باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامت

غزل شمارهٔ 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

غزل شمارهٔ 2203چرخ در تاب از تحمل ماست

غزل شمارهٔ 2204این چه خط است و این چه رخسارست

غزل شمارهٔ 2205در وطن جوهر سخن خوارست

غزل شمارهٔ 2206تا سپهر کبود سیارست

غزل شمارهٔ 2207سبزه جوی شهد، نیشترست

غزل شمارهٔ 2208دولت روزگار درگذرست

غزل شمارهٔ 2209سر زهاد خشک بی شورست

غزل شمارهٔ 2210در دل هر که ذوق شبگیرست

غزل شمارهٔ 2211می گلرنگ خونی رازست

غزل شمارهٔ 2212ظلم فریادی از ضعیفان است

غزل شمارهٔ 2213عشق سلطان و عقل دهقان است

غزل شمارهٔ 2214سفر اهل شوق در وطن است

غزل شمارهٔ 2215صدق، روشنگر ضمیر من است

غزل شمارهٔ 2216مژه ام جلوه گاه پروین است

غزل شمارهٔ 2217به که بر خود نبندد از دربان

غزل شمارهٔ 2218تا به دل تخم عشق کشته شده است

غزل شمارهٔ 2219لطف و قهر زمانه هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 2220آب خضر و می شبانه یکی است

غزل شمارهٔ 2221عقل را گوشه سرایی هست

غزل شمارهٔ 2222در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب است

غزل شمارهٔ 2223از خودگذشتگان را آیینه بی غبارست

غزل شمارهٔ 2224از خود گذشتگان را آیینه بی غبارست

غزل شمارهٔ 2225موج سراب دنیا، شمشیر آبدارست

غزل شمارهٔ 2226از غیرت رکابت از دیده خون روان است

غزل شمارهٔ 2227از غیرت رکابت از دیده خون روان است

غزل شمارهٔ 2228بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن است

غزل شمارهٔ 2229هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته است

غزل شمارهٔ 2230در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی است

غزل شمارهٔ 2231هر خار این گلستان مفتاح دلگشایی است

غزل شمارهٔ 2232تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیست

غزل شمارهٔ 2233مرا از تیره بختی شکوه بیجاست

غزل شمارهٔ 2234کجا میل کبابم در شراب است؟

غزل شمارهٔ 2235به چشمم بی تو گلشن خارزارست

غزل شمارهٔ 2236شراب نامرادی بی خمارست

غزل شمارهٔ 2237فلک نیلوفر دریای عشق است

غزل شمارهٔ 2238خوشم با ناله خود، دم همین است

غزل شمارهٔ 2239ز نغمه تا خدا یک کوچه راه است

غزل شمارهٔ 2240به چشم من فلک یک چشمخانه است

غزل شمارهٔ 2241نه هر تن لایق تشریف شاهی است

غزل شمارهٔ 2242در خودآرایی خطرها مضمرست

غزل شمارهٔ 2243همت ما را مکانی دیگرست

غزل شمارهٔ 2244وقت ما از ساغر و مینا خوش است

غزل شمارهٔ 2245از نظر هرگز خیالش دور نیست

غزل شمارهٔ 2246تا نافه زلف مجلس آراست

غزل شمارهٔ 2247شد آب و هنوز در حجاب است

غزل شمارهٔ 2248پیغام، نمکچش وصال است

غزل شمارهٔ 2249بی یار بهار دلنشین نیست

غزل شمارهٔ 2250چینی که طراز جبهه یارست