صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 562

غزل شمارهٔ 562

شاعر: صائب

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ارهما

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
گرچه از درد خزانی شده رخساره ما
می توان چید گل از سینه صد پاره ما
22
نفس گرم درین بوته نخواهد ماندن
تا شود شیشه می این دل چون خاره ما
33
گرچه از داغ یتیمی دل ما سوخته است
هست سنگ یده هر مهره گهواره ما
44
چرب سازد علم از خون شفاعت خواهان
چون برآرد ز میان تیغ، ستمکاره ما
55
درد خود گر به مسیحای زمان عرض کنیم
می زند بر در بیچارگی از چاره ما
66
آب دریا نکند ریگ روان را سیراب
سیری از باده ندارد دل میخواره ما
77
صائب از سعی محال است به انجام رسد
سفر ریگ روان و دل آواره ما
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

حلقه هر در باغی نشود دیده ما

باغ دربسته بود دیده پوشیده ما

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 561

اگلی نظم

تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟

که رگ ابر بهارست رگ و ریشه ما

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 563

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00