باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1951آمد بهار و سرو بر آراست قامتی

غزل شمارهٔ 1952مردانه می کشد به جفایم ستمگری

غزل شمارهٔ 1953ای صد شکست زلف ترا زیر هر خمی

غزل شمارهٔ 1954ساقی بیا که موسم عیش است و میم و یی

غزل شمارهٔ 1955تو می روی و به نظاره تو چشم جهانی

غزل شمارهٔ 1956بسی نماند که جانی برون رود ز غریبی

غزل شمارهٔ 1957یار است و صد کرشمه، شهر است و خوبرویی

غزل شمارهٔ 1958ای که به چشم تو نیایم همی

غزل شمارهٔ 1959هر کسی را هوای سیم و زری

غزل شمارهٔ 1960دوش می گفت پیر ترسایی

غزل شمارهٔ 1961ای ز زلف تو مشک تر بویی

غزل شمارهٔ 1962دلی دارم، اما جز افگار نی

غزل شمارهٔ 1963مسلمانان، گرفتارم به دست نامسلمانی

غزل شمارهٔ 1964ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی

غزل شمارهٔ 1965لعل است چنان با لب یا هست ز جان چیزی!

غزل شمارهٔ 1966بهاری این چنین خرم، مرا آواره دل جایی

غزل شمارهٔ 1967دو چشم مست ترا نیست از جهان خبری

غزل شمارهٔ 1968من اشک بیدلان را خنده می پنداشتم روزی

غزل شمارهٔ 1969صبا آمد، ولی بویی ازان گلزار بایستی

غزل شمارهٔ 1970نیست در شهر گرفتارتر از من دگری

غزل شمارهٔ 1971سخن چون زان دو لب گویی، چه گوید انگبین باری؟

غزل شمارهٔ 1972گل آمد و همه در باغ با می و جامی

غزل شمارهٔ 1973کشان دل تو به سوی گلی و نسترنی

غزل شمارهٔ 1974گذشت آن کین دل زارم شکیبا بود یک چندی

غزل شمارهٔ 1975خوش آن شبها که آن جان جهان مهمان من بودی

غزل شمارهٔ 1976نبود یار من آن را که یار داشتمی

غزل شمارهٔ 1977ای غنچه را بر بسته لب، شکل و دهان چون تویی

غزل شمارهٔ 1978شاه حسنی وز متاع نیکویی داری فراغی

غزل شمارهٔ 1979نوبهار آمد و بگذشت به شادی مه دی

غزل شمارهٔ 1980ای معدن ناز، ناز تا کی؟

غزل شمارهٔ 1981ای که به غمزه می کنی قصد شکار دیگری

غزل شمارهٔ 1982باز روی تو خون آلوده و جعد تو تر است

غزل شمارهٔ 1983فتح می آید در دهلیز دولت باز کن

غزل شمارهٔ 1984ای به هر موی شده بسته زلف دل من

غزل شمارهٔ 1985گر حقیقت نشدت واقعه جانی من

غزل شمارهٔ 1986ترک من ای من غلام روی تو

غزل شمارهٔ 1987مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو

غزل شمارهٔ 1988سوی تو دیدم ریختی خون دلم را بی گنه

غزل شمارهٔ 1989نشدت دل که به این دل شده مهمان آیی

غزل شمارهٔ 1990هزار شکر خدا را که چون تو دلداری

غزل شمارهٔ 1991رفت سرما و صبا می دهد از گل خبری

غزل شمارهٔ 1992ترک من خونابه من بین و دست از من بشوی

غزل شمارهٔ 1993جهانی به خواب خوشست و من از غم به بیداری

غزل شمارهٔ 1994خیالی کرده‌ام وین از خیال خود نمی‌دانی

غزل شمارهٔ 1995گر تو یک ناوک از آن چشم سیه بستانی

غزل شمارهٔ 1996می شکفد گل به چمن تا ز نسیم سحری