باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1ابر می‌بارد و من می‌شوم از یار جدا

غزل شمارهٔ 2صد هزاران آفرین جان آفرین پاک را

غزل شمارهٔ 3مرا دردیست اندر دل که درمان نیستش یارا

غزل شمارهٔ 4گه از می تلخ می‌کن آن دو لعل شکرافشان را

غزل شمارهٔ 5زمانه شکل دیگر گشت و رفت آن مهربانی‌ها

غزل شمارهٔ 6بیم است که سودایت دیوانه کند ما را

غزل شمارهٔ 7آن طره به روی مه بنهاد سر خود را

غزل شمارهٔ 8چنانی در نظر نظارگان را

غزل شمارهٔ 9صبا نو کرد باغ و بوستان را

غزل شمارهٔ 10گل من سبزه زاری کرد پیدا

غزل شمارهٔ 11چو بگشایی لب شکر شکن را

غزل شمارهٔ 12درآمد در دل آن سلطان دل‌ها

غزل شمارهٔ 13زهی وصف لبت ذکر زبان‌ها

غزل شمارهٔ 14بهر شکار آمد برون کژ کرده ابرو ناز را

غزل شمارهٔ 15جانم از آرام رفت، آرام جان من کجا

غزل شمارهٔ 16بشکفت گل‌ها در چمن، ای گلسِتان من بیا

غزل شمارهٔ 17وقت گل است نوش کن باده چون گلاب را

غزل شمارهٔ 18شکل دل بردن که تو داری نباشد دلبری را

غزل شمارهٔ 19گر چه از ما واگسستی صحبت دیرینه را

غزل شمارهٔ 20تا نظر سوی دو چشم تست یاران ترا

غزل شمارهٔ 21این چه روزست اینکه یار از در درآمد مر مرا

غزل شمارهٔ 22گنج عشق تو نهان شد در دل ویران ما

غزل شمارهٔ 23در خم گیسوی کافر کیش داری تارها

غزل شمارهٔ 24گم شدم در سر آن کوی، مجویید مرا

غزل شمارهٔ 25ای شده ماه نما دیده بدخوی مرا

غزل شمارهٔ 26وه که از سوز درونم خبری نیست ترا

غزل شمارهٔ 27خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا

غزل شمارهٔ 28قدری بخند و از رخ قمری نمای ما را

غزل شمارهٔ 29هر که زیر پیرهن بیند مرا

غزل شمارهٔ 30ای جهانی بنده چون من مر ترا

غزل شمارهٔ 31باغم عشق تو می سازیم ما

غزل شمارهٔ 32شاخ نرگس را ببرد اینک صبا

غزل شمارهٔ 33وه که اگر روی تو در نظر آید مرا

غزل شمارهٔ 34ای به بدی کرده باز چشم بدآموز را

غزل شمارهٔ 35طاقت دوری نماند عاشق دلتنگ را

غزل شمارهٔ 36ای رخ زیبای تو آینه سینه ها

غزل شمارهٔ 37آن شه به سوی میدان خوش می رود سوارا

غزل شمارهٔ 38نوشین لبی که لعلش نو کرد جام جم را

غزل شمارهٔ 39گفتی ز دل برون کن غمهای بیکران را

غزل شمارهٔ 40دیدم بسی زمانه مردآزمای را

غزل شمارهٔ 41جان بر لب است عاشق بخت آزمای را

غزل شمارهٔ 42هنگام آشتی ست بت خشمناک را

غزل شمارهٔ 43آنکو شناخت گردش خورشید و ماه را

غزل شمارهٔ 44باز آرزوی آن بت چین می‌کند مرا

غزل شمارهٔ 45ز دور نیست میسر نظر به روی تو ما را

غزل شمارهٔ 46زمانه حله نو بست روی صحرا را

غزل شمارهٔ 47زهی بریخته بر لاله مشک سارا را

غزل شمارهٔ 48شفاعت آمدم، ای دوست، دیده خود را

غزل شمارهٔ 49بهار پرده برانداخت روی نیکو را

غزل شمارهٔ 50شناخت آنکه غم و محنت جدایی را