غزل شمارهٔ 2208

شاعر: صائب

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: رست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
دولت روزگار درگذرست
1

دولت روزگار درگذرست

پرتو آفتاب دربدرست

2

شمع بالین این گرانخوابان

بی بقا چون ستاره سحرست

3

گرچه دل می برد جدا هر یک

می و مهتاب، شیر با شکرست

4

روی خوش، لفظ و بوی خوش معنی است

معنی از لفظ دلپذیرترست

5

جام بی باده مرغ پرکنده است

بط می را شراب بال و پرست

6

قرب سیمین بران گدازنده است

رنج باریک رشته از گهرست

7

چشم بی اشک، ابر بی باران

دست بی جود، شاخ بی ثمرست

8

نخورد غم ز دوری منزل

رهروی را که توشه بر کمرست

9

دلش از می سیاهتر گردد

هر که چون لاله آتشین جگرست

10

بد درونند ظاهرآرایان

ابره ها پرده دار آسترست

11

هنر دیگران ندیدن، عیب

دیدن عیب خویشتن هنرست

12

کند آتش عیار زر روشن

محک خلق آدمی سفرست

13

تشنه آفت است مال بخیل

خون فاسد هلاک نیشترست

14

می کند ترک رنگ و بو صائب

همچو شبنم کسی که دیده ورست

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…