صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4269آن آفتاب رو چو خریدار من شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4269

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4270جوش درون کم از دو سه تبخال چون شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4270

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4271سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4271

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4272از روی آتشین تو دل آب می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4272

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4273از می چو آن غزال، سیه مست می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4273

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4274از ترکتاز غم دل من شاد می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4274

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4275صد شِکوه به جا ز دلم جوش می‌زند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4275

18 اشعار

غزل شمارهٔ 4276گفتار صدق، مایهٔ آزار می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4276

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4277دل روشن از ریاضت بسیار می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4277

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4278از یاد وصل، دیده من سیر می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4278

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4279جان از وداع سبکتاز می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4279

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4280در شوره زار دانه اگر سبز می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4280

18 اشعار

غزل شمارهٔ 4281دل بی غبار از لب خاموش می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4281

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4282رخسار او ز می چو عرقناک می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4282

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4283از جلوه تو سنگ سبکبال می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4283

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4284روشن دلم ز باده گلفام می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4284

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4285دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4285

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4286از خط نگاه پردگی دیده می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4286

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4287

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4288دل کی تهی ز خنده طفلانه می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4288

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4289بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4289

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4290تا غنچه شکایت من وا نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4290

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4291تسکین دل به شور محبت نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4291

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4292دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4292

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4293پایندگی به زور میسر نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4293

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4294بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4294

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4295هر رهروی دچار به منزل نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4295

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4296آزاده رو مقید عالم نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4296

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4297در کوی عشق درد وبلا کم نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4297

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4298از خط گرفته آن مه تابان نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4298

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4299مژگان ز موج اشک گریزان نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4299

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4300سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4300

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4301یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4301

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4302

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4303

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4304

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4305

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4306گل داده هرزه نالی چمن دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4306

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4307

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4308

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4309

4 اشعار

غزل شمارهٔ 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4310

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4311خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4311

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4312

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4313

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4314

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4315

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4316

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4317

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4318پیرانه سر همای سعادت به من رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4318

آڈیو

14 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4269–آن آفتاب رو چو خریدار من شود

غزل شمارهٔ 4270–جوش درون کم از دو سه تبخال چون شود

غزل شمارهٔ 4271–سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شود

غزل شمارهٔ 4272–از روی آتشین تو دل آب می شود

غزل شمارهٔ 4273–از می چو آن غزال، سیه مست می شود

غزل شمارهٔ 4274–از ترکتاز غم دل من شاد می‌شود

غزل شمارهٔ 4275–صد شِکوه به جا ز دلم جوش می‌زند

غزل شمارهٔ 4276–گفتار صدق، مایهٔ آزار می‌شود

غزل شمارهٔ 4277–دل روشن از ریاضت بسیار می‌شود

غزل شمارهٔ 4278–از یاد وصل، دیده من سیر می‌شود

غزل شمارهٔ 4279–جان از وداع سبکتاز می شود

غزل شمارهٔ 4280–در شوره زار دانه اگر سبز می شود

غزل شمارهٔ 4281–دل بی غبار از لب خاموش می شود

غزل شمارهٔ 4282–رخسار او ز می چو عرقناک می شود

غزل شمارهٔ 4283–از جلوه تو سنگ سبکبال می شود

غزل شمارهٔ 4284–روشن دلم ز باده گلفام می شود

غزل شمارهٔ 4285–دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟

غزل شمارهٔ 4286–از خط نگاه پردگی دیده می شود

غزل شمارهٔ 4287–از حسن نوخطان دل ما تازه می شود

غزل شمارهٔ 4288–دل کی تهی ز خنده طفلانه می شود

غزل شمارهٔ 4289–بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4290–تا غنچه شکایت من وا نمی شود

غزل شمارهٔ 4291–تسکین دل به شور محبت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4292–دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4293–پایندگی به زور میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4294–بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4295–هر رهروی دچار به منزل نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4296–آزاده رو مقید عالم نمی شود

غزل شمارهٔ 4297–در کوی عشق درد وبلا کم نمی شود

غزل شمارهٔ 4298–از خط گرفته آن مه تابان نمی شود

غزل شمارهٔ 4299–مژگان ز موج اشک گریزان نمی شود

غزل شمارهٔ 4300–سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شود

غزل شمارهٔ 4301–یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

غزل شمارهٔ 4302–هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

غزل شمارهٔ 4303–برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

غزل شمارهٔ 4304–عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

غزل شمارهٔ 4305–در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

غزل شمارهٔ 4306–گل داده هرزه نالی چمن دهد

غزل شمارهٔ 4307–شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

غزل شمارهٔ 4308–در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

غزل شمارهٔ 4309–هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

غزل شمارهٔ 4310–مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

غزل شمارهٔ 4311–خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 4312–آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

غزل شمارهٔ 4313–نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

غزل شمارهٔ 4314–از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

غزل شمارهٔ 4315–بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

غزل شمارهٔ 4316–از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

غزل شمارهٔ 4317–تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

غزل شمارهٔ 4318–پیرانه سر همای سعادت به من رسید

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4269–آن آفتاب رو چو خریدار من شود

غزل شمارهٔ 4270–جوش درون کم از دو سه تبخال چون شود

غزل شمارهٔ 4271–سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شود

غزل شمارهٔ 4272–از روی آتشین تو دل آب می شود

غزل شمارهٔ 4273–از می چو آن غزال، سیه مست می شود

غزل شمارهٔ 4274–از ترکتاز غم دل من شاد می‌شود

غزل شمارهٔ 4275–صد شِکوه به جا ز دلم جوش می‌زند

غزل شمارهٔ 4276–گفتار صدق، مایهٔ آزار می‌شود

غزل شمارهٔ 4277–دل روشن از ریاضت بسیار می‌شود

غزل شمارهٔ 4278–از یاد وصل، دیده من سیر می‌شود

غزل شمارهٔ 4279–جان از وداع سبکتاز می شود

غزل شمارهٔ 4280–در شوره زار دانه اگر سبز می شود

غزل شمارهٔ 4281–دل بی غبار از لب خاموش می شود

غزل شمارهٔ 4282–رخسار او ز می چو عرقناک می شود

غزل شمارهٔ 4283–از جلوه تو سنگ سبکبال می شود

غزل شمارهٔ 4284–روشن دلم ز باده گلفام می شود

غزل شمارهٔ 4285–دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟

غزل شمارهٔ 4286–از خط نگاه پردگی دیده می شود

غزل شمارهٔ 4287–از حسن نوخطان دل ما تازه می شود

غزل شمارهٔ 4288–دل کی تهی ز خنده طفلانه می شود

غزل شمارهٔ 4289–بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4290–تا غنچه شکایت من وا نمی شود

غزل شمارهٔ 4291–تسکین دل به شور محبت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4292–دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4293–پایندگی به زور میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4294–بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4269آن آفتاب رو چو خریدار من شود

غزل شمارهٔ 4270جوش درون کم از دو سه تبخال چون شود

غزل شمارهٔ 4271سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شود

غزل شمارهٔ 4272از روی آتشین تو دل آب می شود

غزل شمارهٔ 4273از می چو آن غزال، سیه مست می شود

غزل شمارهٔ 4274از ترکتاز غم دل من شاد می‌شود

غزل شمارهٔ 4275صد شِکوه به جا ز دلم جوش می‌زند

غزل شمارهٔ 4276گفتار صدق، مایهٔ آزار می‌شود

غزل شمارهٔ 4277دل روشن از ریاضت بسیار می‌شود

غزل شمارهٔ 4278از یاد وصل، دیده من سیر می‌شود

غزل شمارهٔ 4279جان از وداع سبکتاز می شود

غزل شمارهٔ 4280در شوره زار دانه اگر سبز می شود

غزل شمارهٔ 4281دل بی غبار از لب خاموش می شود

غزل شمارهٔ 4282رخسار او ز می چو عرقناک می شود

غزل شمارهٔ 4283از جلوه تو سنگ سبکبال می شود

غزل شمارهٔ 4284روشن دلم ز باده گلفام می شود

غزل شمارهٔ 4285دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟

غزل شمارهٔ 4286از خط نگاه پردگی دیده می شود

غزل شمارهٔ 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شود

غزل شمارهٔ 4288دل کی تهی ز خنده طفلانه می شود

غزل شمارهٔ 4289بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4290تا غنچه شکایت من وا نمی شود

غزل شمارهٔ 4291تسکین دل به شور محبت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4292دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4293پایندگی به زور میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4294بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4295هر رهروی دچار به منزل نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4296آزاده رو مقید عالم نمی شود

غزل شمارهٔ 4297در کوی عشق درد وبلا کم نمی شود

غزل شمارهٔ 4298از خط گرفته آن مه تابان نمی شود

غزل شمارهٔ 4299مژگان ز موج اشک گریزان نمی شود

غزل شمارهٔ 4300سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شود

غزل شمارهٔ 4301یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

غزل شمارهٔ 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

غزل شمارهٔ 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

غزل شمارهٔ 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

غزل شمارهٔ 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

غزل شمارهٔ 4306گل داده هرزه نالی چمن دهد

غزل شمارهٔ 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

غزل شمارهٔ 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

غزل شمارهٔ 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

غزل شمارهٔ 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

غزل شمارهٔ 4311خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

غزل شمارهٔ 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

غزل شمارهٔ 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

غزل شمارهٔ 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

غزل شمارهٔ 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

غزل شمارهٔ 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

غزل شمارهٔ 4318پیرانه سر همای سعادت به من رسید

غزل شمارهٔ 4269آن آفتاب رو چو خریدار من شود

غزل شمارهٔ 4270جوش درون کم از دو سه تبخال چون شود

غزل شمارهٔ 4271سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شود

غزل شمارهٔ 4272از روی آتشین تو دل آب می شود

غزل شمارهٔ 4273از می چو آن غزال، سیه مست می شود

غزل شمارهٔ 4274از ترکتاز غم دل من شاد می‌شود

غزل شمارهٔ 4275صد شِکوه به جا ز دلم جوش می‌زند

غزل شمارهٔ 4276گفتار صدق، مایهٔ آزار می‌شود

غزل شمارهٔ 4277دل روشن از ریاضت بسیار می‌شود

غزل شمارهٔ 4278از یاد وصل، دیده من سیر می‌شود

غزل شمارهٔ 4279جان از وداع سبکتاز می شود

غزل شمارهٔ 4280در شوره زار دانه اگر سبز می شود

غزل شمارهٔ 4281دل بی غبار از لب خاموش می شود

غزل شمارهٔ 4282رخسار او ز می چو عرقناک می شود

غزل شمارهٔ 4283از جلوه تو سنگ سبکبال می شود

غزل شمارهٔ 4284روشن دلم ز باده گلفام می شود

غزل شمارهٔ 4285دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟

غزل شمارهٔ 4286از خط نگاه پردگی دیده می شود

غزل شمارهٔ 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شود

غزل شمارهٔ 4288دل کی تهی ز خنده طفلانه می شود

غزل شمارهٔ 4289بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4290تا غنچه شکایت من وا نمی شود

غزل شمارهٔ 4291تسکین دل به شور محبت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4292دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4293پایندگی به زور میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4294بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4295هر رهروی دچار به منزل نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4296آزاده رو مقید عالم نمی شود

غزل شمارهٔ 4297در کوی عشق درد وبلا کم نمی شود

غزل شمارهٔ 4298از خط گرفته آن مه تابان نمی شود