صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4369رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4369

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4370رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4370

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4371دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4371

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4372دل چون تهی از دردوغم یار توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4372

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4373از مستی چشم تو چه تقریر توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4373

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4374شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4374

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4375جانی که سر از روزن فتراک برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4375

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4376چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4376

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4377

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4378گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4378

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4379جان در بدن خاکی ما زنگ برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4379

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4380نظاره خط توام از خال برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4380

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4381دل سخت چو گردید نصیحت نپذیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4381

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4382گل مرتبه عارض جانانه نگیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4382

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4383سرگرم تو با کشمکش دار نسازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4383

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4384از عود دل گرم من اخگربگریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4384

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4385روزی که مرا موج نفس دام سخن شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4385

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4386از حسن غریب تو جهان صبح وطن شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4386

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4387تیغ تو می وساقی وپیمانه من شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4387

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4388یوسف شود آن کس که خریدار تو باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4388

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4389در راه توهر کس دل ودین باخته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4389

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4390عاشق غم اسباب چرا داشته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4390

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4391چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4391

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4392این اشک جگرگون چه اثرداشته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4392

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4393اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4393

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4394زان سفله حذرکن که توانگرشده باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4394

آڈیو

21 اشعار

غزل شمارهٔ 4395شرمی که بود ساخته مطلوب نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4395

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4396با کعبه پرستار ترا کار نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4396

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4397تا چنددلت برمن مهجور نبخشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4397

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4398زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4398

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4399تا خنده ازان غنچه مستور برآمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4399

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4400آن آفت جان بر سر انصاف نیامد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4400

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4401کیفیت می زاهد فرزانه نداند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4401

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4402فیض دم صبح از لب خندان تو یابند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4402

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4403در خویش چو گردون نکنی تا سفری چند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4403

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4404جمعی که دراندیشه آن چشم خمارند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4404

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4405خوش وقت گروهی که در اندیشه یارند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4405

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4406داغی که مرا بر دل دیوانه گذارند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4406

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4407خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4407

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4408هر نقطه کز این دایره بیکار شمارند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4408

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4409حکم است که کار شب آدینه بسازند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4409

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4410از دشت به حی مردم دیوانه نسازند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4410

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4411از دست رود خامه چو نام تو نویسند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4411

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4412در کوی خرابات گروهی که خموشند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4412

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4413آنها که به فردوس رخ یار فروشند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4413

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4414

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4415غفلت زدگان دیده بیدار ندانند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4415

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4416آنها که نظرباز به نو خط پسرانند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4416

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشیند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4417

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4418سوز دل عاشق ز تماشا ننشیند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4418

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4369–رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد

غزل شمارهٔ 4370–رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد

غزل شمارهٔ 4371–دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

غزل شمارهٔ 4372–دل چون تهی از دردوغم یار توان کرد

غزل شمارهٔ 4373–از مستی چشم تو چه تقریر توان کرد

غزل شمارهٔ 4374–شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد

غزل شمارهٔ 4375–جانی که سر از روزن فتراک برآورد

غزل شمارهٔ 4376–چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4377–از طوطی من روی سخن رنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4378–گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4379–جان در بدن خاکی ما زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4380–نظاره خط توام از خال برآورد

غزل شمارهٔ 4381–دل سخت چو گردید نصیحت نپذیرد

غزل شمارهٔ 4382–گل مرتبه عارض جانانه نگیرد

غزل شمارهٔ 4383–سرگرم تو با کشمکش دار نسازد

غزل شمارهٔ 4384–از عود دل گرم من اخگربگریزد

غزل شمارهٔ 4385–روزی که مرا موج نفس دام سخن شد

غزل شمارهٔ 4386–از حسن غریب تو جهان صبح وطن شد

غزل شمارهٔ 4387–تیغ تو می وساقی وپیمانه من شد

غزل شمارهٔ 4388–یوسف شود آن کس که خریدار تو باشد

غزل شمارهٔ 4389–در راه توهر کس دل ودین باخته باشد

غزل شمارهٔ 4390–عاشق غم اسباب چرا داشته باشد

غزل شمارهٔ 4391–چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشد

غزل شمارهٔ 4392–این اشک جگرگون چه اثرداشته باشد

غزل شمارهٔ 4393–اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشد

غزل شمارهٔ 4394–زان سفله حذرکن که توانگرشده باشد

غزل شمارهٔ 4395–شرمی که بود ساخته مطلوب نباشد

غزل شمارهٔ 4396–با کعبه پرستار ترا کار نباشد

غزل شمارهٔ 4397–تا چنددلت برمن مهجور نبخشد

غزل شمارهٔ 4398–زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمد

غزل شمارهٔ 4399–تا خنده ازان غنچه مستور برآمد

غزل شمارهٔ 4400–آن آفت جان بر سر انصاف نیامد

غزل شمارهٔ 4401–کیفیت می زاهد فرزانه نداند

غزل شمارهٔ 4402–فیض دم صبح از لب خندان تو یابند

غزل شمارهٔ 4403–در خویش چو گردون نکنی تا سفری چند

غزل شمارهٔ 4404–جمعی که دراندیشه آن چشم خمارند

غزل شمارهٔ 4405–خوش وقت گروهی که در اندیشه یارند

غزل شمارهٔ 4406–داغی که مرا بر دل دیوانه گذارند

غزل شمارهٔ 4407–خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارند

غزل شمارهٔ 4408–هر نقطه کز این دایره بیکار شمارند

غزل شمارهٔ 4409–حکم است که کار شب آدینه بسازند

غزل شمارهٔ 4410–از دشت به حی مردم دیوانه نسازند

غزل شمارهٔ 4411–از دست رود خامه چو نام تو نویسند

غزل شمارهٔ 4412–در کوی خرابات گروهی که خموشند

غزل شمارهٔ 4413–آنها که به فردوس رخ یار فروشند

غزل شمارهٔ 4414–تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکند

غزل شمارهٔ 4415–غفلت زدگان دیده بیدار ندانند

غزل شمارهٔ 4416–آنها که نظرباز به نو خط پسرانند

غزل شمارهٔ 4417–چون شبنم می بر رخ جانان بنشیند

غزل شمارهٔ 4418–سوز دل عاشق ز تماشا ننشیند

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4369–رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد

غزل شمارهٔ 4370–رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد

غزل شمارهٔ 4371–دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

غزل شمارهٔ 4372–دل چون تهی از دردوغم یار توان کرد

غزل شمارهٔ 4373–از مستی چشم تو چه تقریر توان کرد

غزل شمارهٔ 4374–شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد

غزل شمارهٔ 4375–جانی که سر از روزن فتراک برآورد

غزل شمارهٔ 4376–چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4377–از طوطی من روی سخن رنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4378–گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4379–جان در بدن خاکی ما زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4380–نظاره خط توام از خال برآورد

غزل شمارهٔ 4381–دل سخت چو گردید نصیحت نپذیرد

غزل شمارهٔ 4382–گل مرتبه عارض جانانه نگیرد

غزل شمارهٔ 4383–سرگرم تو با کشمکش دار نسازد

غزل شمارهٔ 4384–از عود دل گرم من اخگربگریزد

غزل شمارهٔ 4385–روزی که مرا موج نفس دام سخن شد

غزل شمارهٔ 4386–از حسن غریب تو جهان صبح وطن شد

غزل شمارهٔ 4387–تیغ تو می وساقی وپیمانه من شد

غزل شمارهٔ 4388–یوسف شود آن کس که خریدار تو باشد

غزل شمارهٔ 4389–در راه توهر کس دل ودین باخته باشد

غزل شمارهٔ 4390–عاشق غم اسباب چرا داشته باشد

غزل شمارهٔ 4391–چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشد

غزل شمارهٔ 4392–این اشک جگرگون چه اثرداشته باشد

غزل شمارهٔ 4393–اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشد

غزل شمارهٔ 4394–زان سفله حذرکن که توانگرشده باشد

غزل شمارهٔ 4369رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد

غزل شمارهٔ 4370رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد

غزل شمارهٔ 4371دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

غزل شمارهٔ 4372دل چون تهی از دردوغم یار توان کرد

غزل شمارهٔ 4373از مستی چشم تو چه تقریر توان کرد

غزل شمارهٔ 4374شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد

غزل شمارهٔ 4375جانی که سر از روزن فتراک برآورد

غزل شمارهٔ 4376چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4378گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4379جان در بدن خاکی ما زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4380نظاره خط توام از خال برآورد

غزل شمارهٔ 4381دل سخت چو گردید نصیحت نپذیرد

غزل شمارهٔ 4382گل مرتبه عارض جانانه نگیرد

غزل شمارهٔ 4383سرگرم تو با کشمکش دار نسازد

غزل شمارهٔ 4384از عود دل گرم من اخگربگریزد

غزل شمارهٔ 4385روزی که مرا موج نفس دام سخن شد

غزل شمارهٔ 4386از حسن غریب تو جهان صبح وطن شد

غزل شمارهٔ 4387تیغ تو می وساقی وپیمانه من شد

غزل شمارهٔ 4388یوسف شود آن کس که خریدار تو باشد

غزل شمارهٔ 4389در راه توهر کس دل ودین باخته باشد

غزل شمارهٔ 4390عاشق غم اسباب چرا داشته باشد

غزل شمارهٔ 4391چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشد

غزل شمارهٔ 4392این اشک جگرگون چه اثرداشته باشد

غزل شمارهٔ 4393اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشد

غزل شمارهٔ 4394زان سفله حذرکن که توانگرشده باشد

غزل شمارهٔ 4395شرمی که بود ساخته مطلوب نباشد

غزل شمارهٔ 4396با کعبه پرستار ترا کار نباشد

غزل شمارهٔ 4397تا چنددلت برمن مهجور نبخشد

غزل شمارهٔ 4398زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمد

غزل شمارهٔ 4399تا خنده ازان غنچه مستور برآمد

غزل شمارهٔ 4400آن آفت جان بر سر انصاف نیامد

غزل شمارهٔ 4401کیفیت می زاهد فرزانه نداند

غزل شمارهٔ 4402فیض دم صبح از لب خندان تو یابند

غزل شمارهٔ 4403در خویش چو گردون نکنی تا سفری چند

غزل شمارهٔ 4404جمعی که دراندیشه آن چشم خمارند

غزل شمارهٔ 4405خوش وقت گروهی که در اندیشه یارند

غزل شمارهٔ 4406داغی که مرا بر دل دیوانه گذارند

غزل شمارهٔ 4407خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارند

غزل شمارهٔ 4408هر نقطه کز این دایره بیکار شمارند

غزل شمارهٔ 4409حکم است که کار شب آدینه بسازند

غزل شمارهٔ 4410از دشت به حی مردم دیوانه نسازند

غزل شمارهٔ 4411از دست رود خامه چو نام تو نویسند

غزل شمارهٔ 4412در کوی خرابات گروهی که خموشند

غزل شمارهٔ 4413آنها که به فردوس رخ یار فروشند

غزل شمارهٔ 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکند

غزل شمارهٔ 4415غفلت زدگان دیده بیدار ندانند

غزل شمارهٔ 4416آنها که نظرباز به نو خط پسرانند

غزل شمارهٔ 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشیند

غزل شمارهٔ 4418سوز دل عاشق ز تماشا ننشیند

غزل شمارهٔ 4369رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد

غزل شمارهٔ 4370رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد

غزل شمارهٔ 4371دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

غزل شمارهٔ 4372دل چون تهی از دردوغم یار توان کرد

غزل شمارهٔ 4373از مستی چشم تو چه تقریر توان کرد

غزل شمارهٔ 4374شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد

غزل شمارهٔ 4375جانی که سر از روزن فتراک برآورد

غزل شمارهٔ 4376چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4378گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4379جان در بدن خاکی ما زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4380نظاره خط توام از خال برآورد

غزل شمارهٔ 4381دل سخت چو گردید نصیحت نپذیرد

غزل شمارهٔ 4382گل مرتبه عارض جانانه نگیرد

غزل شمارهٔ 4383سرگرم تو با کشمکش دار نسازد

غزل شمارهٔ 4384از عود دل گرم من اخگربگریزد

غزل شمارهٔ 4385روزی که مرا موج نفس دام سخن شد

غزل شمارهٔ 4386از حسن غریب تو جهان صبح وطن شد

غزل شمارهٔ 4387تیغ تو می وساقی وپیمانه من شد

غزل شمارهٔ 4388یوسف شود آن کس که خریدار تو باشد

غزل شمارهٔ 4389در راه توهر کس دل ودین باخته باشد

غزل شمارهٔ 4390عاشق غم اسباب چرا داشته باشد

غزل شمارهٔ 4391چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشد

غزل شمارهٔ 4392این اشک جگرگون چه اثرداشته باشد

غزل شمارهٔ 4393اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشد

غزل شمارهٔ 4394زان سفله حذرکن که توانگرشده باشد

غزل شمارهٔ 4395شرمی که بود ساخته مطلوب نباشد

غزل شمارهٔ 4396با کعبه پرستار ترا کار نباشد

غزل شمارهٔ 4397تا چنددلت برمن مهجور نبخشد

غزل شمارهٔ 4398زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمد