صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 547

غزل شمارهٔ 547

شاعر: صائب

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ینرا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
تندی خوی ضرورست سخن آیین را
که بنوشند به تلخی، می لب شیرین را
22
بلبلانی که نظر بر رخ گل وا کردند
چه شناسند قماش سخن رنگین را
33
برد و بر طاق فراموشی جاوید گذاشت
تیشه صافدلم آینه شیرین را
44
کیست از عهده این وام سبکبار شود؟
گر نبخشد به کسی دختر رز کابین را
55
دست در دامن می زن که رسانید به چرخ
نسبت سلسله تاک، سر پروین را
66
عشق اندیشه ندارد ز نگهبانی عقل
دزد خاموش کند شمع سر بالین را
77
دل صائب چه غم از نیش ملامت دارد؟
نیست اندیشه ای از خار، کف گلچین را
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون را

سنگ اطفال شود کوه و کمر مجنون را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 546

اگلی نظم

گل به صد دیده شبنم نگران است او را

لاله از جمله خونین جگران است او را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 548

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00