صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6984تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6984

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6985هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6985

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6986در نظر هر که داد عشق تواش سروری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6986

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6987خاک سیه روز را شمع شبستان تویی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6987

23 اشعار

غزل شمارهٔ 6988حرف آن لب در میان افکنده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6988

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6989کشتی تن را شکستم یللی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6989

19 اشعار

غزل شمارهٔ 6990پا به ادب نه که زخم خار نیابی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6990

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6991مرکز عیش است آن دهان که تو داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6991

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6992ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6992

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6993با دختر رز دگر نشستی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6993

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6994رویی به طراوت قمر داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6994

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6995

آڈیو

13 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6984تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟

غزل شمارهٔ 6985هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری

غزل شمارهٔ 6986در نظر هر که داد عشق تواش سروری

غزل شمارهٔ 6987خاک سیه روز را شمع شبستان تویی

غزل شمارهٔ 6988حرف آن لب در میان افکنده‌ای

غزل شمارهٔ 6989کشتی تن را شکستم یللی

غزل شمارهٔ 6990پا به ادب نه که زخم خار نیابی

غزل شمارهٔ 6991مرکز عیش است آن دهان که تو داری

غزل شمارهٔ 6992ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ای

غزل شمارهٔ 6993با دختر رز دگر نشستی

غزل شمارهٔ 6994رویی به طراوت قمر داری

غزل شمارهٔ 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6984تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟

غزل شمارهٔ 6985هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری

غزل شمارهٔ 6986در نظر هر که داد عشق تواش سروری

غزل شمارهٔ 6987خاک سیه روز را شمع شبستان تویی

غزل شمارهٔ 6988حرف آن لب در میان افکنده‌ای

غزل شمارهٔ 6989کشتی تن را شکستم یللی

غزل شمارهٔ 6990پا به ادب نه که زخم خار نیابی

غزل شمارهٔ 6991مرکز عیش است آن دهان که تو داری

غزل شمارهٔ 6992ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ای

غزل شمارهٔ 6993با دختر رز دگر نشستی

غزل شمارهٔ 6994رویی به طراوت قمر داری

غزل شمارهٔ 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6984–تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟

غزل شمارهٔ 6985–هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری

غزل شمارهٔ 6986–در نظر هر که داد عشق تواش سروری

غزل شمارهٔ 6987–خاک سیه روز را شمع شبستان تویی

غزل شمارهٔ 6988–حرف آن لب در میان افکنده‌ای

غزل شمارهٔ 6989–کشتی تن را شکستم یللی

غزل شمارهٔ 6990–پا به ادب نه که زخم خار نیابی

غزل شمارهٔ 6991–مرکز عیش است آن دهان که تو داری

غزل شمارهٔ 6992–ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ای

غزل شمارهٔ 6993–با دختر رز دگر نشستی

غزل شمارهٔ 6994–رویی به طراوت قمر داری

غزل شمارهٔ 6995–دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6984–تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟

غزل شمارهٔ 6985–هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری

غزل شمارهٔ 6986–در نظر هر که داد عشق تواش سروری

غزل شمارهٔ 6987–خاک سیه روز را شمع شبستان تویی

غزل شمارهٔ 6988–حرف آن لب در میان افکنده‌ای

غزل شمارهٔ 6989–کشتی تن را شکستم یللی

غزل شمارهٔ 6990–پا به ادب نه که زخم خار نیابی

غزل شمارهٔ 6991–مرکز عیش است آن دهان که تو داری

غزل شمارهٔ 6992–ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ای

غزل شمارهٔ 6993–با دختر رز دگر نشستی

غزل شمارهٔ 6994–رویی به طراوت قمر داری

غزل شمارهٔ 6995–دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

غزل شمارهٔ 6984تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟

غزل شمارهٔ 6985هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری

غزل شمارهٔ 6986در نظر هر که داد عشق تواش سروری

غزل شمارهٔ 6987خاک سیه روز را شمع شبستان تویی

غزل شمارهٔ 6988حرف آن لب در میان افکنده‌ای

غزل شمارهٔ 6989کشتی تن را شکستم یللی

غزل شمارهٔ 6990پا به ادب نه که زخم خار نیابی

غزل شمارهٔ 6991مرکز عیش است آن دهان که تو داری

غزل شمارهٔ 6992ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ای

غزل شمارهٔ 6993با دختر رز دگر نشستی

غزل شمارهٔ 6994رویی به طراوت قمر داری

غزل شمارهٔ 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

غزل شمارهٔ 6984تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟

غزل شمارهٔ 6985هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری

غزل شمارهٔ 6986در نظر هر که داد عشق تواش سروری

غزل شمارهٔ 6987خاک سیه روز را شمع شبستان تویی

غزل شمارهٔ 6988حرف آن لب در میان افکنده‌ای

غزل شمارهٔ 6989کشتی تن را شکستم یللی

غزل شمارهٔ 6990پا به ادب نه که زخم خار نیابی

غزل شمارهٔ 6991مرکز عیش است آن دهان که تو داری

غزل شمارهٔ 6992ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ای

غزل شمارهٔ 6993با دختر رز دگر نشستی

غزل شمارهٔ 6994رویی به طراوت قمر داری

غزل شمارهٔ 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی