غزل شمارهٔ 2223

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

قافیہ: ارست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
از خودگذشتگان را آیینه بی غبارست
1

از خودگذشتگان را آیینه بی غبارست

پیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست

2

دنیا طلب محال است در خاک و خون نغلطد

موج سراب این دشت شمشیر آبدارست

3

ته جرعه خزان است رنگ شکسته من

رنگ شکفته تو سرجوش نوبهارست

4

دلجویی حریفان بالاترست از برد

از باختن شود شاد رندی که خوش قمارست

5

از درد و داغ عاشق بر خویشتن نلرزد

آتش بود گلستان بر زر چو خوش عیارست

6

چون شعله سرکش افتاد محتاج خار و خس نیست

سودا چو گشت کامل مستغنی از بهارست

7

گر اعتبار ناقص باشد کمال مردم

بی اعتباری ما موقوف اعتبارست

8

مجبور حق نگردد آلوده معاصی

بد کردن خلایق برهان اختیارست

9

از آفتاب پرتو صائب جدا نباشد

واصل بود به جانان جانی که بیقرارست

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…