صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6934در پیری ارتکاب می ناب می کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6934

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6935دایم ستیزه با دل‌افگار می‌کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6935

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6936زین گریه دروغ که ای پیر می کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6936

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6937هرگاه رخ ز باده عرقناک می کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6937

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6938زیر سپهر خواب فراغت چه می کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6938

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6939تسکین دل به زلف پریشان چه می‌کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6939

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6940لنگر درین خراب برای چه می کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6940

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6941پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6941

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6942ای غافلی که در پی دینار می روی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6942

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6943ای بی‌خبر ز خود به تماشا چه می‌روی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6943

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6944چندان به خضر ساز که از خود بدر شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6944

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6945تا رهنورد وادی سودا نمی شوی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6945

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6946دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6946

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6947گر درد طلب رهبر این قافله بودی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6947

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6948یک روز گل از یاسمن صبح نچیدی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6948

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6949دستی به سر زلف خود از ناز کشیدی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6949

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6950چون رشته به همواری اگر نام برآری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6950

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6951دل آب کند برق جلالی که تو داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6951

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6952محراب نظرهاست کمانی که تو داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6952

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6953خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6953

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6954با اهل دل ای گردش افلاک چه داری؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6954

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6955زنهار دل خویش به عالم نگذاری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6955

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6956ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6956

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6957حیف است درین فصل دماغی نرسانی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6957

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6958ظلم است که درمان خود از درد ندانی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6958

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6959ای جاده سودای تو هر رشته آهی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6959

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6960در سینه عشاقی و از سینه جدایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6960

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6961با زلف تو دم می زند از نافه گشایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6961

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6962ما صلح نمودیم ز گلزار به بویی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6962

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6963خرابم کرده چشم نیم مستی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6963

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6964زمین از ترکتاز او غباری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6964

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6965هوا را گر به فرمان کرده باشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6965

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6966به روی گرم اگر تابنده باشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6966

28 اشعار

غزل شمارهٔ 6967اگر دل از علایق کنده باشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6967

33 اشعار

غزل شمارهٔ 6968اگر بی پرده خود را دیده باشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6968

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6969تجلی سنگ را نومید نگذاشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6969

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6970تو دست افشانی جان را چه دانی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6970

21 اشعار

غزل شمارهٔ 6971مکن ای بی وفا ناآشنایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6971

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6972گر بگذری ز هستی آرام جان بیابی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6972

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6973تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6973

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6974افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6974

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6975اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6975

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6976از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6976

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6977آن را که نیست قسمت از روزی خدایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6977

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6978یا غمم را شمار بایستی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6978

20 اشعار

غزل شمارهٔ 6979تلخ منشین شراب اگر داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6979

29 اشعار

غزل شمارهٔ 6980دلفروزست جام خاموشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6980

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6981نمی آید از من دگر بردباری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6981

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6982ورق تا نگردانده باد خزانی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6982

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6983منزه ز لاف است حیران معنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6983

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6934–در پیری ارتکاب می ناب می کنی

غزل شمارهٔ 6935–دایم ستیزه با دل‌افگار می‌کنی

غزل شمارهٔ 6936–زین گریه دروغ که ای پیر می کنی

غزل شمارهٔ 6937–هرگاه رخ ز باده عرقناک می کنی

غزل شمارهٔ 6938–زیر سپهر خواب فراغت چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6939–تسکین دل به زلف پریشان چه می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6940–لنگر درین خراب برای چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6941–پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6942–ای غافلی که در پی دینار می روی

غزل شمارهٔ 6943–ای بی‌خبر ز خود به تماشا چه می‌روی؟

غزل شمارهٔ 6944–چندان به خضر ساز که از خود بدر شوی

غزل شمارهٔ 6945–تا رهنورد وادی سودا نمی شوی

غزل شمارهٔ 6946–دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهی

غزل شمارهٔ 6947–گر درد طلب رهبر این قافله بودی

غزل شمارهٔ 6948–یک روز گل از یاسمن صبح نچیدی

غزل شمارهٔ 6949–دستی به سر زلف خود از ناز کشیدی

غزل شمارهٔ 6950–چون رشته به همواری اگر نام برآری

غزل شمارهٔ 6951–دل آب کند برق جلالی که تو داری

غزل شمارهٔ 6952–محراب نظرهاست کمانی که تو داری

غزل شمارهٔ 6953–خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داری

غزل شمارهٔ 6954–با اهل دل ای گردش افلاک چه داری؟

غزل شمارهٔ 6955–زنهار دل خویش به عالم نگذاری

غزل شمارهٔ 6956–ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگی

غزل شمارهٔ 6957–حیف است درین فصل دماغی نرسانی

غزل شمارهٔ 6958–ظلم است که درمان خود از درد ندانی

غزل شمارهٔ 6959–ای جاده سودای تو هر رشته آهی

غزل شمارهٔ 6960–در سینه عشاقی و از سینه جدایی

غزل شمارهٔ 6961–با زلف تو دم می زند از نافه گشایی

غزل شمارهٔ 6962–ما صلح نمودیم ز گلزار به بویی

غزل شمارهٔ 6963–خرابم کرده چشم نیم مستی

غزل شمارهٔ 6964–زمین از ترکتاز او غباری

غزل شمارهٔ 6965–هوا را گر به فرمان کرده باشی

غزل شمارهٔ 6966–به روی گرم اگر تابنده باشی

غزل شمارهٔ 6967–اگر دل از علایق کنده باشی

غزل شمارهٔ 6968–اگر بی پرده خود را دیده باشی

غزل شمارهٔ 6969–تجلی سنگ را نومید نگذاشت

غزل شمارهٔ 6970–تو دست افشانی جان را چه دانی؟

غزل شمارهٔ 6971–مکن ای بی وفا ناآشنایی

غزل شمارهٔ 6972–گر بگذری ز هستی آرام جان بیابی

غزل شمارهٔ 6973–تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟

غزل شمارهٔ 6974–افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی

غزل شمارهٔ 6975–اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلی

غزل شمارهٔ 6976–از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی

غزل شمارهٔ 6977–آن را که نیست قسمت از روزی خدایی

غزل شمارهٔ 6978–یا غمم را شمار بایستی

غزل شمارهٔ 6979–تلخ منشین شراب اگر داری

غزل شمارهٔ 6980–دلفروزست جام خاموشی

غزل شمارهٔ 6981–نمی آید از من دگر بردباری

غزل شمارهٔ 6982–ورق تا نگردانده باد خزانی

غزل شمارهٔ 6983–منزه ز لاف است حیران معنی

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6934–در پیری ارتکاب می ناب می کنی

غزل شمارهٔ 6935–دایم ستیزه با دل‌افگار می‌کنی

غزل شمارهٔ 6936–زین گریه دروغ که ای پیر می کنی

غزل شمارهٔ 6937–هرگاه رخ ز باده عرقناک می کنی

غزل شمارهٔ 6938–زیر سپهر خواب فراغت چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6939–تسکین دل به زلف پریشان چه می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6940–لنگر درین خراب برای چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6941–پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6942–ای غافلی که در پی دینار می روی

غزل شمارهٔ 6943–ای بی‌خبر ز خود به تماشا چه می‌روی؟

غزل شمارهٔ 6944–چندان به خضر ساز که از خود بدر شوی

غزل شمارهٔ 6945–تا رهنورد وادی سودا نمی شوی

غزل شمارهٔ 6946–دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهی

غزل شمارهٔ 6947–گر درد طلب رهبر این قافله بودی

غزل شمارهٔ 6948–یک روز گل از یاسمن صبح نچیدی

غزل شمارهٔ 6949–دستی به سر زلف خود از ناز کشیدی

غزل شمارهٔ 6950–چون رشته به همواری اگر نام برآری

غزل شمارهٔ 6951–دل آب کند برق جلالی که تو داری

غزل شمارهٔ 6952–محراب نظرهاست کمانی که تو داری

غزل شمارهٔ 6953–خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داری

غزل شمارهٔ 6954–با اهل دل ای گردش افلاک چه داری؟

غزل شمارهٔ 6955–زنهار دل خویش به عالم نگذاری

غزل شمارهٔ 6956–ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگی

غزل شمارهٔ 6957–حیف است درین فصل دماغی نرسانی

غزل شمارهٔ 6958–ظلم است که درمان خود از درد ندانی

غزل شمارهٔ 6959–ای جاده سودای تو هر رشته آهی

غزل شمارهٔ 6934در پیری ارتکاب می ناب می کنی

غزل شمارهٔ 6935دایم ستیزه با دل‌افگار می‌کنی

غزل شمارهٔ 6936زین گریه دروغ که ای پیر می کنی

غزل شمارهٔ 6937هرگاه رخ ز باده عرقناک می کنی

غزل شمارهٔ 6938زیر سپهر خواب فراغت چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6939تسکین دل به زلف پریشان چه می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6940لنگر درین خراب برای چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6941پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6942ای غافلی که در پی دینار می روی

غزل شمارهٔ 6943ای بی‌خبر ز خود به تماشا چه می‌روی؟

غزل شمارهٔ 6944چندان به خضر ساز که از خود بدر شوی

غزل شمارهٔ 6945تا رهنورد وادی سودا نمی شوی

غزل شمارهٔ 6946دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهی

غزل شمارهٔ 6947گر درد طلب رهبر این قافله بودی

غزل شمارهٔ 6948یک روز گل از یاسمن صبح نچیدی

غزل شمارهٔ 6949دستی به سر زلف خود از ناز کشیدی

غزل شمارهٔ 6950چون رشته به همواری اگر نام برآری

غزل شمارهٔ 6951دل آب کند برق جلالی که تو داری

غزل شمارهٔ 6952محراب نظرهاست کمانی که تو داری

غزل شمارهٔ 6953خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داری

غزل شمارهٔ 6954با اهل دل ای گردش افلاک چه داری؟

غزل شمارهٔ 6955زنهار دل خویش به عالم نگذاری

غزل شمارهٔ 6956ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگی

غزل شمارهٔ 6957حیف است درین فصل دماغی نرسانی

غزل شمارهٔ 6958ظلم است که درمان خود از درد ندانی

غزل شمارهٔ 6959ای جاده سودای تو هر رشته آهی

غزل شمارهٔ 6960در سینه عشاقی و از سینه جدایی

غزل شمارهٔ 6961با زلف تو دم می زند از نافه گشایی

غزل شمارهٔ 6962ما صلح نمودیم ز گلزار به بویی

غزل شمارهٔ 6963خرابم کرده چشم نیم مستی

غزل شمارهٔ 6964زمین از ترکتاز او غباری

غزل شمارهٔ 6965هوا را گر به فرمان کرده باشی

غزل شمارهٔ 6966به روی گرم اگر تابنده باشی

غزل شمارهٔ 6967اگر دل از علایق کنده باشی

غزل شمارهٔ 6968اگر بی پرده خود را دیده باشی

غزل شمارهٔ 6969تجلی سنگ را نومید نگذاشت

غزل شمارهٔ 6970تو دست افشانی جان را چه دانی؟

غزل شمارهٔ 6971مکن ای بی وفا ناآشنایی

غزل شمارهٔ 6972گر بگذری ز هستی آرام جان بیابی

غزل شمارهٔ 6973تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟

غزل شمارهٔ 6974افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی

غزل شمارهٔ 6975اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلی

غزل شمارهٔ 6976از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی

غزل شمارهٔ 6977آن را که نیست قسمت از روزی خدایی

غزل شمارهٔ 6978یا غمم را شمار بایستی

غزل شمارهٔ 6979تلخ منشین شراب اگر داری

غزل شمارهٔ 6980دلفروزست جام خاموشی

غزل شمارهٔ 6981نمی آید از من دگر بردباری

غزل شمارهٔ 6982ورق تا نگردانده باد خزانی

غزل شمارهٔ 6983منزه ز لاف است حیران معنی

غزل شمارهٔ 6934در پیری ارتکاب می ناب می کنی

غزل شمارهٔ 6935دایم ستیزه با دل‌افگار می‌کنی

غزل شمارهٔ 6936زین گریه دروغ که ای پیر می کنی

غزل شمارهٔ 6937هرگاه رخ ز باده عرقناک می کنی

غزل شمارهٔ 6938زیر سپهر خواب فراغت چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6939تسکین دل به زلف پریشان چه می‌کنی؟

غزل شمارهٔ 6940لنگر درین خراب برای چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6941پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟

غزل شمارهٔ 6942ای غافلی که در پی دینار می روی

غزل شمارهٔ 6943ای بی‌خبر ز خود به تماشا چه می‌روی؟

غزل شمارهٔ 6944چندان به خضر ساز که از خود بدر شوی

غزل شمارهٔ 6945تا رهنورد وادی سودا نمی شوی

غزل شمارهٔ 6946دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهی

غزل شمارهٔ 6947گر درد طلب رهبر این قافله بودی

غزل شمارهٔ 6948یک روز گل از یاسمن صبح نچیدی

غزل شمارهٔ 6949دستی به سر زلف خود از ناز کشیدی

غزل شمارهٔ 6950چون رشته به همواری اگر نام برآری

غزل شمارهٔ 6951دل آب کند برق جلالی که تو داری

غزل شمارهٔ 6952محراب نظرهاست کمانی که تو داری

غزل شمارهٔ 6953خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داری

غزل شمارهٔ 6954با اهل دل ای گردش افلاک چه داری؟

غزل شمارهٔ 6955زنهار دل خویش به عالم نگذاری

غزل شمارهٔ 6956ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگی

غزل شمارهٔ 6957حیف است درین فصل دماغی نرسانی

غزل شمارهٔ 6958ظلم است که درمان خود از درد ندانی

غزل شمارهٔ 6959ای جاده سودای تو هر رشته آهی

غزل شمارهٔ 6960در سینه عشاقی و از سینه جدایی

غزل شمارهٔ 6961با زلف تو دم می زند از نافه گشایی

غزل شمارهٔ 6962ما صلح نمودیم ز گلزار به بویی

غزل شمارهٔ 6963خرابم کرده چشم نیم مستی