صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 762

غزل شمارهٔ 762

شاعر: رومی

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)

قافیہ: راید

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
بدرد مرده کفن را به سر گور برآید
اگر آن مرده ما را ز بت من خبر آید

The dead would rend his shroud and rise from the tomb, if that dead man had tidings of my Idol.

22
چه کند مرده و زنده چو از او یابد چیزی
که اگر کوه ببیند بجهد پیشتر آید

What will dead and living do when he discovers something of Him? For if the mountain beheld Him, it would leap and advance.

33
ز ملامت نگریزم که ملامت ز تو آید
که ز تلخی تو جان را همه طعم شکر آید

I will not flee from blame, for the blame comes from you; from your bitterness all the taste of sugar comes to the soul.

44
بخور آن را که رسیدت مهل از بهر ذخیره
که تو بر جوی روانی چو بخوردی دگر آید

Devour whatever has come to you, leave it not to store up, for you are on the banks of a running stream—when you have drunk, more will come.

55
بنگر صنعت خوبش بشنو وحی قلوبش
همگی نور نظر شو همه ذوق از نظر آید

Behold His fair handiwork, listen to His inspiration to the hearts; become entirely light of vision—all rapture comes from vision.

66
مبر امید که عمرم بشد و یار نیامد
بگه آید وی و بی‌گه نه همه در سحر آید

Do not despair, saying, “My life is gone, and the Friend has not come”; He comes betimes and out of season, He comes not only at dawn.

77
تو مراقب شو و آگه گه و بی‌گاه که ناگه
مثل کحل عزیزی شه ما در بصر آید

Be watchful and wakeful in season and out of season, for suddenly our King enters the eyes like ‘Uzaiz¯ı antimony.

88
چو در این چشم درآید شود این چشم چو دریا
چو به دریا نگرد از همه آبش گهر آید

When He enters this eye, this eye becomes like the sea; when He gazes on the sea, out of all its waters pearls come;

99
نه چنان گوهر مرده که نداند گهر خود
همه گویا همه جویا همگی جانور آید

Not such a dead pearl that knows not its own essence, pearls will come all speaking, all seeking, altogether alive.

1010
تو چه دانی تو چه دانی که چه کانی و چه جانی
که خدا داند و بیند هنری کز بشر آید

What do you know, what do you know what kind of mind and soul you are? It is God who knows and sees the virtue that belongs to men.

1111
تو سخن گفتن بی‌لب هله خو کن چو ترازو
که نماند لب و دندان چو ز دنیا گذر آید

Become accustomed to speak without lips, like a balance, for lips and teeth do not remain when one passes from the world.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

چو سحرگاه ز گلشن مه عیار برآمد

چه بسی نعره مستان که ز گلزار برآمد

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 761

اگلی نظم

خنک آن کس که چو ما شد همگی لطف و رضا شد

ز جفا رست و ز غصه همه شادی و وفا شد

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 763

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

خرم آن روز که دیدار تو پیش نظر آید

ضایع آن عمر که بی دیدن رویت به سر آید

امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 628

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00