وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 525آن که سوز جگر و دیده تر داد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 525

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 526آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 526

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 527نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 527

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 528

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 529نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 529

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 530عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 530

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 531می کند وقت خوش از عمر برومند مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 531

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 532

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 533برسانید به خاک قدم یار مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 533

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 534از گلستان نشود غنچه دل باز مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 534

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 535می کند گرم طلب شعله آواز مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 535

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 536چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 536

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 537هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 537

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 538

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 539

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 540می پرد چشم به خال لب جانانه مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 540

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 541وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 541

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 542تازه دارد دل من خار و خس مژگان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 542

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 543

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 544

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 545شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 545

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 546نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 546

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 547تندی خوی ضرورست سخن آیین را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 547

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 548گل به صد دیده شبنم نگران است او را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 548

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 549غم مردن نبود جان غم اندوخته را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 549

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 550گر به گلزار بری آن رخ افروخته را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 550

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 551گریه بسیار بود نو به وجود آمده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 551

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 552

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 553شوق اگر قافله سالار شود قافله را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 553

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 554نشد از روی تو سیراب نظر آینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 554

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 555چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 555

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 556لب میگون تو خمار کند تقوی را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 556

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 557گریه از دل نبرد کلفت روحانی را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 557

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 558خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 558

آڈیو

18 اشعار

غزل شمارهٔ 559تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 559

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 560هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 560

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 561حلقه هر در باغی نشود دیده ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 561

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 562گرچه از درد خزانی شده رخساره ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 562

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 563تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 563

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 564هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 564

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 565آب حیوان زند آب در میخانه ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 565

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 566سیل را گنج شمارد دل ویرانه ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 566

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 567روشن است از دل بی کینه ما سینه ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 567

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 568گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 568

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 569مشرق مهر بود سینه بی کینه ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 569

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 570چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 570

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 571از بساط فلک آن سوی بود بازی ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 571

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 572علم نصرت ما آه سحرگاهی ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 572

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 573دل نگردید شب وصل تهی از گله‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 573

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 889خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 889

13 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 525–آن که سوز جگر و دیده تر داد مرا

غزل شمارهٔ 526–آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا

غزل شمارهٔ 527–نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا

غزل شمارهٔ 528–سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

غزل شمارهٔ 529–نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا

غزل شمارهٔ 530–عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرا

غزل شمارهٔ 531–می کند وقت خوش از عمر برومند مرا

غزل شمارهٔ 532–تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا

غزل شمارهٔ 533–برسانید به خاک قدم یار مرا

غزل شمارهٔ 534–از گلستان نشود غنچه دل باز مرا

غزل شمارهٔ 535–می کند گرم طلب شعله آواز مرا

غزل شمارهٔ 536–چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟

غزل شمارهٔ 537–هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا

غزل شمارهٔ 538–دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا

غزل شمارهٔ 539–آشنایی به کسی نیست درین خانه مرا

غزل شمارهٔ 540–می پرد چشم به خال لب جانانه مرا

غزل شمارهٔ 541–وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را

غزل شمارهٔ 542–تازه دارد دل من خار و خس مژگان را

غزل شمارهٔ 543–مژه مانع نشود اشک سبک جولان را

غزل شمارهٔ 544–میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را

غزل شمارهٔ 545–شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را

غزل شمارهٔ 546–نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون را

غزل شمارهٔ 547–تندی خوی ضرورست سخن آیین را

غزل شمارهٔ 548–گل به صد دیده شبنم نگران است او را

غزل شمارهٔ 549–غم مردن نبود جان غم اندوخته را

غزل شمارهٔ 550–گر به گلزار بری آن رخ افروخته را

غزل شمارهٔ 551–گریه بسیار بود نو به وجود آمده را

غزل شمارهٔ 552–صلح در پرده بود یار به جنگ آمده را

غزل شمارهٔ 553–شوق اگر قافله سالار شود قافله را

غزل شمارهٔ 554–نشد از روی تو سیراب نظر آینه را

غزل شمارهٔ 555–چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟

غزل شمارهٔ 556–لب میگون تو خمار کند تقوی را

غزل شمارهٔ 557–گریه از دل نبرد کلفت روحانی را

غزل شمارهٔ 558–خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی را

غزل شمارهٔ 559–تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟

غزل شمارهٔ 560–هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما

غزل شمارهٔ 561–حلقه هر در باغی نشود دیده ما

غزل شمارهٔ 562–گرچه از درد خزانی شده رخساره ما

غزل شمارهٔ 563–تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟

غزل شمارهٔ 564–هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ما

غزل شمارهٔ 565–آب حیوان زند آب در میخانه ما

غزل شمارهٔ 566–سیل را گنج شمارد دل ویرانه ما

غزل شمارهٔ 567–روشن است از دل بی کینه ما سینه ما

غزل شمارهٔ 568–گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ما

غزل شمارهٔ 569–مشرق مهر بود سینه بی کینه ما

غزل شمارهٔ 570–چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ما

غزل شمارهٔ 571–از بساط فلک آن سوی بود بازی ما

غزل شمارهٔ 572–علم نصرت ما آه سحرگاهی ما

غزل شمارهٔ 573–دل نگردید شب وصل تهی از گله‌ها

غزل شمارهٔ 889–خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آب

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 525–آن که سوز جگر و دیده تر داد مرا

غزل شمارهٔ 526–آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا

غزل شمارهٔ 527–نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا

غزل شمارهٔ 528–سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

غزل شمارهٔ 529–نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا

غزل شمارهٔ 530–عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرا

غزل شمارهٔ 531–می کند وقت خوش از عمر برومند مرا

غزل شمارهٔ 532–تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا

غزل شمارهٔ 533–برسانید به خاک قدم یار مرا

غزل شمارهٔ 534–از گلستان نشود غنچه دل باز مرا

غزل شمارهٔ 535–می کند گرم طلب شعله آواز مرا

غزل شمارهٔ 536–چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟

غزل شمارهٔ 537–هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا

غزل شمارهٔ 538–دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا

غزل شمارهٔ 539–آشنایی به کسی نیست درین خانه مرا

غزل شمارهٔ 540–می پرد چشم به خال لب جانانه مرا

غزل شمارهٔ 541–وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را

غزل شمارهٔ 542–تازه دارد دل من خار و خس مژگان را

غزل شمارهٔ 543–مژه مانع نشود اشک سبک جولان را

غزل شمارهٔ 544–میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را

غزل شمارهٔ 545–شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را

غزل شمارهٔ 546–نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون را

غزل شمارهٔ 547–تندی خوی ضرورست سخن آیین را

غزل شمارهٔ 548–گل به صد دیده شبنم نگران است او را

غزل شمارهٔ 549–غم مردن نبود جان غم اندوخته را

غزل شمارهٔ 550–گر به گلزار بری آن رخ افروخته را

غزل شمارهٔ 525آن که سوز جگر و دیده تر داد مرا

غزل شمارهٔ 526آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا

غزل شمارهٔ 527نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا

غزل شمارهٔ 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

غزل شمارهٔ 529نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا

غزل شمارهٔ 530عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرا

غزل شمارهٔ 531می کند وقت خوش از عمر برومند مرا

غزل شمارهٔ 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا

غزل شمارهٔ 533برسانید به خاک قدم یار مرا

غزل شمارهٔ 534از گلستان نشود غنچه دل باز مرا

غزل شمارهٔ 535می کند گرم طلب شعله آواز مرا

غزل شمارهٔ 536چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟

غزل شمارهٔ 537هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا

غزل شمارهٔ 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا

غزل شمارهٔ 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرا

غزل شمارهٔ 540می پرد چشم به خال لب جانانه مرا

غزل شمارهٔ 541وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را

غزل شمارهٔ 542تازه دارد دل من خار و خس مژگان را

غزل شمارهٔ 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان را

غزل شمارهٔ 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را

غزل شمارهٔ 545شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را

غزل شمارهٔ 546نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون را

غزل شمارهٔ 547تندی خوی ضرورست سخن آیین را

غزل شمارهٔ 548گل به صد دیده شبنم نگران است او را

غزل شمارهٔ 549غم مردن نبود جان غم اندوخته را

غزل شمارهٔ 550گر به گلزار بری آن رخ افروخته را

غزل شمارهٔ 551گریه بسیار بود نو به وجود آمده را

غزل شمارهٔ 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده را

غزل شمارهٔ 553شوق اگر قافله سالار شود قافله را

غزل شمارهٔ 554نشد از روی تو سیراب نظر آینه را

غزل شمارهٔ 555چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟

غزل شمارهٔ 556لب میگون تو خمار کند تقوی را

غزل شمارهٔ 557گریه از دل نبرد کلفت روحانی را

غزل شمارهٔ 558خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی را

غزل شمارهٔ 559تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟

غزل شمارهٔ 560هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما

غزل شمارهٔ 561حلقه هر در باغی نشود دیده ما

غزل شمارهٔ 562گرچه از درد خزانی شده رخساره ما

غزل شمارهٔ 563تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟

غزل شمارهٔ 564هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ما

غزل شمارهٔ 565آب حیوان زند آب در میخانه ما

غزل شمارهٔ 566سیل را گنج شمارد دل ویرانه ما

غزل شمارهٔ 567روشن است از دل بی کینه ما سینه ما

غزل شمارهٔ 568گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ما

غزل شمارهٔ 569مشرق مهر بود سینه بی کینه ما

غزل شمارهٔ 570چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ما

غزل شمارهٔ 571از بساط فلک آن سوی بود بازی ما

غزل شمارهٔ 572علم نصرت ما آه سحرگاهی ما

غزل شمارهٔ 573دل نگردید شب وصل تهی از گله‌ها

غزل شمارهٔ 889خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آب

غزل شمارهٔ 525آن که سوز جگر و دیده تر داد مرا

غزل شمارهٔ 526آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا

غزل شمارهٔ 527نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا

غزل شمارهٔ 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

غزل شمارهٔ 529نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا

غزل شمارهٔ 530عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرا

غزل شمارهٔ 531می کند وقت خوش از عمر برومند مرا

غزل شمارهٔ 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا

غزل شمارهٔ 533برسانید به خاک قدم یار مرا

غزل شمارهٔ 534از گلستان نشود غنچه دل باز مرا

غزل شمارهٔ 535می کند گرم طلب شعله آواز مرا

غزل شمارهٔ 536چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟

غزل شمارهٔ 537هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا

غزل شمارهٔ 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مرا

غزل شمارهٔ 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرا

غزل شمارهٔ 540می پرد چشم به خال لب جانانه مرا

غزل شمارهٔ 541وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را

غزل شمارهٔ 542تازه دارد دل من خار و خس مژگان را

غزل شمارهٔ 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان را

غزل شمارهٔ 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را

غزل شمارهٔ 545شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را

غزل شمارهٔ 546نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون را

غزل شمارهٔ 547تندی خوی ضرورست سخن آیین را

غزل شمارهٔ 548گل به صد دیده شبنم نگران است او را

غزل شمارهٔ 549غم مردن نبود جان غم اندوخته را

غزل شمارهٔ 550گر به گلزار بری آن رخ افروخته را

غزل شمارهٔ 551گریه بسیار بود نو به وجود آمده را

غزل شمارهٔ 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده را

غزل شمارهٔ 553شوق اگر قافله سالار شود قافله را

غزل شمارهٔ 554نشد از روی تو سیراب نظر آینه را