باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 751ای ز تو کوه کوه غم بر دل مبتلای من

غزل شمارهٔ 752ای خاک پای توسنت افزوده آب روی من

غزل شمارهٔ 753نگار شوخ چشم تیز خشم تندخوی من

غزل شمارهٔ 754کس وصالت چنین نخواست که من

غزل شمارهٔ 755ای غمت شادکامی دل من

غزل شمارهٔ 756چه کمر بسته ای به کین با من

غزل شمارهٔ 757صوفی متاع صومعه رهن شراب کن

غزل شمارهٔ 758عاشقان را قوت جان از لعل شکرخند کن

غزل شمارهٔ 759پیاده سوی چمن سرو من گذار مکن

غزل شمارهٔ 760ای دیده بشنو گفت من نظاره آن رو مکن

غزل شمارهٔ 761با اسیران ای رقیب آغاز بدخویی مکن

غزل شمارهٔ 762بنمای رخ که مطلع صبح صفاست این

غزل شمارهٔ 763بیمار غمت را نفس بازپس است این

غزل شمارهٔ 764مهی از راه برآمد نه که افزون ز مه است این

غزل شمارهٔ 765هر سو مرو جولان کنان چابک سوارا بیش ازین

غزل شمارهٔ 766مردم شکارا کین مجو با دوستداران بیش ازین

غزل شمارهٔ 767این منم یارب ز درد عاشقی زار این چنین

غزل شمارهٔ 768الله الله کیست مست باده ناز این چنین

غزل شمارهٔ 769بیا جانا دل پر درد من بین

غزل شمارهٔ 770قبای ناز درپوش و نیاز پادشاهان بین

غزل شمارهٔ 771طره شبرنگ و جعد مشکسای خویش بین

غزل شمارهٔ 772جلوه آن شوخ و جولان سمند او ببین

غزل شمارهٔ 773ای به رخسار چو مه چشم و چراغ دگران

غزل شمارهٔ 774من و فکر تو چه بینم به جمال دگران

غزل شمارهٔ 775دل به جان درمانده وان جان جهان با دیگران

غزل شمارهٔ 776هر بامداد کان مه راند سواره بیرون

غزل شمارهٔ 777مرو زین چشم تر ای اشک خونین دمبدم بیرون

غزل شمارهٔ 778باز ترکش بسته آن ترک سوار آمد برون

غزل شمارهٔ 779بازم اندیشه یاری ست که گفتن نتوان

غزل شمارهٔ 780یافتن پیش تو راهی نتوان

غزل شمارهٔ 781ای فلک تا کی دل و جان خرابی سوختن

غزل شمارهٔ 782گرچه تنگ آمد دل از فکر محال انگیختن

غزل شمارهٔ 783ز نعل مرکب تو بر زمین نشان دیدن

غزل شمارهٔ 784مرا تا کی ز کشتن بیم کردن

غزل شمارهٔ 785برون ران ای سوار شوخ و قلب صد سپه بشکن

غزل شمارهٔ 786بیا وز لب لعل جامم بگردان

غزل شمارهٔ 787شدم بهر تو خاک راه خوبان

غزل شمارهٔ 788هر چند بینی عالمی صید کمند خویشتن

غزل شمارهٔ 789آمدم در دل اساس عشق محکم هم چنان

غزل شمارهٔ 790چو نای بر دل من تنگ شد فضای جهان

غزل شمارهٔ 791پرده ز رخ برفکن جامه جان چاک کن

غزل شمارهٔ 792مگر وزید نسیمی ز سرو سیمبر من

غزل شمارهٔ 793تو جان پاکی سر به سر نی آب و خاک ای نازنین

غزل شمارهٔ 794با این جمال همدم مستان عشق شو

غزل شمارهٔ 795تا خم چرخ کهن باشد و جام مه نو

غزل شمارهٔ 796ای به دلم گرفته جا دمبدم از نظر مرو

غزل شمارهٔ 797یشهد الله اینما یبدو

غزل شمارهٔ 798شبی چون مه نمودی روی نیکو

غزل شمارهٔ 799ز هر سو بدانند و رویت نکو

غزل شمارهٔ 800دلا کام از لبش با چشم تر جو