غزل شمارهٔ 2210
Toggle stanza 1در دل هر که ذوق شبگیرست
11
در دل هر که ذوق شبگیرست
خنده صبح، خنده شیرست
22
غم به بیگانگان نیاویزد
سگ این بوم، آشناگیرست
33
دل ز بیداد روشنی گیرد
شمع این خانه، برق شمشیرست
44
طفل ما خون خود چرا نخورد؟
دایه روزگار کم شیرست
55
خط او پیش خود گرفتارست
سبزه از موج خود به زنجیرست
66
بر جوانی چه اعتماد، که صبح
تا نفس راست می کند پیرست
77
زور بازوی پنجه تدبیر
خس و خاشاک سیل تقدیرست
88
نیست دیوانه گر سپهر، چرا
دایم از کهکشان به زنجیرست؟
99
بر دم تیغ می زند خود را
صائب از بس ز جان خود سیرست
آڈیو
اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔
لوڈ ہو رہا ہے…

