صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1اگر نه مدِّ بسم‌الله بودی تاجِ عنوان‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3نغمه آرام از من دیوانه می‌سازد جدا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4جان روشندل ز جسم مختصر باشد جدا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6خط نمی‌سازد مرا زان لعل جان‌پرور جدا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 7با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جدا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 7

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 8گرچه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 8

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 9می‌شوند از سردمهری دوستان از هم جدا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 9

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 10گرچه جان ما به ظاهر هست از جانان جدا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 10

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 11می‌رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 11

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 12نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 12

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 13چشمِ روشن می‌دهد از کف دلِ بی‌تاب را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 13

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 14می‌توان در زلفِ او دیدن دلِ بی‌تاب را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 14

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 15نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 15

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 16غوطه در دریا دهد آتش‌عنانی آب را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 16

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 17بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 17

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 18من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 18

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 19

14 اشعار

غزل شمارهٔ 20از جهان تا رشته‌تابی دسترس باشد ترا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 20

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 21یک نظر‌بازست نرگس چشمِ بیمارِ ترا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 21

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 22رتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ تو را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 22

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 23نیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 23

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 24سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 24

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 25نیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 25

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 26تشنهٔ خون کرد مستی چشمِ فتّانِ ترا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 26

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 27می‌کند گلگل نگه رخسارِ خندانِ ترا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 27

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 28خارِ ناسازست بویِ گل به پیراهن ترا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 28

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 29

آڈیو

18 اشعار

غزل شمارهٔ 30جنّتِ در‌بسته سازد مُهرِ خاموشی ترا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 30

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 31نیست ممکن رام‌کردن چشمِ جادوی ترا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 31

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 32صوفیان بردند از ره چشمِ جادوی ترا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 32

6 اشعار

غزل شمارهٔ 33گر‌چه محجوب از نظر کرده‌ است بی‌جایی ترا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 33

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 34حسنِ بی‌پروا به فرمانِ هوس باشد چرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 34

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 35جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 35

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 36چشم می‌پوشی ازان رخسارِ جان‌پرور چرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 36

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 37غیر حق را می‌دهی ره در حریمِ دل چرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 37

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 38در هوای کامِ دنیا می‌فشانی جان چرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 38

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 39در طلب سستی چو اربابِ هوس کردن چرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 39

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 40آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 41نیستی طفل، اینقدر بر خاک غلتیدن چرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 41

9 اشعار

غزل شمارهٔ 42مد احسان است بسم الله دیوان صبح را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 43گریهٔ مستانه می‌سازم شرابِ تلخ را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 43

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 44غمزه‌اش افزود در ایامِ خط بیداد را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 44

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 45ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 45

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 46ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 46

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 47می‌گدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 48از شکستِ ماست گردش، چرخِ بی‌بنیاد را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 48

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 49چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشک‌اندود را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 49

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 50دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 50

آڈیو

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1–اگر نه مدِّ بسم‌الله بودی تاجِ عنوان‌ها

غزل شمارهٔ 2–آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جا

غزل شمارهٔ 3–نغمه آرام از من دیوانه می‌سازد جدا

غزل شمارهٔ 4–جان روشندل ز جسم مختصر باشد جدا

غزل شمارهٔ 5–شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدا

غزل شمارهٔ 6–خط نمی‌سازد مرا زان لعل جان‌پرور جدا

غزل شمارهٔ 7–با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جدا

غزل شمارهٔ 8–گرچه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدا

غزل شمارهٔ 9–می‌شوند از سردمهری دوستان از هم جدا

غزل شمارهٔ 10–گرچه جان ما به ظاهر هست از جانان جدا

غزل شمارهٔ 11–می‌رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدا

غزل شمارهٔ 12–نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب را

غزل شمارهٔ 13–چشمِ روشن می‌دهد از کف دلِ بی‌تاب را

غزل شمارهٔ 14–می‌توان در زلفِ او دیدن دلِ بی‌تاب را

غزل شمارهٔ 15–نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب را

غزل شمارهٔ 16–غوطه در دریا دهد آتش‌عنانی آب را

غزل شمارهٔ 17–بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب را

غزل شمارهٔ 18–من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت را

غزل شمارهٔ 19–تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست را

غزل شمارهٔ 20–از جهان تا رشته‌تابی دسترس باشد ترا

غزل شمارهٔ 21–یک نظر‌بازست نرگس چشمِ بیمارِ ترا

غزل شمارهٔ 22–رتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ تو را

غزل شمارهٔ 23–نیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو را

غزل شمارهٔ 24–سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو را

غزل شمارهٔ 25–نیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو را

غزل شمارهٔ 26–تشنهٔ خون کرد مستی چشمِ فتّانِ ترا

غزل شمارهٔ 27–می‌کند گلگل نگه رخسارِ خندانِ ترا

غزل شمارهٔ 28–خارِ ناسازست بویِ گل به پیراهن ترا

غزل شمارهٔ 29–خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترا

غزل شمارهٔ 30–جنّتِ در‌بسته سازد مُهرِ خاموشی ترا

غزل شمارهٔ 31–نیست ممکن رام‌کردن چشمِ جادوی ترا

غزل شمارهٔ 32–صوفیان بردند از ره چشمِ جادوی ترا

غزل شمارهٔ 33–گر‌چه محجوب از نظر کرده‌ است بی‌جایی ترا

غزل شمارهٔ 34–حسنِ بی‌پروا به فرمانِ هوس باشد چرا؟

غزل شمارهٔ 35–جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟

غزل شمارهٔ 36–چشم می‌پوشی ازان رخسارِ جان‌پرور چرا؟

غزل شمارهٔ 37–غیر حق را می‌دهی ره در حریمِ دل چرا؟

غزل شمارهٔ 38–در هوای کامِ دنیا می‌فشانی جان چرا؟

غزل شمارهٔ 39–در طلب سستی چو اربابِ هوس کردن چرا؟

غزل شمارهٔ 40–آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟

غزل شمارهٔ 41–نیستی طفل، اینقدر بر خاک غلتیدن چرا؟

غزل شمارهٔ 42–مد احسان است بسم الله دیوان صبح را

غزل شمارهٔ 43–گریهٔ مستانه می‌سازم شرابِ تلخ را

غزل شمارهٔ 44–غمزه‌اش افزود در ایامِ خط بیداد را

غزل شمارهٔ 45–ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد را

غزل شمارهٔ 46–ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد را

غزل شمارهٔ 47–می‌گدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد را

غزل شمارهٔ 48–از شکستِ ماست گردش، چرخِ بی‌بنیاد را

غزل شمارهٔ 49–چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشک‌اندود را

غزل شمارهٔ 50–دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1–اگر نه مدِّ بسم‌الله بودی تاجِ عنوان‌ها

