باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2251از وصل صدف گهر گریزان است

غزل شمارهٔ 2252از حسن تو جیب خاک پر ماه است

غزل شمارهٔ 2253لطف بتان جانگدازتر ز عتاب است

غزل شمارهٔ 2254حلقه گوش تو گوشواره صبح است

غزل شمارهٔ 2255حلقه آه مرا سپهر نگین است

غزل شمارهٔ 2256زیر بال است پناهی که مراست

غزل شمارهٔ 2257خود به خود چشم تو در گفتارست

غزل شمارهٔ 2258ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 2259شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب است

غزل شمارهٔ 2260مرهم کافور خلق پرده صد نشترست

غزل شمارهٔ 2261غباری بجا از زمین مانده است

غزل شمارهٔ 2262زمین نقش پایی است بر آستانت

غزل شمارهٔ 2263آیینه را سیاه کند با غبار بحث

غزل شمارهٔ 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج

غزل شمارهٔ 2265چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج

غزل شمارهٔ 2266نیست روی عرق آلود به گوهر محتاج

غزل شمارهٔ 2267داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاج

غزل شمارهٔ 2268نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاج

غزل شمارهٔ 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موج

غزل شمارهٔ 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

غزل شمارهٔ 2271تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟

غزل شمارهٔ 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج

غزل شمارهٔ 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ

غزل شمارهٔ 2274بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچ

غزل شمارهٔ 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ

غزل شمارهٔ 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

غزل شمارهٔ 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچ

غزل شمارهٔ 2278در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح

غزل شمارهٔ 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟

غزل شمارهٔ 2280قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح

غزل شمارهٔ 2281چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبح

غزل شمارهٔ 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبح

غزل شمارهٔ 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح

غزل شمارهٔ 2284گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبح

غزل شمارهٔ 2285نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبح

غزل شمارهٔ 2286می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح

غزل شمارهٔ 2287خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبح

غزل شمارهٔ 2288گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبح

غزل شمارهٔ 2289نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبح

غزل شمارهٔ 2290منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح

غزل شمارهٔ 2291قسم به خط لب ساقی و دعای قدح

غزل شمارهٔ 2292دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرح

غزل شمارهٔ 2293زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبح

غزل شمارهٔ 2294آفاق را کند به نفش مشکبار صبح

غزل شمارهٔ 2295از بس مکدرست درین روزگار صبح

غزل شمارهٔ 2296لبریز از می شفق کن ایاغ صبح

غزل شمارهٔ 2297از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبح

غزل شمارهٔ 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبح

غزل شمارهٔ 2299دل زنده می کند نفس جانفزای صبح

غزل شمارهٔ 2300زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبح