی کی کتاب دیوان شمس

یہ صفحہ صرف اے جے آربری کے دستیاب تراجم والی نظمیں دکھاتا ہے۔

399نظمیں

تراجم والی نظمیں

غزل شمارهٔ 441بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست

Show your face, for the orchard and rosegarden are my desire; open your lips, for abundant sugar is my desire.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 441

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 446گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ست

Though from left and right there is useless criticism and vilification, that man who has lost his heart turns not away from Love.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 446

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 449جانا جمال روح بسی خوب و بافرست

My soul, spiritual beauty is passing fair and glorious, yet your own beauty and loveliness is something beside.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 449

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 455آن روح را که عشق حقیقی شعار نیست

That spirit which wears not true love as a garment is better not to have been; its being is nothing but a disgrace.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 455

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 463هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راست

Every moment the voice of Love is arriving from left and right; we are departing for the skies—who has a mind for sightseeing?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 463

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 478وجود من به کف یار جز که ساغر نیست

My being is but a goblet in the Beloved’s hand—look at my eyes, if you do not believe it.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 478

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 481چه گوهری تو که کس را به کف بهای تو نیست

What pearl are you? For in no man’s hand is the price of you. What does the world possess that is not your gift?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 481

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 485سه روز شد که نگارین من دگرگون‌ست

Three days it is now since my fair one has become changed; sugar is never bitter—how is it that that sugar is sour?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 485

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 499عشق جز دولت و عنایت نیست

Love is nothing but felicity and lovingkindness, it is nothing but gladness and right guidance.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 499

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 509مرغ دلم باز پریدن گرفت

The bird of my heart has again begun to flutter, the parrot of my soul has begun to chew sugar.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 509

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 524بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد

The hour is late, the hour is late, the sun has gone down into the well, the sun of the soul of lovers has entered the seclusion of God.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 524

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 526ای لولیان ای لولیان یک لولی‌یی دیوانه شد

Fair ones, fair ones, a fair one has gone mad; his bowl has fallen from our roof, he has gone to the madhouse.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 526

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 528آن کیست آن آن کیست آن کاو سینه را غمگین کند

Who is that, who is that who makes the breast sorrowful, then when you make complaint before Him, He turns your bitter sweet?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 528

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 532مر عاشقان را پند کس هرگز نباشد سودمند

Advice from anyone is never of profit to lovers; love is not the kind of torrent that anyone can dam up.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 532

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 536آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود

The springtide of lovers has come, that this dust bowl may become a garden; the proclamation of heaven has come, that the bird of the soul may rise in flight.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 536

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 543یار مرا می‌نهلد تا که بخارم سر خود

My Beloved leaves me not so much as to scratch my own head; it is the body of my Beloved that presses me in its breast.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 543

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 558یار مرا چو اشتران باز مهار می‌کشد

The Friend is toggling me like a camel; in what train is He dragging His drunken camel?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 558

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 563دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

My heart, be seated near that person who has experience of the heart, go under that tree which bears fresh blossoms.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 563

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 566بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد

A fair idol that all the night teaches tricks to Venus and the moon, his two eyes by witchery sew up the two eyes of heaven.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 566

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 576دل من چون صدف باشد‌، خیال دوست دُر باشد

My heart is like an oyster shell, the Beloved’s phantom is the pearl; now I am no more contained, for this house is filled with Him.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 576

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 579دگرباره سر مستان ز مستی در سجود آمد

Once again the drunkards’ head from drunkenness has come into prostration; has perchance that minstrel of the souls struck up music from the veil?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 579

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 581مه دی رفت و بهمن هم بیا که نوبهار آمد

The month of December has departed, and January too; come, for the spring has come, the earth is green and joyous, the time of the tulips has come.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 581

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 594امروز جمال تو سیمای دگر دارد

Today your beauty has another lineament, today your delectable lip has another sweetmeat;

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 594

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 598یارانِ سحر خیزان تا صبح که دریابد؟

Morn-arising friends, who is there that discovers the dawn, who discovers us dancing in confusion like atoms?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 598

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 605ای دوست شکر خوشتر یا آنک شکر سازد

Friend, is sugar sweeter or He who makes the sugar? Friend, is the moon fairer or He who makes the moon?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 605

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 614آن بنده آواره بازآمد و بازآمد

That wandering slave has returned, returned; he has come before You burning and melting like a candle.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 614

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 621در تابش خورشیدش رقصم به چه می‌باید

Why must I dance in the glow of His sun? So that when the mote dances, He may remember me.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 621

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 622جان پیش تو هر ساعت می‌ریزد و می‌روید

Every moment the Soul is decaying and growing before you, and how should any man plead with you for the sake of a single soul?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 622

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 631نومید مشو جانا، کاومید پدید آمد

Do not despair, my soul, for hope has manifested itself; the hope of every soul has arrived from the unseen.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 631

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 636بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید

Die now, die now, in this Love die; when you have died in this Love, you will all receive new life.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 636

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 638ملولان همه رفتند در خانه ببندید

The weary ones have all gone; close the door of the house; laugh all in union at aweary reason.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 638

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 644تا نقش تو در سینه ما خانه نشین شد

Since your image dwelt within the house of our breasts, wherever we sit has become like highest paradise.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 644

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 649بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد

At the dawn hour a moon appeared in the sky, came down from the sky and gazed upon me.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 649

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 656مرغان که کنون از قفس خویش جدایید

Birds, who are now parted from your cage, show your faces again and declare where you are.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 656

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 662اگر عالم همه پرخار باشد

Though the whole world be full of thorns, the heart of the lover is wholly a rosebower;

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 662

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 668رجب بیرون شد و شعبان درآمد

Rajab has gone out and Sha‘b¯an has entered; the soul has quit the body, and the Beloved has entered.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 668

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 692رفتیم بقیه را بقا باد

We have departed—may the remainder long remain! Inescapably every man who has been born must depart.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 692

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 707آن یوسف خوش عذار آمد

That Joseph handsome of cheek has come, that Jesus of the age has come;

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 707

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 728دشمن خویشیم و یار آنک ما را می‌کُشد

We are foes to ourselves, and friends to him who slays us; we are drowned in the sea, and the waves of the sea are slaying us.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 728

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 730اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند

Behold, those birds which lay golden eggs every morning saddle the swift colt of the skies.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 730

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 735دوش آمد پیل ما را باز هندستان به یاد

Last night our elephant remembered India again, in frenzy he was rending the veil of night till dawn.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 735

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 745آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود

I have come to lay my face in the dust of the Beloved’s feet, I have come to beg pardon for a moment for my actions.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 745

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 762بدرد مرده کفن را به سر گور برآید

The dead would rend his shroud and rise from the tomb, if that dead man had tidings of my Idol.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 762

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 765هله نومید نباشی که تو را یار براند

Say, do not despair because the Beloved drives you away; if He drives you away today, will He not call you back tomorrow?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 765

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 771هله عاشقان بکوشید، که چو جسم و جان نماند

Ho, lovers, labour so that, when body and soul remain no more, your hearts may fly to heaven, not remain heavy like the body.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 771

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 779همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد

All slept, and yet sleep did not transport me, heart-forlorn as I am; all night my eyes counted the stars in the sky.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 779

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 782خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد

Have you heard that sugar has become cheap in the town? Have you heard that winter has vanished and summer is here?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 782

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 791این کبوتربچه هم عزم هوا کرد و پرید

This fledgling pigeon essayed the air and flew off when he heard a whistle and a call from the unseen.

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 791

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 806یا رب این بوی خوش از روضه جان می‌آید

Lord, is this sweet scent coming from the meadow of the soul, or is it a breeze wafting from beyond the world?

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 806

Enآڈیو

غزل شمارهٔ 809طرفه گرمابه‌بانی کو ز خلوت برآید

Amazing keeper of the hot baths! When he comes forth from seclusion, every painted figure of the baths falls into prostration!

رومی » دیوان شمس » غزل شمارهٔ 809

Enآڈیو

تراجم والی نظمیں

غزل شمارهٔ 441–بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست

غزل شمارهٔ 446–گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ست

غزل شمارهٔ 449–جانا جمال روح بسی خوب و بافرست

غزل شمارهٔ 455–آن روح را که عشق حقیقی شعار نیست

غزل شمارهٔ 463–هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راست

غزل شمارهٔ 478–وجود من به کف یار جز که ساغر نیست

غزل شمارهٔ 481–چه گوهری تو که کس را به کف بهای تو نیست

غزل شمارهٔ 485–سه روز شد که نگارین من دگرگون‌ست

غزل شمارهٔ 499–عشق جز دولت و عنایت نیست

غزل شمارهٔ 509–مرغ دلم باز پریدن گرفت

غزل شمارهٔ 524–بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد

غزل شمارهٔ 526–ای لولیان ای لولیان یک لولی‌یی دیوانه شد

غزل شمارهٔ 528–آن کیست آن آن کیست آن کاو سینه را غمگین کند

غزل شمارهٔ 532–مر عاشقان را پند کس هرگز نباشد سودمند

غزل شمارهٔ 536–آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود

غزل شمارهٔ 543–یار مرا می‌نهلد تا که بخارم سر خود

غزل شمارهٔ 558–یار مرا چو اشتران باز مهار می‌کشد

غزل شمارهٔ 563–دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

غزل شمارهٔ 566–بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد

غزل شمارهٔ 576–دل من چون صدف باشد‌، خیال دوست دُر باشد

غزل شمارهٔ 579–دگرباره سر مستان ز مستی در سجود آمد

غزل شمارهٔ 581–مه دی رفت و بهمن هم بیا که نوبهار آمد

غزل شمارهٔ 594–امروز جمال تو سیمای دگر دارد

غزل شمارهٔ 598–یارانِ سحر خیزان تا صبح که دریابد؟

غزل شمارهٔ 605–ای دوست شکر خوشتر یا آنک شکر سازد

غزل شمارهٔ 614–آن بنده آواره بازآمد و بازآمد

غزل شمارهٔ 621–در تابش خورشیدش رقصم به چه می‌باید

غزل شمارهٔ 622–جان پیش تو هر ساعت می‌ریزد و می‌روید

غزل شمارهٔ 631–نومید مشو جانا، کاومید پدید آمد

غزل شمارهٔ 636–بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید

غزل شمارهٔ 638–ملولان همه رفتند در خانه ببندید

غزل شمارهٔ 644–تا نقش تو در سینه ما خانه نشین شد

غزل شمارهٔ 649–بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد

غزل شمارهٔ 656–مرغان که کنون از قفس خویش جدایید

غزل شمارهٔ 662–اگر عالم همه پرخار باشد

غزل شمارهٔ 668–رجب بیرون شد و شعبان درآمد

غزل شمارهٔ 692–رفتیم بقیه را بقا باد

غزل شمارهٔ 707–آن یوسف خوش عذار آمد

غزل شمارهٔ 728–دشمن خویشیم و یار آنک ما را می‌کُشد

غزل شمارهٔ 730–اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند

غزل شمارهٔ 735–دوش آمد پیل ما را باز هندستان به یاد

غزل شمارهٔ 745–آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود

غزل شمارهٔ 762–بدرد مرده کفن را به سر گور برآید

غزل شمارهٔ 765–هله نومید نباشی که تو را یار براند

غزل شمارهٔ 771–هله عاشقان بکوشید، که چو جسم و جان نماند

غزل شمارهٔ 779–همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد

غزل شمارهٔ 782–خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد

غزل شمارهٔ 791–این کبوتربچه هم عزم هوا کرد و پرید

غزل شمارهٔ 806–یا رب این بوی خوش از روضه جان می‌آید

غزل شمارهٔ 809–طرفه گرمابه‌بانی کو ز خلوت برآید

تراجم والی نظمیں

غزل شمارهٔ 441–بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست

غزل شمارهٔ 446–گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ست

غزل شمارهٔ 449–جانا جمال روح بسی خوب و بافرست

غزل شمارهٔ 455–آن روح را که عشق حقیقی شعار نیست

غزل شمارهٔ 463–هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راست

غزل شمارهٔ 478–وجود من به کف یار جز که ساغر نیست

غزل شمارهٔ 481–چه گوهری تو که کس را به کف بهای تو نیست

غزل شمارهٔ 485–سه روز شد که نگارین من دگرگون‌ست

غزل شمارهٔ 499–عشق جز دولت و عنایت نیست

غزل شمارهٔ 509–مرغ دلم باز پریدن گرفت

غزل شمارهٔ 524–بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد

غزل شمارهٔ 526–ای لولیان ای لولیان یک لولی‌یی دیوانه شد

غزل شمارهٔ 528–آن کیست آن آن کیست آن کاو سینه را غمگین کند

غزل شمارهٔ 532–مر عاشقان را پند کس هرگز نباشد سودمند

غزل شمارهٔ 536–آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود

غزل شمارهٔ 543–یار مرا می‌نهلد تا که بخارم سر خود

غزل شمارهٔ 558–یار مرا چو اشتران باز مهار می‌کشد

غزل شمارهٔ 563–دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

غزل شمارهٔ 566–بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد

غزل شمارهٔ 576–دل من چون صدف باشد‌، خیال دوست دُر باشد

غزل شمارهٔ 579–دگرباره سر مستان ز مستی در سجود آمد

غزل شمارهٔ 581–مه دی رفت و بهمن هم بیا که نوبهار آمد

غزل شمارهٔ 594–امروز جمال تو سیمای دگر دارد

غزل شمارهٔ 598–یارانِ سحر خیزان تا صبح که دریابد؟

غزل شمارهٔ 605–ای دوست شکر خوشتر یا آنک شکر سازد

غزل شمارهٔ 614–آن بنده آواره بازآمد و بازآمد

غزل شمارهٔ 621–در تابش خورشیدش رقصم به چه می‌باید

غزل شمارهٔ 622–جان پیش تو هر ساعت می‌ریزد و می‌روید

غزل شمارهٔ 441بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست

غزل شمارهٔ 446گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ست

غزل شمارهٔ 449جانا جمال روح بسی خوب و بافرست

غزل شمارهٔ 455آن روح را که عشق حقیقی شعار نیست

غزل شمارهٔ 463هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راست

غزل شمارهٔ 478وجود من به کف یار جز که ساغر نیست

غزل شمارهٔ 481چه گوهری تو که کس را به کف بهای تو نیست

غزل شمارهٔ 485سه روز شد که نگارین من دگرگون‌ست

غزل شمارهٔ 499عشق جز دولت و عنایت نیست

غزل شمارهٔ 509مرغ دلم باز پریدن گرفت

غزل شمارهٔ 524بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد

غزل شمارهٔ 526ای لولیان ای لولیان یک لولی‌یی دیوانه شد

غزل شمارهٔ 528آن کیست آن آن کیست آن کاو سینه را غمگین کند

غزل شمارهٔ 532مر عاشقان را پند کس هرگز نباشد سودمند

غزل شمارهٔ 536آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود

غزل شمارهٔ 543یار مرا می‌نهلد تا که بخارم سر خود

غزل شمارهٔ 558یار مرا چو اشتران باز مهار می‌کشد

غزل شمارهٔ 563دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

غزل شمارهٔ 566بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد

غزل شمارهٔ 576دل من چون صدف باشد‌، خیال دوست دُر باشد

غزل شمارهٔ 579دگرباره سر مستان ز مستی در سجود آمد

غزل شمارهٔ 581مه دی رفت و بهمن هم بیا که نوبهار آمد

غزل شمارهٔ 594امروز جمال تو سیمای دگر دارد

غزل شمارهٔ 598یارانِ سحر خیزان تا صبح که دریابد؟

غزل شمارهٔ 605ای دوست شکر خوشتر یا آنک شکر سازد

غزل شمارهٔ 614آن بنده آواره بازآمد و بازآمد

غزل شمارهٔ 621در تابش خورشیدش رقصم به چه می‌باید

غزل شمارهٔ 622جان پیش تو هر ساعت می‌ریزد و می‌روید

غزل شمارهٔ 631نومید مشو جانا، کاومید پدید آمد

غزل شمارهٔ 636بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید

غزل شمارهٔ 638ملولان همه رفتند در خانه ببندید

غزل شمارهٔ 644تا نقش تو در سینه ما خانه نشین شد

غزل شمارهٔ 649بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد

غزل شمارهٔ 656مرغان که کنون از قفس خویش جدایید

غزل شمارهٔ 662اگر عالم همه پرخار باشد

غزل شمارهٔ 668رجب بیرون شد و شعبان درآمد

غزل شمارهٔ 692رفتیم بقیه را بقا باد

غزل شمارهٔ 707آن یوسف خوش عذار آمد

غزل شمارهٔ 728دشمن خویشیم و یار آنک ما را می‌کُشد

غزل شمارهٔ 730اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند

غزل شمارهٔ 735دوش آمد پیل ما را باز هندستان به یاد

غزل شمارهٔ 745آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود

غزل شمارهٔ 762بدرد مرده کفن را به سر گور برآید

غزل شمارهٔ 765هله نومید نباشی که تو را یار براند

غزل شمارهٔ 771هله عاشقان بکوشید، که چو جسم و جان نماند

غزل شمارهٔ 779همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد

غزل شمارهٔ 782خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد

غزل شمارهٔ 791این کبوتربچه هم عزم هوا کرد و پرید

غزل شمارهٔ 806یا رب این بوی خوش از روضه جان می‌آید

غزل شمارهٔ 809طرفه گرمابه‌بانی کو ز خلوت برآید

غزل شمارهٔ 441بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست

غزل شمارهٔ 446گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ست

غزل شمارهٔ 449جانا جمال روح بسی خوب و بافرست

غزل شمارهٔ 455آن روح را که عشق حقیقی شعار نیست

غزل شمارهٔ 463هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راست

غزل شمارهٔ 478وجود من به کف یار جز که ساغر نیست

غزل شمارهٔ 481چه گوهری تو که کس را به کف بهای تو نیست

غزل شمارهٔ 485سه روز شد که نگارین من دگرگون‌ست

غزل شمارهٔ 499عشق جز دولت و عنایت نیست

غزل شمارهٔ 509مرغ دلم باز پریدن گرفت

غزل شمارهٔ 524بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد

غزل شمارهٔ 526ای لولیان ای لولیان یک لولی‌یی دیوانه شد

غزل شمارهٔ 528آن کیست آن آن کیست آن کاو سینه را غمگین کند

غزل شمارهٔ 532مر عاشقان را پند کس هرگز نباشد سودمند

غزل شمارهٔ 536آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود

غزل شمارهٔ 543یار مرا می‌نهلد تا که بخارم سر خود

غزل شمارهٔ 558یار مرا چو اشتران باز مهار می‌کشد

غزل شمارهٔ 563دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

غزل شمارهٔ 566بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد

غزل شمارهٔ 576دل من چون صدف باشد‌، خیال دوست دُر باشد

غزل شمارهٔ 579دگرباره سر مستان ز مستی در سجود آمد

غزل شمارهٔ 581مه دی رفت و بهمن هم بیا که نوبهار آمد

غزل شمارهٔ 594امروز جمال تو سیمای دگر دارد

غزل شمارهٔ 598یارانِ سحر خیزان تا صبح که دریابد؟

غزل شمارهٔ 605ای دوست شکر خوشتر یا آنک شکر سازد

غزل شمارهٔ 614آن بنده آواره بازآمد و بازآمد

غزل شمارهٔ 621در تابش خورشیدش رقصم به چه می‌باید

غزل شمارهٔ 622جان پیش تو هر ساعت می‌ریزد و می‌روید

غزل شمارهٔ 631نومید مشو جانا، کاومید پدید آمد

غزل شمارهٔ 636بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید