صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4319

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4320

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4321

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4322

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4323

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4324

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4325از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4325

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4326

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4327

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4328

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4329تا روشنی صدق به دل یار نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4329

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4330چشمی که مقید به نظر باز نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4330

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4331

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4332در سینه نهان گریه مستانه نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4332

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4333

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4334کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4334

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4335

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4336آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4336

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4337

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4338از گرمروان خار مغیلان گله دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4338

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4339از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4339

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4340اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4340

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4341سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4341

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4342

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4343آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4343

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 4344از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4344

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4345

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4346دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4346

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4347جویای تو با کعبه گل کار ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4347

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4348پروای خط آن غنچه مستور ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4348

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4349هر شیشه دلی حوصله شور ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4349

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4350دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4350

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4351دل راه در آن زلف گرهگیر ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4351

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4352چشم تو که پروای نظر باز ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4352

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4353صبح ازل این طرف بنا گوش ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4353

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4354بیگانه معنی لب خاموش ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4354

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4355

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4356آن سنگدل از شکوه ما باک ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4356

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4357زهرازقدح صافدلان رنگ ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4357

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4358پروای خط آن عارض گلفام ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4358

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4359در سینه عشاق هوس راه ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4359

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4360مفت است اگر سنگدلیهای معلم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4360

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4361نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4361

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4362تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4362

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4363آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4363

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4364از خال توان راه به آن کنج دهان برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4364

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4365آسایش تن غافلم از یاد خدا کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4365

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4366ساقی دهن شیشه ما باز به لب کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4366

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4367از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4367

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4368خط از لب لعل گهرافشان تو گل کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4368

19 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4319–از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

غزل شمارهٔ 4320–از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

غزل شمارهٔ 4321–صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

غزل شمارهٔ 4322–با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

غزل شمارهٔ 4323–بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

غزل شمارهٔ 4324–هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

غزل شمارهٔ 4325–از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

غزل شمارهٔ 4326–تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

غزل شمارهٔ 4327–هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

غزل شمارهٔ 4328–در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

غزل شمارهٔ 4329–تا روشنی صدق به دل یار نگردد

غزل شمارهٔ 4330–چشمی که مقید به نظر باز نگردد

غزل شمارهٔ 4331–بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

غزل شمارهٔ 4332–در سینه نهان گریه مستانه نگردد

غزل شمارهٔ 4333–کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

غزل شمارهٔ 4334–کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4335–هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4336–آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

غزل شمارهٔ 4337–از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

غزل شمارهٔ 4338–از گرمروان خار مغیلان گله دارد

غزل شمارهٔ 4339–از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

غزل شمارهٔ 4340–اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4341–سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4342–طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4343–آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4344–از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

غزل شمارهٔ 4345–تر دامنیم آه غم آلود ندارد

غزل شمارهٔ 4346–دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

غزل شمارهٔ 4347–جویای تو با کعبه گل کار ندارد

غزل شمارهٔ 4348–پروای خط آن غنچه مستور ندارد

غزل شمارهٔ 4349–هر شیشه دلی حوصله شور ندارد

غزل شمارهٔ 4350–دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارد

غزل شمارهٔ 4351–دل راه در آن زلف گرهگیر ندارد

غزل شمارهٔ 4352–چشم تو که پروای نظر باز ندارد

غزل شمارهٔ 4353–صبح ازل این طرف بنا گوش ندارد

غزل شمارهٔ 4354–بیگانه معنی لب خاموش ندارد

غزل شمارهٔ 4355–از تلخی می ساغر ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4356–آن سنگدل از شکوه ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4357–زهرازقدح صافدلان رنگ ندارد

غزل شمارهٔ 4358–پروای خط آن عارض گلفام ندارد

غزل شمارهٔ 4359–در سینه عشاق هوس راه ندارد

غزل شمارهٔ 4360–مفت است اگر سنگدلیهای معلم

غزل شمارهٔ 4361–نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برد

غزل شمارهٔ 4362–تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان برد

غزل شمارهٔ 4363–آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان برد

غزل شمارهٔ 4364–از خال توان راه به آن کنج دهان برد

غزل شمارهٔ 4365–آسایش تن غافلم از یاد خدا کرد

غزل شمارهٔ 4366–ساقی دهن شیشه ما باز به لب کرد

غزل شمارهٔ 4367–از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد

غزل شمارهٔ 4368–خط از لب لعل گهرافشان تو گل کرد

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4319–از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

غزل شمارهٔ 4320–از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

غزل شمارهٔ 4321–صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

غزل شمارهٔ 4322–با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

غزل شمارهٔ 4323–بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

غزل شمارهٔ 4324–هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

غزل شمارهٔ 4325–از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

غزل شمارهٔ 4326–تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

غزل شمارهٔ 4327–هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

غزل شمارهٔ 4328–در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

غزل شمارهٔ 4329–تا روشنی صدق به دل یار نگردد

غزل شمارهٔ 4330–چشمی که مقید به نظر باز نگردد

غزل شمارهٔ 4331–بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

غزل شمارهٔ 4332–در سینه نهان گریه مستانه نگردد

غزل شمارهٔ 4333–کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

غزل شمارهٔ 4334–کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4335–هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4336–آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

غزل شمارهٔ 4337–از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

غزل شمارهٔ 4338–از گرمروان خار مغیلان گله دارد

غزل شمارهٔ 4339–از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

غزل شمارهٔ 4340–اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4341–سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4342–طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4343–آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4344–از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

غزل شمارهٔ 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

غزل شمارهٔ 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

غزل شمارهٔ 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

غزل شمارهٔ 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

غزل شمارهٔ 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

غزل شمارهٔ 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

غزل شمارهٔ 4325از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

غزل شمارهٔ 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

غزل شمارهٔ 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

غزل شمارهٔ 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

غزل شمارهٔ 4329تا روشنی صدق به دل یار نگردد

غزل شمارهٔ 4330چشمی که مقید به نظر باز نگردد

غزل شمارهٔ 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

غزل شمارهٔ 4332در سینه نهان گریه مستانه نگردد

غزل شمارهٔ 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

غزل شمارهٔ 4334کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4336آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

غزل شمارهٔ 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

غزل شمارهٔ 4338از گرمروان خار مغیلان گله دارد

غزل شمارهٔ 4339از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

غزل شمارهٔ 4340اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4341سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4343آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4344از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

غزل شمارهٔ 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارد

غزل شمارهٔ 4346دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

غزل شمارهٔ 4347جویای تو با کعبه گل کار ندارد

غزل شمارهٔ 4348پروای خط آن غنچه مستور ندارد

غزل شمارهٔ 4349هر شیشه دلی حوصله شور ندارد

غزل شمارهٔ 4350دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارد

غزل شمارهٔ 4351دل راه در آن زلف گرهگیر ندارد

غزل شمارهٔ 4352چشم تو که پروای نظر باز ندارد

غزل شمارهٔ 4353صبح ازل این طرف بنا گوش ندارد

غزل شمارهٔ 4354بیگانه معنی لب خاموش ندارد

غزل شمارهٔ 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4356آن سنگدل از شکوه ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4357زهرازقدح صافدلان رنگ ندارد

غزل شمارهٔ 4358پروای خط آن عارض گلفام ندارد

غزل شمارهٔ 4359در سینه عشاق هوس راه ندارد

غزل شمارهٔ 4360مفت است اگر سنگدلیهای معلم

غزل شمارهٔ 4361نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برد

غزل شمارهٔ 4362تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان برد

غزل شمارهٔ 4363آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان برد

غزل شمارهٔ 4364از خال توان راه به آن کنج دهان برد

غزل شمارهٔ 4365آسایش تن غافلم از یاد خدا کرد

غزل شمارهٔ 4366ساقی دهن شیشه ما باز به لب کرد

غزل شمارهٔ 4367از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد

غزل شمارهٔ 4368خط از لب لعل گهرافشان تو گل کرد

غزل شمارهٔ 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

غزل شمارهٔ 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

غزل شمارهٔ 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

غزل شمارهٔ 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

غزل شمارهٔ 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

غزل شمارهٔ 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

غزل شمارهٔ 4325از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

غزل شمارهٔ 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

غزل شمارهٔ 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

غزل شمارهٔ 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

غزل شمارهٔ 4329تا روشنی صدق به دل یار نگردد

غزل شمارهٔ 4330چشمی که مقید به نظر باز نگردد

غزل شمارهٔ 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

غزل شمارهٔ 4332در سینه نهان گریه مستانه نگردد

غزل شمارهٔ 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

غزل شمارهٔ 4334کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4336آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

غزل شمارهٔ 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

غزل شمارهٔ 4338از گرمروان خار مغیلان گله دارد

غزل شمارهٔ 4339از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

غزل شمارهٔ 4340اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4341سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4343آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4344از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

غزل شمارهٔ 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارد

غزل شمارهٔ 4346دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

غزل شمارهٔ 4347جویای تو با کعبه گل کار ندارد

غزل شمارهٔ 4348پروای خط آن غنچه مستور ندارد