صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4471تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4471

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4472گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4472

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4473سر چون گران شد از می دستارگو نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4473

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4474کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4474

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4475

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4476از روی نو خط یار هر جا سخن برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4476

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4477چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4477

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4478آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4478

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4479سفر گزین که سخن در وطن غریب نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4479

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4480

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4481

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4482ز وعده های دروغش دل اضطراب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4482

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4483ستاره سوخته پروای اعتبار ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4483

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4484گل همیشه بهار سخن زوال ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4484

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4485همین نه سینه ما آه صبحگاه ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4485

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4486دهان بوسه فریب ترا پیاله ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4486

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4487رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4487

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4488نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4488

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4489خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4489

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4490به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4490

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4491مباد روی تو از پرده حجاب بر آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4491

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4492دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4492

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4493بغیر خط که ز روی لطیف یار برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4493

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4494آتش عشق تو چون زبانه برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4494

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4495رتبه خال تو مشک ناب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4495

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4496در دل ما بخت سبز بارندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4496

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4497قد ترا سرواعتدال ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4497

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4498دولت روشندلی زوال ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4498

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4499دامن دشت عدم گیاه ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4499

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4500مستی ما از می شبانه نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4500

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4501عشق مقید به خط وخال نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4501

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4502غنچه مستور از نقاب برآمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4502

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4503از کمرش کام دل چگونه برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4503

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4504چون مه روی تو از حجاب برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4504

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4505فتنه چشم تو چون ز خواب برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4505

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4506سری راکه سودا ز سامان برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4506

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4507دل صاف پروای محشر ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4507

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4508چرا با دل من صفایی ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4508

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4509دل از خاکساری بهشت خدا شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4509

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4510چه گل از خودآن مرده دل چیده باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4510

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4511نشاط جهان را بقایی نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4511

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4512سخن کی به جانهای غافل نشیند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4512

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4513مرا ناله از پرده دل برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4513

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4514به همچون منی آسمان چون برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4514

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4515چرا از خم می فلاطون برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4515

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4516بس که در زلف تو دلها آب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4516

19 اشعار

غزل شمارهٔ 4517تا به زانو پای من در خار شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4517

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4518رنگ خط برلعل جانان ریختند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4518

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 4519بخل ممسک از می افزونتر شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4519

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4520زخم ما پهلو به خنجر می‌دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4520

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4471–تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشد

غزل شمارهٔ 4472–گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشد

غزل شمارهٔ 4473–سر چون گران شد از می دستارگو نباشد

غزل شمارهٔ 4474–کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامد

غزل شمارهٔ 4475–از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

غزل شمارهٔ 4476–از روی نو خط یار هر جا سخن برآید

غزل شمارهٔ 4477–چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید

غزل شمارهٔ 4478–آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید

غزل شمارهٔ 4479–سفر گزین که سخن در وطن غریب نگردد

غزل شمارهٔ 4480–سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد

غزل شمارهٔ 4481–نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4482–ز وعده های دروغش دل اضطراب ندارد

غزل شمارهٔ 4483–ستاره سوخته پروای اعتبار ندارد

غزل شمارهٔ 4484–گل همیشه بهار سخن زوال ندارد

غزل شمارهٔ 4485–همین نه سینه ما آه صبحگاه ندارد

غزل شمارهٔ 4486–دهان بوسه فریب ترا پیاله ندارد

غزل شمارهٔ 4487–رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیرد

غزل شمارهٔ 4488–نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیرد

غزل شمارهٔ 4489–خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشد

غزل شمارهٔ 4490–به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید

غزل شمارهٔ 4491–مباد روی تو از پرده حجاب بر آید

غزل شمارهٔ 4492–دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید

غزل شمارهٔ 4493–بغیر خط که ز روی لطیف یار برآید

غزل شمارهٔ 4494–آتش عشق تو چون زبانه برآرد

غزل شمارهٔ 4495–رتبه خال تو مشک ناب ندارد

غزل شمارهٔ 4496–در دل ما بخت سبز بارندارد

غزل شمارهٔ 4497–قد ترا سرواعتدال ندارد

غزل شمارهٔ 4498–دولت روشندلی زوال ندارد

غزل شمارهٔ 4499–دامن دشت عدم گیاه ندارد

غزل شمارهٔ 4500–مستی ما از می شبانه نباشد

غزل شمارهٔ 4501–عشق مقید به خط وخال نگردد

غزل شمارهٔ 4502–غنچه مستور از نقاب برآمد

غزل شمارهٔ 4503–از کمرش کام دل چگونه برآید

غزل شمارهٔ 4504–چون مه روی تو از حجاب برآید

غزل شمارهٔ 4505–فتنه چشم تو چون ز خواب برآید

غزل شمارهٔ 4506–سری راکه سودا ز سامان برآرد

غزل شمارهٔ 4507–دل صاف پروای محشر ندارد

غزل شمارهٔ 4508–چرا با دل من صفایی ندارد

غزل شمارهٔ 4509–دل از خاکساری بهشت خدا شد

غزل شمارهٔ 4510–چه گل از خودآن مرده دل چیده باشد

غزل شمارهٔ 4511–نشاط جهان را بقایی نباشد

غزل شمارهٔ 4512–سخن کی به جانهای غافل نشیند

غزل شمارهٔ 4513–مرا ناله از پرده دل برآید

غزل شمارهٔ 4514–به همچون منی آسمان چون برآید

غزل شمارهٔ 4515–چرا از خم می فلاطون برآید

غزل شمارهٔ 4516–بس که در زلف تو دلها آب شد

غزل شمارهٔ 4517–تا به زانو پای من در خار شد

غزل شمارهٔ 4518–رنگ خط برلعل جانان ریختند

غزل شمارهٔ 4519–بخل ممسک از می افزونتر شود

غزل شمارهٔ 4520–زخم ما پهلو به خنجر می‌دهد

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4471–تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشد

غزل شمارهٔ 4472–گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشد

غزل شمارهٔ 4473–سر چون گران شد از می دستارگو نباشد

غزل شمارهٔ 4474–کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامد

غزل شمارهٔ 4475–از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

غزل شمارهٔ 4476–از روی نو خط یار هر جا سخن برآید

غزل شمارهٔ 4477–چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید

غزل شمارهٔ 4478–آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید

غزل شمارهٔ 4479–سفر گزین که سخن در وطن غریب نگردد

غزل شمارهٔ 4480–سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد

غزل شمارهٔ 4481–نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4482–ز وعده های دروغش دل اضطراب ندارد

غزل شمارهٔ 4483–ستاره سوخته پروای اعتبار ندارد

غزل شمارهٔ 4484–گل همیشه بهار سخن زوال ندارد

غزل شمارهٔ 4485–همین نه سینه ما آه صبحگاه ندارد

غزل شمارهٔ 4486–دهان بوسه فریب ترا پیاله ندارد

غزل شمارهٔ 4487–رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیرد

غزل شمارهٔ 4488–نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیرد

غزل شمارهٔ 4489–خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشد

غزل شمارهٔ 4490–به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید

غزل شمارهٔ 4491–مباد روی تو از پرده حجاب بر آید

غزل شمارهٔ 4492–دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید

غزل شمارهٔ 4493–بغیر خط که ز روی لطیف یار برآید

غزل شمارهٔ 4494–آتش عشق تو چون زبانه برآرد

غزل شمارهٔ 4495–رتبه خال تو مشک ناب ندارد

غزل شمارهٔ 4496–در دل ما بخت سبز بارندارد

غزل شمارهٔ 4471تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشد

غزل شمارهٔ 4472گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشد

غزل شمارهٔ 4473سر چون گران شد از می دستارگو نباشد

غزل شمارهٔ 4474کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامد

غزل شمارهٔ 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

غزل شمارهٔ 4476از روی نو خط یار هر جا سخن برآید

غزل شمارهٔ 4477چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید

غزل شمارهٔ 4478آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید

غزل شمارهٔ 4479سفر گزین که سخن در وطن غریب نگردد

غزل شمارهٔ 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد

غزل شمارهٔ 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4482ز وعده های دروغش دل اضطراب ندارد

غزل شمارهٔ 4483ستاره سوخته پروای اعتبار ندارد

غزل شمارهٔ 4484گل همیشه بهار سخن زوال ندارد

غزل شمارهٔ 4485همین نه سینه ما آه صبحگاه ندارد

غزل شمارهٔ 4486دهان بوسه فریب ترا پیاله ندارد

غزل شمارهٔ 4487رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیرد

غزل شمارهٔ 4488نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیرد

غزل شمارهٔ 4489خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشد

غزل شمارهٔ 4490به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید

غزل شمارهٔ 4491مباد روی تو از پرده حجاب بر آید

غزل شمارهٔ 4492دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید

غزل شمارهٔ 4493بغیر خط که ز روی لطیف یار برآید

غزل شمارهٔ 4494آتش عشق تو چون زبانه برآرد

غزل شمارهٔ 4495رتبه خال تو مشک ناب ندارد

غزل شمارهٔ 4496در دل ما بخت سبز بارندارد

غزل شمارهٔ 4497قد ترا سرواعتدال ندارد

غزل شمارهٔ 4498دولت روشندلی زوال ندارد

غزل شمارهٔ 4499دامن دشت عدم گیاه ندارد

غزل شمارهٔ 4500مستی ما از می شبانه نباشد

غزل شمارهٔ 4501عشق مقید به خط وخال نگردد

غزل شمارهٔ 4502غنچه مستور از نقاب برآمد

غزل شمارهٔ 4503از کمرش کام دل چگونه برآید

غزل شمارهٔ 4504چون مه روی تو از حجاب برآید

غزل شمارهٔ 4505فتنه چشم تو چون ز خواب برآید

غزل شمارهٔ 4506سری راکه سودا ز سامان برآرد

غزل شمارهٔ 4507دل صاف پروای محشر ندارد

غزل شمارهٔ 4508چرا با دل من صفایی ندارد

غزل شمارهٔ 4509دل از خاکساری بهشت خدا شد

غزل شمارهٔ 4510چه گل از خودآن مرده دل چیده باشد

غزل شمارهٔ 4511نشاط جهان را بقایی نباشد

غزل شمارهٔ 4512سخن کی به جانهای غافل نشیند

غزل شمارهٔ 4513مرا ناله از پرده دل برآید

غزل شمارهٔ 4514به همچون منی آسمان چون برآید

غزل شمارهٔ 4515چرا از خم می فلاطون برآید

غزل شمارهٔ 4516بس که در زلف تو دلها آب شد

غزل شمارهٔ 4517تا به زانو پای من در خار شد

غزل شمارهٔ 4518رنگ خط برلعل جانان ریختند

غزل شمارهٔ 4519بخل ممسک از می افزونتر شود

غزل شمارهٔ 4520زخم ما پهلو به خنجر می‌دهد

غزل شمارهٔ 4471تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشد

غزل شمارهٔ 4472گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشد

غزل شمارهٔ 4473سر چون گران شد از می دستارگو نباشد

غزل شمارهٔ 4474کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامد

غزل شمارهٔ 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

غزل شمارهٔ 4476از روی نو خط یار هر جا سخن برآید

غزل شمارهٔ 4477چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید

غزل شمارهٔ 4478آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید

غزل شمارهٔ 4479سفر گزین که سخن در وطن غریب نگردد

غزل شمارهٔ 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد

غزل شمارهٔ 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4482ز وعده های دروغش دل اضطراب ندارد

غزل شمارهٔ 4483ستاره سوخته پروای اعتبار ندارد

غزل شمارهٔ 4484گل همیشه بهار سخن زوال ندارد

غزل شمارهٔ 4485همین نه سینه ما آه صبحگاه ندارد

غزل شمارهٔ 4486دهان بوسه فریب ترا پیاله ندارد

غزل شمارهٔ 4487رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیرد

غزل شمارهٔ 4488نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیرد

غزل شمارهٔ 4489خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشد

غزل شمارهٔ 4490به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید

غزل شمارهٔ 4491مباد روی تو از پرده حجاب بر آید

غزل شمارهٔ 4492دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید

غزل شمارهٔ 4493بغیر خط که ز روی لطیف یار برآید

غزل شمارهٔ 4494آتش عشق تو چون زبانه برآرد

غزل شمارهٔ 4495رتبه خال تو مشک ناب ندارد

غزل شمارهٔ 4496در دل ما بخت سبز بارندارد

غزل شمارهٔ 4497قد ترا سرواعتدال ندارد

غزل شمارهٔ 4498دولت روشندلی زوال ندارد

غزل شمارهٔ 4499دامن دشت عدم گیاه ندارد

غزل شمارهٔ 4500مستی ما از می شبانه نباشد