باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1101جولان توسنش بین، هر سو غبار دیگر

غزل شمارهٔ 1102ای باد صبحدم، خبر آشنا بیار

غزل شمارهٔ 1103ای دل، ازین خرابه وحشت کرانه گیر

غزل شمارهٔ 1104ای شهسوار، دست به سوی عنان مبر

غزل شمارهٔ 1105از چشم تو که هست ز تو جان شکارتر

غزل شمارهٔ 1106هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر

غزل شمارهٔ 1107نه نرگس است ز چشم خوش تو عربده جوتر

غزل شمارهٔ 1108رضای من طلب امشب، طریق ناز مگیر

غزل شمارهٔ 1109قمر برید ز من مهر و من خراب قمر

غزل شمارهٔ 1110منم به خانه، تن اینجا و جان به جای دگر

غزل شمارهٔ 1111رخ گل خوش است و از وی رخت، ای نگار، خوش تر

غزل شمارهٔ 1112سپیده دم که گهربار بر در گلزار

غزل شمارهٔ 1113آراست همه عرصه آفاق به زیور

غزل شمارهٔ 1114ای سرم را به خاک پات نیاز

غزل شمارهٔ 1115فزون شد عشق جانان روز تا روز

غزل شمارهٔ 1116ز من چو دل ربودی رفت جان نیز

غزل شمارهٔ 1117گشادی چشم خواب آلود را باز

غزل شمارهٔ 1118بر جان من شکسته دل باز

غزل شمارهٔ 1119مبتلا شد چون دل مسکین به زلف یار باز

غزل شمارهٔ 1120در فراقش رود خون از دیده می بارم هنوز

غزل شمارهٔ 1121مست من چون جرعه نوشی، باده ای بر من بریز

غزل شمارهٔ 1122سویم آن نرگس بی خواب نبیند هرگز

غزل شمارهٔ 1123رویت از خوی همه پر در خوشاب است امروز

غزل شمارهٔ 1124دل ز تن بردی و در جانی هنوز

غزل شمارهٔ 1125تن پیر گشت و آرزوی دل جوان هنوز

غزل شمارهٔ 1126افتادگان راه توییم از سر نیاز

غزل شمارهٔ 1127کجا بود من مدهوش را حضور نماز!

غزل شمارهٔ 1128خیال دوست به چشم من اندر آمد باز

غزل شمارهٔ 1129دمید صبح مبارک طلوع، ساقی، خیز

غزل شمارهٔ 1130نازنینان و چاربالش ناز

غزل شمارهٔ 1131شب زلف تو شد نشانه روز

غزل شمارهٔ 1132باد نوروز آمد و درهای بستان کرده باز

غزل شمارهٔ 1133بوستان بشکفت و روی لاله خندان گشت باز

غزل شمارهٔ 1134یا مرا قربانی آن چشم شوخ و شنگ ساز

غزل شمارهٔ 1135بر جمالت همچنان من عاشق زارم هنوز

غزل شمارهٔ 1136با پسته میگون تو شکر چه کند کس؟

غزل شمارهٔ 1137کار دلم از دست شد، ای دلربا، فریادرس

غزل شمارهٔ 1138بیا که بزم طرب را چمن نهاد اساس

غزل شمارهٔ 1139خرابی من از آن چشم پر خماری پرس

غزل شمارهٔ 1140دل ببردی به جنگجویی و بس

غزل شمارهٔ 1141ای ز تو کارسازی همه کس

غزل شمارهٔ 1142تعالی الله، چه دولت داشتم دوش

غزل شمارهٔ 1143مرا کاری ست مشکل با دل خویش

غزل شمارهٔ 1144دل من برد، نتوان یافت بازش

غزل شمارهٔ 1145دل من چون شود دور از وثاقش

غزل شمارهٔ 1146اگر چه پرسش من نیست رایش

غزل شمارهٔ 1147ماییم و شبی و یار در پیش

غزل شمارهٔ 1148دزدانه در آمد از درم دوش

غزل شمارهٔ 1149ای زده ناوکم به جان، یک دو سه چار و پنج و شش

غزل شمارهٔ 1150پیش چشم خود مگو، گر با تو گویم سوز خویش