غزل شمارهٔ 29

شاعر: صائب

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: ینترا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترا

لنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا

می‌چکد آتش چو شمع از چهرهٔ شرمین ترا

می‌شود روشن چراغِ کُشته بر بالین ترا

نونیازِ نازِ چون خوبانِ دیگر نیستی

بود خوابِ ناز در مهدِ ازل سنگین ترا

با تو چون گردند خوبان هم‌عنان، کز کودکی

مرکبِ نی برقِ جولان بود زیرِ زین ترا

پیش از آن کز خونِ بلبل غنچه گردد شیرِ مست

بود در گهواره دست از خونِ ما رنگین ترا

شوخی اطفال را در روزگارِ کودکی

بود لنگر چون معلم پلهٔ تمکین ترا

صبح از آغوشِ گلبن تازه‌تر خیزد ز خواب

گر گلِ پژمرده افشانند بر بالین ترا

در سواری می‌توان گل چید از بالای تو

می‌کند چون رشتهٔ گلدسته رعنا زین ترا

کرد اگر شیرین‌زبانی دیگران را دلپذیر

تلخ‌گویی ساخت در چشمِ جهان شیرین ترا

1010

از زبردستان که خواهد این کمان را چله کرد؟

بادهٔ پرزور چون نگشود از ابرو چین ترا

1111

جویِ خون از دیدهٔ خورشید خواهد شد روان

بادهٔ لعلی کند گر این چنین رنگین ترا

1212

جوهرِ ذاتی بود سنگِ فسان شمشیر را

ساده لوح آن کس که بی‌رحمی کند تلقین ترا

1313

چهره‌ات در خواب خندان‌تر ز بیداری بود

گریهٔ شادی است کارِ شمع بر بالین ترا

1414

گَرد نتواند عنانِ برقِ تازان را گرفت

کی غبارِ خط ز شوخی می دهد تسکین ترا؟

1515

تیر را از کیش می‌آرد دل‌آزاری برون

بر دلِ موری مخور گر هست دردِ دین ترا

1616

گلشنِ حسنِ ترا گردد گل از چیدن زیاد

چون تواند خالی از گل ساختن گلچین ترا؟

1717

گر به تحسینِ تو نگشایند لب صائب مرنج

کز سخن‌فهمان، شنیدن بس بود تحسین ترا

1818

غم مخور صائب ز بی انصافیِ هم‌گوهران

خسروِ صاحبقران چون می کند تحسین ترا

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور