غزل شمارهٔ 2224

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

قافیہ: ارست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
از خود گذشتگان را آیینه بی غبارست
1

از خود گذشتگان را آیینه بی غبارست

پیوسته صاف باشد بحری که بیکنارست

2

آن را که خلق خوش هست تنها نمی گذارند

کی بی حریف ماند رندی که خوش قمارست؟

3

با ناز برنیایند اهل نیاز هرگز

گل گر پیاده باشد در بلبلان سوارست

4

دیوانه را ملامت اسباب خنده گردد

بر کبک مست سختی دامان کوهسارست

5

عاشق ز خاکساری بی بهره است از وصل

دیوار بوستان را از گل نصیب، خارست

6

تا دل برید ازان زلف از سر نهاد شوخی

چشم به خواب رفته است دامی که بی شکارست

7

از خون مرده صائب سنگین ترست خوابت

جایی که هر رگ سنگ چون نبض بیقرارست

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…