باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1001هر دم به دیده دگری خانه می کنی

غزل شمارهٔ 1002جانا چه شد که پرسش یاران نمی کنی

غزل شمارهٔ 1003تا کی از خلق اسیر غم بیهوده شوی

غزل شمارهٔ 1004بازم ز دیده ای گل خندان چه می روی

غزل شمارهٔ 1005از مهر ما متاب رخ ای ترک ماهروی

غزل شمارهٔ 1006اگر وصف مه می کنم مه تویی

غزل شمارهٔ 1007نازنینا ز نیاز شبم آگاه تویی

غزل شمارهٔ 1008با چنین قامت و بالا که تویی

غزل شمارهٔ 1009این چنین خوب و نازنین که تویی

غزل شمارهٔ 1010بس که در جان فگار و چشم بیدارم تویی

غزل شمارهٔ 1011ای صبا گر یاد مهجوران ناشادش دهی

غزل شمارهٔ 1012اغیار را مدام می از جام زر دهی

غزل شمارهٔ 1013ای عمر گرانمایه و ای جان گرامی

غزل شمارهٔ 1014هر قطره می لعل که ریزد به زمینی

غزل شمارهٔ 1015هر زمان از دور رخ بنمایی و پنهان شوی