غزل شمارهٔ 2–آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جا

غزل شمارهٔ 3–نغمه آرام از من دیوانه می‌سازد جدا

غزل شمارهٔ 4–جان روشندل ز جسم مختصر باشد جدا

غزل شمارهٔ 5–شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدا

غزل شمارهٔ 6–خط نمی‌سازد مرا زان لعل جان‌پرور جدا

غزل شمارهٔ 7–با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جدا

غزل شمارهٔ 8–گرچه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدا

غزل شمارهٔ 9–می‌شوند از سردمهری دوستان از هم جدا

غزل شمارهٔ 10–گرچه جان ما به ظاهر هست از جانان جدا

غزل شمارهٔ 11–می‌رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدا

غزل شمارهٔ 12–نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب را

غزل شمارهٔ 13–چشمِ روشن می‌دهد از کف دلِ بی‌تاب را

غزل شمارهٔ 14–می‌توان در زلفِ او دیدن دلِ بی‌تاب را

غزل شمارهٔ 15–نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب را

غزل شمارهٔ 16–غوطه در دریا دهد آتش‌عنانی آب را

غزل شمارهٔ 17–بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب را

غزل شمارهٔ 18–من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت را

غزل شمارهٔ 19–تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست را

غزل شمارهٔ 20–از جهان تا رشته‌تابی دسترس باشد ترا

غزل شمارهٔ 21–یک نظر‌بازست نرگس چشمِ بیمارِ ترا

غزل شمارهٔ 22–رتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ تو را

غزل شمارهٔ 23–نیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو را

غزل شمارهٔ 24–سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو را

غزل شمارهٔ 25–نیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو را

غزل شمارهٔ 26–تشنهٔ خون کرد مستی چشمِ فتّانِ ترا

غزل شمارهٔ 1اگر نه مدِّ بسم‌الله بودی تاجِ عنوان‌ها

غزل شمارهٔ 2آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جا

غزل شمارهٔ 3نغمه آرام از من دیوانه می‌سازد جدا

غزل شمارهٔ 4جان روشندل ز جسم مختصر باشد جدا

غزل شمارهٔ 5شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدا

غزل شمارهٔ 6خط نمی‌سازد مرا زان لعل جان‌پرور جدا

غزل شمارهٔ 7با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جدا

غزل شمارهٔ 8گرچه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدا

غزل شمارهٔ 9می‌شوند از سردمهری دوستان از هم جدا

غزل شمارهٔ 10گرچه جان ما به ظاهر هست از جانان جدا

غزل شمارهٔ 11می‌رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدا

غزل شمارهٔ 12نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب را

غزل شمارهٔ 13چشمِ روشن می‌دهد از کف دلِ بی‌تاب را

غزل شمارهٔ 14می‌توان در زلفِ او دیدن دلِ بی‌تاب را

غزل شمارهٔ 15نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب را

غزل شمارهٔ 16غوطه در دریا دهد آتش‌عنانی آب را

غزل شمارهٔ 17بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب را

غزل شمارهٔ 18من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت را

غزل شمارهٔ 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست را

غزل شمارهٔ 20از جهان تا رشته‌تابی دسترس باشد ترا

غزل شمارهٔ 21یک نظر‌بازست نرگس چشمِ بیمارِ ترا

غزل شمارهٔ 22رتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ تو را

غزل شمارهٔ 23نیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو را

غزل شمارهٔ 24سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو را

غزل شمارهٔ 25نیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو را

غزل شمارهٔ 26تشنهٔ خون کرد مستی چشمِ فتّانِ ترا

غزل شمارهٔ 27می‌کند گلگل نگه رخسارِ خندانِ ترا

غزل شمارهٔ 28خارِ ناسازست بویِ گل به پیراهن ترا

غزل شمارهٔ 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترا

غزل شمارهٔ 30جنّتِ در‌بسته سازد مُهرِ خاموشی ترا

غزل شمارهٔ 31نیست ممکن رام‌کردن چشمِ جادوی ترا

غزل شمارهٔ 32صوفیان بردند از ره چشمِ جادوی ترا

غزل شمارهٔ 33گر‌چه محجوب از نظر کرده‌ است بی‌جایی ترا

غزل شمارهٔ 34حسنِ بی‌پروا به فرمانِ هوس باشد چرا؟

غزل شمارهٔ 35جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟

غزل شمارهٔ 36چشم می‌پوشی ازان رخسارِ جان‌پرور چرا؟

غزل شمارهٔ 37غیر حق را می‌دهی ره در حریمِ دل چرا؟

غزل شمارهٔ 38در هوای کامِ دنیا می‌فشانی جان چرا؟

غزل شمارهٔ 39در طلب سستی چو اربابِ هوس کردن چرا؟

غزل شمارهٔ 40آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟

غزل شمارهٔ 41نیستی طفل، اینقدر بر خاک غلتیدن چرا؟

غزل شمارهٔ 42مد احسان است بسم الله دیوان صبح را

غزل شمارهٔ 43گریهٔ مستانه می‌سازم شرابِ تلخ را

غزل شمارهٔ 44غمزه‌اش افزود در ایامِ خط بیداد را

غزل شمارهٔ 45ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد را

غزل شمارهٔ 46ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد را

غزل شمارهٔ 47می‌گدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد را

غزل شمارهٔ 48از شکستِ ماست گردش، چرخِ بی‌بنیاد را

غزل شمارهٔ 49چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشک‌اندود را

غزل شمارهٔ 50دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟

غزل شمارهٔ 1اگر نه مدِّ بسم‌الله بودی تاجِ عنوان‌ها

غزل شمارهٔ 2آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جا

غزل شمارهٔ 3نغمه آرام از من دیوانه می‌سازد جدا

غزل شمارهٔ 4جان روشندل ز جسم مختصر باشد جدا

غزل شمارهٔ 5شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدا

غزل شمارهٔ 6خط نمی‌سازد مرا زان لعل جان‌پرور جدا

غزل شمارهٔ 7با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جدا

غزل شمارهٔ 8گرچه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدا

غزل شمارهٔ 9می‌شوند از سردمهری دوستان از هم جدا

غزل شمارهٔ 10گرچه جان ما به ظاهر هست از جانان جدا

غزل شمارهٔ 11می‌رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدا

غزل شمارهٔ 12نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب را

غزل شمارهٔ 13چشمِ روشن می‌دهد از کف دلِ بی‌تاب را

غزل شمارهٔ 14می‌توان در زلفِ او دیدن دلِ بی‌تاب را

غزل شمارهٔ 15نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب را

غزل شمارهٔ 16غوطه در دریا دهد آتش‌عنانی آب را

غزل شمارهٔ 17بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب را

غزل شمارهٔ 18من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت را

غزل شمارهٔ 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست را

غزل شمارهٔ 20از جهان تا رشته‌تابی دسترس باشد ترا

غزل شمارهٔ 21یک نظر‌بازست نرگس چشمِ بیمارِ ترا

غزل شمارهٔ 22رتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ تو را

غزل شمارهٔ 23نیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو را

غزل شمارهٔ 24سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو را

غزل شمارهٔ 25نیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو را

غزل شمارهٔ 26تشنهٔ خون کرد مستی چشمِ فتّانِ ترا

غزل شمارهٔ 27می‌کند گلگل نگه رخسارِ خندانِ ترا

غزل شمارهٔ 28خارِ ناسازست بویِ گل به پیراهن ترا

غزل شمارهٔ 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترا

غزل شمارهٔ 30جنّتِ در‌بسته سازد مُهرِ خاموشی ترا