باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6003بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستن

غزل شمارهٔ 6004چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟

غزل شمارهٔ 6005نیست معشوقی همین زلف چلیپا داشتن

غزل شمارهٔ 6006پیش اهل دل ادب منظور باید داشتن

غزل شمارهٔ 6007پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتن

غزل شمارهٔ 6008راز را در سینه دشوارست پنهان داشتن

غزل شمارهٔ 6009کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتن

غزل شمارهٔ 6010اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتن

غزل شمارهٔ 6011موج دریا را نباشد اختیار خویشتن

غزل شمارهٔ 6012به که غافل باشد آن سرو روان از خویشتن

غزل شمارهٔ 6013چند چون طاوس باشی محو بال خویشتن؟

غزل شمارهٔ 6014آدمی را نیست خصمی چون جمال خویشتن

غزل شمارهٔ 6015تندخویان می زنند آتش به جان خویشتن

غزل شمارهٔ 6016برده ام تا از سر کویت نشان خویشتن

غزل شمارهٔ 6017هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتن

غزل شمارهٔ 6018عشق در بند گران است از وفای خویشتن

غزل شمارهٔ 6019پیش هر تلخی نریزم آبروی خویشتن

غزل شمارهٔ 6020حق گوهر چیست، آب و رنگ گوهر یافتن

غزل شمارهٔ 6021در محبت راز سر پوشیده نتوان یافتن

غزل شمارهٔ 6022سر به زانوماندگان را طاق می گردد سخن

غزل شمارهٔ 6023در لب جان پرور جانان نمی ماند سخن

غزل شمارهٔ 6024دل مدام از خط و زلف یار می گوید سخن

غزل شمارهٔ 6025نیست از منصور اگر مستانه می گوید سخن

غزل شمارهٔ 6026هر که باشد چون قلم از سینه چاکان سخن

غزل شمارهٔ 6027می نشاند آن دهان تنگ را در خون سخن

غزل شمارهٔ 6028می شود نقل مجالس چون شود شیرین سخن

غزل شمارهٔ 6029چون قلم آن را که در سر هست سودای سخن

غزل شمارهٔ 6030دست رد مشکل بود بر توشه عقبی زدن

غزل شمارهٔ 6031لشکر خط ملک حسنت را به هم خواهد زدن

غزل شمارهٔ 6032باده با رندان صافی سینه می باید زدن

غزل شمارهٔ 6033باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدن

غزل شمارهٔ 6034تا توان خاموش بودن دم نمی باید زدن

غزل شمارهٔ 6035تا به کی پوشیده از همصحبتان ساغر زدن؟

غزل شمارهٔ 6036چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟

غزل شمارهٔ 6037بخیه تا کی بر لباس تن ز آب و نان زدن؟

غزل شمارهٔ 6038چیست دانی عشقبازی، بی سخن گویا شدن

غزل شمارهٔ 6039استخوان من اگر رزق هما خواهد شدن

غزل شمارهٔ 6040عاقبت این مرغ وحشی زین قفس خواهد شدن

غزل شمارهٔ 6041شوق ما بال و پر جسم گران خواهد شدن

غزل شمارهٔ 6042ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنی

غزل شمارهٔ 6043خانه سوز و آشیان پرداز می باید شدن

غزل شمارهٔ 6044در حضور بلبلان خاموش می باید شدن

غزل شمارهٔ 6045پیش مستان از خرد بیگانه می باید شدن

غزل شمارهٔ 6046مرد غوغا نیستی سرور نمی باید شدن

غزل شمارهٔ 6047از سرانجام سفر غافل نمی باید شدن

غزل شمارهٔ 6048چون توان قانع به پیغام از لب دلبر شدن؟

غزل شمارهٔ 6049چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟

غزل شمارهٔ 6050گر تو ای سرو روان خواهی هم آغوشم شدن

غزل شمارهٔ 6051عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدن

غزل شمارهٔ 6052با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدن