صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 51نیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 51

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 52از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 52

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 53نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 53

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 54تنگدستی راست سازد نفسِ کج‌رفتار را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 54

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 55کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 55

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 56آه می‌باشد مسلسل خاطرِ افگار را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 56

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 57کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 57

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 58نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 58

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 59داد سیلِ گریه‌ٔ من غوطه در گِل بحر را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 59

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 60عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 60

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 61نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 61

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 62خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 62

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 63چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 63

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 64سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 64

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 65سر به گردون می‌دهم این آهِ پُر تأثیر را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 65

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 66وصفِ زلفِ یار عاجز می‌کند تقریر را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 66

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 67مُهرِ خاموشی کند کوته‌زبان تقریر را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 67

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 68خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 68

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 69چرب‌نرمی می‌کند کوته‌زبان شمشیر را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 69

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 70شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 70

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 71از فغان شد سر‌گرانی بیش آن طناز را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 71

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 72هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 72

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 73نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 73

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 74نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 74

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 75ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 75

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 76عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 76

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 77پرده‌دارِ حرفِ دعوی کن لبِ خاموش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 77

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 78بر جگر تا خورده‌ام نیشِ خمارِ نوش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 78

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 79چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 79

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 80نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 80

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 81از صفای دل نباشد حاصلی درویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 81

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 82صرفِ بیکاری مگردان روزگارِ خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 82

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 83غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 83

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 84تر به اشکِ تلخ می‌سازم دِماغِ خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 84

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 85من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 85

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 86من که خواهم محو از عالم نشانِ خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 86

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 87غنچه‌سان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 87

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 88حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 88

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 89ساختم از قتل نادِم دلربای خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 89

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 90روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 90

آڈیو

32 اشعار

غزل شمارهٔ 91چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 91

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 92کِی نیامِ پوچ می‌سازد به تمکین تیغ را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 92

13 اشعار

غزل شمارهٔ 93آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 93

9 اشعار

غزل شمارهٔ 94از سیه‌بختی نگردد دیده گریان برق را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 94

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 95ساقیِ محجوب می‌باید شرابِ عشق را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 95

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 96بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 96

آڈیو

25 اشعار

غزل شمارهٔ 97مرکزِ خاک است گردون آسمانِ عشق را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 97

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 98نیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 98

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 99نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 99

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 100با زمین‌گیری به منزل می‌رسانم خلق را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 100

آڈیو

6 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 51–نیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود را

غزل شمارهٔ 52–از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید را

غزل شمارهٔ 53–نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید را

غزل شمارهٔ 54–تنگدستی راست سازد نفسِ کج‌رفتار را

غزل شمارهٔ 55–کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار را

غزل شمارهٔ 56–آه می‌باشد مسلسل خاطرِ افگار را

غزل شمارهٔ 57–کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار را

غزل شمارهٔ 58–نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار را

غزل شمارهٔ 59–داد سیلِ گریه‌ٔ من غوطه در گِل بحر را

غزل شمارهٔ 60–عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور را

غزل شمارهٔ 61–نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور را

غزل شمارهٔ 62–خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور را

غزل شمارهٔ 63–چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور را

غزل شمارهٔ 64–سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر را

غزل شمارهٔ 65–سر به گردون می‌دهم این آهِ پُر تأثیر را

غزل شمارهٔ 66–وصفِ زلفِ یار عاجز می‌کند تقریر را

غزل شمارهٔ 67–مُهرِ خاموشی کند کوته‌زبان تقریر را

غزل شمارهٔ 68–خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر را

غزل شمارهٔ 69–چرب‌نرمی می‌کند کوته‌زبان شمشیر را

غزل شمارهٔ 70–شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز را

غزل شمارهٔ 71–از فغان شد سر‌گرانی بیش آن طناز را

غزل شمارهٔ 72–هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز را

غزل شمارهٔ 73–نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس را

غزل شمارهٔ 74–نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس را

غزل شمارهٔ 75–ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس را

غزل شمارهٔ 76–عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس را

غزل شمارهٔ 77–پرده‌دارِ حرفِ دعوی کن لبِ خاموش را

غزل شمارهٔ 78–بر جگر تا خورده‌ام نیشِ خمارِ نوش را

غزل شمارهٔ 79–چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟

غزل شمارهٔ 80–نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش را

غزل شمارهٔ 81–از صفای دل نباشد حاصلی درویش را

غزل شمارهٔ 82–صرفِ بیکاری مگردان روزگارِ خویش را

غزل شمارهٔ 83–غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش را

غزل شمارهٔ 84–تر به اشکِ تلخ می‌سازم دِماغِ خویش را

غزل شمارهٔ 85–من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش را

غزل شمارهٔ 86–من که خواهم محو از عالم نشانِ خویش را

غزل شمارهٔ 87–غنچه‌سان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش را

غزل شمارهٔ 88–حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش را

غزل شمارهٔ 89–ساختم از قتل نادِم دلربای خویش را

غزل شمارهٔ 90–روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ را

غزل شمارهٔ 91–چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ را

غزل شمارهٔ 92–کِی نیامِ پوچ می‌سازد به تمکین تیغ را؟

غزل شمارهٔ 93–آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق را

غزل شمارهٔ 94–از سیه‌بختی نگردد دیده گریان برق را

غزل شمارهٔ 95–ساقیِ محجوب می‌باید شرابِ عشق را

غزل شمارهٔ 96–بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق را

غزل شمارهٔ 97–مرکزِ خاک است گردون آسمانِ عشق را

غزل شمارهٔ 98–نیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق را

غزل شمارهٔ 99–نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق را

غزل شمارهٔ 100–با زمین‌گیری به منزل می‌رسانم خلق را

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 51–نیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود را

