باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 801گر سرم خاک گشت بر در تو

غزل شمارهٔ 802چون نیست بخت آنکه من یک دم شوم همراز تو

غزل شمارهٔ 803زینسان که خو گرفت دلم با وصال تو

غزل شمارهٔ 804شاه خوبانی و ترکان خطا هندوی تو

غزل شمارهٔ 805روی برتابی ز من هرگه که بینم سوی تو

غزل شمارهٔ 806چون به مسجد بینمت ای قبله من روی تو

غزل شمارهٔ 807من کیستم که چشم گشایم به روی تو

غزل شمارهٔ 808گر به خطا کنم نگه یک سر مو به روی تو

غزل شمارهٔ 809داری به جان من کمین ای من کمین هندوی تو

غزل شمارهٔ 810ای دل و دیده هر دو خانه تو

غزل شمارهٔ 811تو آن مهی که برد خجلت آفتاب از تو

غزل شمارهٔ 812زهی چشم جهان بین روشن از تو

غزل شمارهٔ 813من برنخواهم داشت دل از مهر یاری همچو تو

غزل شمارهٔ 814ای دل من صید دام زلف تو

غزل شمارهٔ 815گر به پای سرو بخرامد قد رعنای او

غزل شمارهٔ 816آن ترک نیم مست که جان شد خراب او

غزل شمارهٔ 817غمزه ات کز سعی چشم است این همه بیداد او

غزل شمارهٔ 818یارب از جانم ببر مهر مه رخسار او

غزل شمارهٔ 819حبذا پیر مغان کز فیض جام پاک او

غزل شمارهٔ 820مرغ جان کردی هوای دانه های خال او

غزل شمارهٔ 821آن سرو که شادند جهانی به غم او

غزل شمارهٔ 822نامه سربسته آمد غنچه و مضمون او

غزل شمارهٔ 823بریز ای هجر خونم چند سوزی جان من بی او

غزل شمارهٔ 824می رود عمر گرانمایه و ما غافل ازو

غزل شمارهٔ 825چرخ اخضر کز دو چشم خاست موج خون در او

غزل شمارهٔ 826ای ز ابروانت متصل عشاق را محراب دو

غزل شمارهٔ 827دو نرگس تو که مستند و ناتوان هر دو

غزل شمارهٔ 828ای اشک سرخ دمبدم از چشم تر مرو

غزل شمارهٔ 829ای پیر گشته بهر جوانان ز ره مرو

غزل شمارهٔ 830خوی که تو را ز تاب می ریخته از جبین فرو

غزل شمارهٔ 831ای جاودان به صورت اعیان برآمده

غزل شمارهٔ 832گشاد از چهره مشکین برقع آن مه

غزل شمارهٔ 833به لطف قد ره دلها زد آن مه

غزل شمارهٔ 834ای ز همه صورت خوب تو به

غزل شمارهٔ 835سیب زنخدان تو را به ز به

غزل شمارهٔ 836میوه باغ بهشت بلکه ازان نیز به

غزل شمارهٔ 837ز هر طرف که درآمد گشاده رخ آن ماه

غزل شمارهٔ 838آب چشمم تا به ماهی رفت و آهم تا به ماه

غزل شمارهٔ 839اینک سوار می رسد آن ترک کج کلاه

غزل شمارهٔ 840آن دو رخ را که نبینیم مگر ماه به ماه

غزل شمارهٔ 841همچو شمعم به زبان شعله زند آتش آه

غزل شمارهٔ 842حلقه زلفش گشاد باد سحرگاه

غزل شمارهٔ 843رمید آن آهوی مشکین ز من آه

غزل شمارهٔ 844دلم شبها کشد زان دام زلف آه

غزل شمارهٔ 845ای بر سریر حسن جم آیین و کی شکوه

غزل شمارهٔ 846منع سماع نغمه نی می کند فقیه

غزل شمارهٔ 847حدیث جم و جام لاغ است و لابه

غزل شمارهٔ 848آن که بالای تو را افراخته

غزل شمارهٔ 849ای خطت نقشی ز نو انگیخته

غزل شمارهٔ 850رسید از ره آن شاه خوبان پیاده