غزل شمارهٔ 2209
Toggle stanza 1سر زهاد خشک بی شورست
11
سر زهاد خشک بی شورست
لب دلمردگان لب گورست
22
سر بی شور، جام بی باده
دل بی عشق زنده در گورست
33
دل پر داغ، لاله زار بهشت
سر پر شور، قصر پر حورست
44
در شکستن بود حلاوت دل
شهد در کسر شان زنبورست
55
چون هما رزقش استخوان سازند
به سعادت کسی که مغرورست
66
زخم در تیغ می شود ناسور
بس که آفاق پر شر و شورست
77
چه کنم تن به عاجزی ندهم؟
که زمین سخت و آسمان دورست
88
ره مده حرص و آز را در دل
که پر و بال دشمن مورست
99
تلخ شیرین لبان گوارنده است
باده صائب ز آب انگورست
آڈیو
اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔
لوڈ ہو رہا ہے…

