غزل شمارهٔ 1110
Toggle stanza 1منم به خانه، تن اینجا و جان به جای دگر
11
منم به خانه، تن اینجا و جان به جای دگر
به دل تویی وسخن بر زبان به جای دگر
22
به بوستان روم از غم، ولی چه سود که هست
دلم به جای دگر، بوستان به جای دگر
33
کجا به کوی تو ماند نسیم باغ بهشت
زمینست جای دگر، آسمان به جای دگر
44
چو جان دهم نرود دل به کویت، ار چه برند
سگان کوی تو هر استخوان به جای دگر
55
نشان ز کوی تو پرسند و من ز بس غیرت
تو جای دیگر و گویم نشان به جای دگر
66
مگو که یار دگر کن، کنم اگر بینم
نظافتی که تو داری همان به جای دگر
77
بگو، چگونه توان گفت زنده خسرو را
که او به جای دگر ماند و جان به جای دگر
آڈیو
اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔
لوڈ ہو رہا ہے…

