غزل شمارهٔ 797
Toggle stanza 1یشهد الله اینما یبدو
11
یشهد الله اینما یبدو
انه لا اله الا هو
22
هست در ذره ای به وحدت خویش
پیش عارف گواه وحدت او
33
نیست با هیچ یک از اشیا ضد
می نماید به صورت همه رو
44
فهو ناج کما هو المنجی
و هو راج کما هو المرجو
55
گر تویی جمله در فضای وجود
هم خود انصاف ده بگو حق کو
66
در همه اوست پش چشم شهود
چیست پندار هستی من و تو
77
پاک کن جامی از غبار دویی
لوح خاطر که حق یکی ست نه دو
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
چون نهاد او پهند را نیکو
قید شد در پهند او آهو
رودکیمثنویهاابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیفپاره 23
کدیهای میکنم سبک بشنو
خبر عشق میدهم بگرو
رومیدیوان شمسمستدرکاتتکه 1
هر که با من بدست و با تو نکو
دل منه بر وفای صحبت او
سعدیمواعظمفرداتشمارهٔ 61
حسن از خط شود قوی بازو
یار نوخط خوش است و …ـو
نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 496
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور