صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4419

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4420در زیر فلک چند خردمند توان بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4420

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4421تامنزل من بادیه بیخبری بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4421

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4422

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4423با روی تو آیینه روشن چه نماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4423

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4424

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4425

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4426آن خرمن گل چون ز در باغ درآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4426

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4427

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4428

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4429

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4430تدبیر محال است به تقدیر برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4430

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4433آهی که ز دلهای هوسناک برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4433

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4434از سفره قسمت لب نانش لب گورست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4434

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4435گر چشم تر از پوست چو بادام برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4435

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4436خوب است که بی رنج طلب کام برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4436

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4437حاشا که زعاشق سخن کام برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4437

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4438

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4439

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4440

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4441خورشید اگر از چشم کسان آب گشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4441

4 اشعار

غزل شمارهٔ 4442مشکل که دل از ناله و فریاد گشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4442

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4443از سیر چمن کی دل افگار گشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4443

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4444با تنگدلی از لب خندان چه گشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4444

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4445یک شعله شوخ است که دیدار نماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4445

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4446

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4447با روی تو خورشید درخشان چه نماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4447

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4448با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4448

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4449صحبت به حریفان سیه کار مدارید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4449

17 اشعار

غزل شمارهٔ 4450از قید فلک برزده دامن بگریزید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4450

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4451فارغ بود از افسر زرین سر خورشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4451

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4452طوفان گل و جوش بهارست ببینید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4452

20 اشعار

غزل شمارهٔ 4453خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4453

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4454

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4455شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4455

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4456خط سیه مبادا زان خال سربرآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4456

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4457

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4458از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4458

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4459پروای خط مشکین آن دلرباندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4459

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4460پروای شکوه من آن سیمتن ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4460

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4461سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4461

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4462دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4462

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4463هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4463

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4464خالت ز خط مشکین دست دگر برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4464

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4465

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4466از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4466

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4467از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4467

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4468در زلف ناامیدی روی امید باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4468

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4469

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4470

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4419–در کودکی از جبهه من عشق عیان بود

غزل شمارهٔ 4420–در زیر فلک چند خردمند توان بود

غزل شمارهٔ 4421–تامنزل من بادیه بیخبری بود

غزل شمارهٔ 4422–گر یار ز احوال من آگاه نمی بود

غزل شمارهٔ 4423–با روی تو آیینه روشن چه نماید

غزل شمارهٔ 4424–داغ از جگر سوختگان دیر برآید

غزل شمارهٔ 4425–سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید

غزل شمارهٔ 4426–آن خرمن گل چون ز در باغ درآید

غزل شمارهٔ 4427–خطی که ازان چهره روشن بدر آید

غزل شمارهٔ 4428–آه از دل جویای تو بیتاب برآید

غزل شمارهٔ 4429–حرفی که ازان لعل گهربار برآید

غزل شمارهٔ 4430–تدبیر محال است به تقدیر برآید

غزل شمارهٔ 4433–آهی که ز دلهای هوسناک برآید

غزل شمارهٔ 4434–از سفره قسمت لب نانش لب گورست

غزل شمارهٔ 4435–گر چشم تر از پوست چو بادام برآید

غزل شمارهٔ 4436–خوب است که بی رنج طلب کام برآید

غزل شمارهٔ 4437–حاشا که زعاشق سخن کام برآید

غزل شمارهٔ 4438–بیخواست ز دل ناله جانکاه برآید

غزل شمارهٔ 4439–لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید

غزل شمارهٔ 4440–هویی که مرا از دل دیوانه برآید

غزل شمارهٔ 4441–خورشید اگر از چشم کسان آب گشاید

غزل شمارهٔ 4442–مشکل که دل از ناله و فریاد گشاید

غزل شمارهٔ 4443–از سیر چمن کی دل افگار گشاید

غزل شمارهٔ 4444–با تنگدلی از لب خندان چه گشاید

غزل شمارهٔ 4445–یک شعله شوخ است که دیدار نماید

غزل شمارهٔ 4446–غفلت چه اثر در دل هشیارنماید

غزل شمارهٔ 4447–با روی تو خورشید درخشان چه نماید

غزل شمارهٔ 4448–با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید

غزل شمارهٔ 4449–صحبت به حریفان سیه کار مدارید

غزل شمارهٔ 4450–از قید فلک برزده دامن بگریزید

غزل شمارهٔ 4451–فارغ بود از افسر زرین سر خورشید

غزل شمارهٔ 4452–طوفان گل و جوش بهارست ببینید

غزل شمارهٔ 4453–خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

غزل شمارهٔ 4454–خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد

غزل شمارهٔ 4455–شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد

غزل شمارهٔ 4456–خط سیه مبادا زان خال سربرآرد

غزل شمارهٔ 4457–شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب دارد

غزل شمارهٔ 4458–از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد

غزل شمارهٔ 4459–پروای خط مشکین آن دلرباندارد

غزل شمارهٔ 4460–پروای شکوه من آن سیمتن ندارد

غزل شمارهٔ 4461–سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرد

غزل شمارهٔ 4462–دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد

غزل شمارهٔ 4463–هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کرد

غزل شمارهٔ 4464–خالت ز خط مشکین دست دگر برآورد

غزل شمارهٔ 4465–خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازد

غزل شمارهٔ 4466–از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شد

غزل شمارهٔ 4467–از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شد

غزل شمارهٔ 4468–در زلف ناامیدی روی امید باشد

غزل شمارهٔ 4469–چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشد

غزل شمارهٔ 4470–دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4419–در کودکی از جبهه من عشق عیان بود

غزل شمارهٔ 4420–در زیر فلک چند خردمند توان بود

غزل شمارهٔ 4421–تامنزل من بادیه بیخبری بود

غزل شمارهٔ 4422–گر یار ز احوال من آگاه نمی بود

غزل شمارهٔ 4423–با روی تو آیینه روشن چه نماید

غزل شمارهٔ 4424–داغ از جگر سوختگان دیر برآید

غزل شمارهٔ 4425–سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید

غزل شمارهٔ 4426–آن خرمن گل چون ز در باغ درآید

غزل شمارهٔ 4427–خطی که ازان چهره روشن بدر آید

غزل شمارهٔ 4428–آه از دل جویای تو بیتاب برآید

غزل شمارهٔ 4429–حرفی که ازان لعل گهربار برآید

غزل شمارهٔ 4430–تدبیر محال است به تقدیر برآید

غزل شمارهٔ 4433–آهی که ز دلهای هوسناک برآید

غزل شمارهٔ 4434–از سفره قسمت لب نانش لب گورست

غزل شمارهٔ 4435–گر چشم تر از پوست چو بادام برآید

غزل شمارهٔ 4436–خوب است که بی رنج طلب کام برآید

غزل شمارهٔ 4437–حاشا که زعاشق سخن کام برآید

غزل شمارهٔ 4438–بیخواست ز دل ناله جانکاه برآید

غزل شمارهٔ 4439–لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید

غزل شمارهٔ 4440–هویی که مرا از دل دیوانه برآید

غزل شمارهٔ 4441–خورشید اگر از چشم کسان آب گشاید

غزل شمارهٔ 4442–مشکل که دل از ناله و فریاد گشاید

غزل شمارهٔ 4443–از سیر چمن کی دل افگار گشاید

غزل شمارهٔ 4444–با تنگدلی از لب خندان چه گشاید

غزل شمارهٔ 4445–یک شعله شوخ است که دیدار نماید

غزل شمارهٔ 4446–غفلت چه اثر در دل هشیارنماید

غزل شمارهٔ 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بود

غزل شمارهٔ 4420در زیر فلک چند خردمند توان بود

غزل شمارهٔ 4421تامنزل من بادیه بیخبری بود

غزل شمارهٔ 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بود

غزل شمارهٔ 4423با روی تو آیینه روشن چه نماید

غزل شمارهٔ 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآید

غزل شمارهٔ 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید

غزل شمارهٔ 4426آن خرمن گل چون ز در باغ درآید

غزل شمارهٔ 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آید

غزل شمارهٔ 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآید

غزل شمارهٔ 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآید

غزل شمارهٔ 4430تدبیر محال است به تقدیر برآید

غزل شمارهٔ 4433آهی که ز دلهای هوسناک برآید

غزل شمارهٔ 4434از سفره قسمت لب نانش لب گورست

غزل شمارهٔ 4435گر چشم تر از پوست چو بادام برآید

غزل شمارهٔ 4436خوب است که بی رنج طلب کام برآید

غزل شمارهٔ 4437حاشا که زعاشق سخن کام برآید

غزل شمارهٔ 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآید

غزل شمارهٔ 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید

غزل شمارهٔ 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآید

غزل شمارهٔ 4441خورشید اگر از چشم کسان آب گشاید

غزل شمارهٔ 4442مشکل که دل از ناله و فریاد گشاید

غزل شمارهٔ 4443از سیر چمن کی دل افگار گشاید

غزل شمارهٔ 4444با تنگدلی از لب خندان چه گشاید

غزل شمارهٔ 4445یک شعله شوخ است که دیدار نماید

غزل شمارهٔ 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنماید

غزل شمارهٔ 4447با روی تو خورشید درخشان چه نماید

غزل شمارهٔ 4448با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید

غزل شمارهٔ 4449صحبت به حریفان سیه کار مدارید

غزل شمارهٔ 4450از قید فلک برزده دامن بگریزید

غزل شمارهٔ 4451فارغ بود از افسر زرین سر خورشید

غزل شمارهٔ 4452طوفان گل و جوش بهارست ببینید

غزل شمارهٔ 4453خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

غزل شمارهٔ 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد

غزل شمارهٔ 4455شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد

غزل شمارهٔ 4456خط سیه مبادا زان خال سربرآرد

غزل شمارهٔ 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب دارد

غزل شمارهٔ 4458از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد

غزل شمارهٔ 4459پروای خط مشکین آن دلرباندارد

غزل شمارهٔ 4460پروای شکوه من آن سیمتن ندارد

غزل شمارهٔ 4461سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرد

غزل شمارهٔ 4462دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد

غزل شمارهٔ 4463هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کرد

غزل شمارهٔ 4464خالت ز خط مشکین دست دگر برآورد

غزل شمارهٔ 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازد

غزل شمارهٔ 4466از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شد

غزل شمارهٔ 4467از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شد

غزل شمارهٔ 4468در زلف ناامیدی روی امید باشد

غزل شمارهٔ 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشد

غزل شمارهٔ 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد

غزل شمارهٔ 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بود

غزل شمارهٔ 4420در زیر فلک چند خردمند توان بود

غزل شمارهٔ 4421تامنزل من بادیه بیخبری بود

غزل شمارهٔ 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بود

غزل شمارهٔ 4423با روی تو آیینه روشن چه نماید

غزل شمارهٔ 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآید

غزل شمارهٔ 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید

غزل شمارهٔ 4426آن خرمن گل چون ز در باغ درآید

غزل شمارهٔ 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آید

غزل شمارهٔ 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآید

غزل شمارهٔ 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآید

غزل شمارهٔ 4430تدبیر محال است به تقدیر برآید

غزل شمارهٔ 4433آهی که ز دلهای هوسناک برآید

غزل شمارهٔ 4434از سفره قسمت لب نانش لب گورست

غزل شمارهٔ 4435گر چشم تر از پوست چو بادام برآید

غزل شمارهٔ 4436خوب است که بی رنج طلب کام برآید

غزل شمارهٔ 4437حاشا که زعاشق سخن کام برآید

غزل شمارهٔ 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآید

غزل شمارهٔ 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید

غزل شمارهٔ 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآید

غزل شمارهٔ 4441خورشید اگر از چشم کسان آب گشاید

غزل شمارهٔ 4442مشکل که دل از ناله و فریاد گشاید

غزل شمارهٔ 4443از سیر چمن کی دل افگار گشاید

غزل شمارهٔ 4444با تنگدلی از لب خندان چه گشاید

غزل شمارهٔ 4445یک شعله شوخ است که دیدار نماید

غزل شمارهٔ 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنماید

غزل شمارهٔ 4447با روی تو خورشید درخشان چه نماید

غزل شمارهٔ 4448با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید

غزل شمارهٔ 4449صحبت به حریفان سیه کار مدارید

غزل شمارهٔ 4450از قید فلک برزده دامن بگریزید