غزل شمارهٔ 52–از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید را

غزل شمارهٔ 53–نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید را

غزل شمارهٔ 54–تنگدستی راست سازد نفسِ کج‌رفتار را

غزل شمارهٔ 55–کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار را

غزل شمارهٔ 56–آه می‌باشد مسلسل خاطرِ افگار را

غزل شمارهٔ 57–کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار را

غزل شمارهٔ 58–نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار را

غزل شمارهٔ 59–داد سیلِ گریه‌ٔ من غوطه در گِل بحر را

غزل شمارهٔ 60–عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور را

غزل شمارهٔ 61–نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور را

غزل شمارهٔ 62–خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور را

غزل شمارهٔ 63–چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور را

غزل شمارهٔ 64–سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر را

غزل شمارهٔ 65–سر به گردون می‌دهم این آهِ پُر تأثیر را

غزل شمارهٔ 66–وصفِ زلفِ یار عاجز می‌کند تقریر را

غزل شمارهٔ 67–مُهرِ خاموشی کند کوته‌زبان تقریر را

غزل شمارهٔ 68–خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر را

غزل شمارهٔ 69–چرب‌نرمی می‌کند کوته‌زبان شمشیر را

غزل شمارهٔ 70–شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز را

غزل شمارهٔ 71–از فغان شد سر‌گرانی بیش آن طناز را

غزل شمارهٔ 72–هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز را

غزل شمارهٔ 73–نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس را

غزل شمارهٔ 74–نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس را

غزل شمارهٔ 75–ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس را

غزل شمارهٔ 76–عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس را

غزل شمارهٔ 51نیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود را

غزل شمارهٔ 52از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید را

غزل شمارهٔ 53نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید را

غزل شمارهٔ 54تنگدستی راست سازد نفسِ کج‌رفتار را

غزل شمارهٔ 55کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار را

غزل شمارهٔ 56آه می‌باشد مسلسل خاطرِ افگار را

غزل شمارهٔ 57کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار را

غزل شمارهٔ 58نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار را

غزل شمارهٔ 59داد سیلِ گریه‌ٔ من غوطه در گِل بحر را

غزل شمارهٔ 60عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور را

غزل شمارهٔ 61نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور را

غزل شمارهٔ 62خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور را

غزل شمارهٔ 63چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور را

غزل شمارهٔ 64سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر را

غزل شمارهٔ 65سر به گردون می‌دهم این آهِ پُر تأثیر را

غزل شمارهٔ 66وصفِ زلفِ یار عاجز می‌کند تقریر را

غزل شمارهٔ 67مُهرِ خاموشی کند کوته‌زبان تقریر را

غزل شمارهٔ 68خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر را

غزل شمارهٔ 69چرب‌نرمی می‌کند کوته‌زبان شمشیر را

غزل شمارهٔ 70شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز را

غزل شمارهٔ 71از فغان شد سر‌گرانی بیش آن طناز را

غزل شمارهٔ 72هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز را

غزل شمارهٔ 73نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس را

غزل شمارهٔ 74نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس را

غزل شمارهٔ 75ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس را

غزل شمارهٔ 76عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس را

غزل شمارهٔ 77پرده‌دارِ حرفِ دعوی کن لبِ خاموش را

غزل شمارهٔ 78بر جگر تا خورده‌ام نیشِ خمارِ نوش را

غزل شمارهٔ 79چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟

غزل شمارهٔ 80نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش را

غزل شمارهٔ 81از صفای دل نباشد حاصلی درویش را

غزل شمارهٔ 82صرفِ بیکاری مگردان روزگارِ خویش را

غزل شمارهٔ 83غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش را

غزل شمارهٔ 84تر به اشکِ تلخ می‌سازم دِماغِ خویش را

غزل شمارهٔ 85من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش را

غزل شمارهٔ 86من که خواهم محو از عالم نشانِ خویش را

غزل شمارهٔ 87غنچه‌سان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش را

غزل شمارهٔ 88حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش را

غزل شمارهٔ 89ساختم از قتل نادِم دلربای خویش را

غزل شمارهٔ 90روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ را

غزل شمارهٔ 91چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ را

غزل شمارهٔ 92کِی نیامِ پوچ می‌سازد به تمکین تیغ را؟

غزل شمارهٔ 93آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق را

غزل شمارهٔ 94از سیه‌بختی نگردد دیده گریان برق را

غزل شمارهٔ 95ساقیِ محجوب می‌باید شرابِ عشق را

غزل شمارهٔ 96بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق را

غزل شمارهٔ 97مرکزِ خاک است گردون آسمانِ عشق را

غزل شمارهٔ 98نیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق را

غزل شمارهٔ 99نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق را

غزل شمارهٔ 100با زمین‌گیری به منزل می‌رسانم خلق را

غزل شمارهٔ 51نیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود را

غزل شمارهٔ 52از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید را

غزل شمارهٔ 53نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید را

غزل شمارهٔ 54تنگدستی راست سازد نفسِ کج‌رفتار را

غزل شمارهٔ 55کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار را

غزل شمارهٔ 56آه می‌باشد مسلسل خاطرِ افگار را

غزل شمارهٔ 57کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار را

غزل شمارهٔ 58نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار را

غزل شمارهٔ 59داد سیلِ گریه‌ٔ من غوطه در گِل بحر را

غزل شمارهٔ 60عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور را

غزل شمارهٔ 61نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور را

غزل شمارهٔ 62خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور را

غزل شمارهٔ 63چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور را

غزل شمارهٔ 64سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر را

غزل شمارهٔ 65سر به گردون می‌دهم این آهِ پُر تأثیر را

غزل شمارهٔ 66وصفِ زلفِ یار عاجز می‌کند تقریر را

غزل شمارهٔ 67مُهرِ خاموشی کند کوته‌زبان تقریر را

غزل شمارهٔ 68خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر را

غزل شمارهٔ 69چرب‌نرمی می‌کند کوته‌زبان شمشیر را

غزل شمارهٔ 70شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز را

غزل شمارهٔ 71از فغان شد سر‌گرانی بیش آن طناز را

غزل شمارهٔ 72هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز را

غزل شمارهٔ 73نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس را

غزل شمارهٔ 74نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس را

غزل شمارهٔ 75ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس را

غزل شمارهٔ 76عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس را

غزل شمارهٔ 77پرده‌دارِ حرفِ دعوی کن لبِ خاموش را

غزل شمارهٔ 78بر جگر تا خورده‌ام نیشِ خمارِ نوش را

غزل شمارهٔ 79چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟

غزل شمارهٔ 80نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش را