باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 851منم ز مهر تو شبها به فکر ماه فتاده

غزل شمارهٔ 852زهی رویت ز هر رویی نموده

غزل شمارهٔ 853آن شیخ چه دیده ست که در خانه خزیده

غزل شمارهٔ 854مرا دلی ست به صد گونه درد پرورده

غزل شمارهٔ 855میفکن به روز دگر قتل بنده

غزل شمارهٔ 856ای گشته دلم هزار باره

غزل شمارهٔ 857آن شوخ رسید اینک و خلقی به نظاره

غزل شمارهٔ 858گوید نگار من چو ز هجران کنم گله

غزل شمارهٔ 859ساقی بیا که دارد اکنون به کف پیاله

غزل شمارهٔ 860گر بنالم ز دل خاره برآید ناله

غزل شمارهٔ 861خوشا می از کف آن ماه چارده ساله

غزل شمارهٔ 862سلام الله ما ناحت حمامه

غزل شمارهٔ 863قبول خاص طلب چند بهر خاطر عامه

غزل شمارهٔ 864تعالی الله زهی شاه یگانه

غزل شمارهٔ 865مغنی به آواز چنگ و چغانه

غزل شمارهٔ 866منم امروز و اشک دانه دانه

غزل شمارهٔ 867شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه

غزل شمارهٔ 868گهی بوسم به مستی پای خم گه دست پیمانه

غزل شمارهٔ 869آیینه باش و عکس رخش بین در آینه

غزل شمارهٔ 870باری دگرم کش به جفا داغ به سینه

غزل شمارهٔ 871رسید یار طریق جفا رها کرده

غزل شمارهٔ 872رسید ترک من از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 873منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده

غزل شمارهٔ 874رخت که همچو گل از تاب می عرق کرده

غزل شمارهٔ 875منم اکنون به سر کوی وفا خاک شده

غزل شمارهٔ 876یا رب این منشور اقبال از کجا واصل شده

غزل شمارهٔ 877تا بسته ای به طره عنبرفشان گره

غزل شمارهٔ 878ای سر زلف تو گره بر گره

غزل شمارهٔ 879ای طره تو خم خم و گیسو گره گره

غزل شمارهٔ 880باز آی و مرهمی به دل ریش خسته نه

غزل شمارهٔ 881بر برگ گل رقم ز خط عنبرین منه

غزل شمارهٔ 882هر کس که نیست زنده به عشق تو مرده به

غزل شمارهٔ 883ساقیا صاف می عیش به خودکامان ده

غزل شمارهٔ 884ای غمت هر لحظه جان ناتوانی سوخته

غزل شمارهٔ 885دل کان میان نازک با خود خیال بسته

غزل شمارهٔ 886ای به قصد ملک دل حسنت سپاه آراسته

غزل شمارهٔ 887کی بود جانم ز بند غم رهایی یافته

غزل شمارهٔ 888ای بی تو ز دیده خواب رفته

غزل شمارهٔ 889کیست می آید قبا پوشیده دامن بر زده

غزل شمارهٔ 890برفت آن ماه و ما را در دل از وی صد هوس مانده

غزل شمارهٔ 891نشاید ای مه خورشید رخ تو را روزه

غزل شمارهٔ 892خوش آن دو یار که دل صاف کرده چون شیشه

غزل شمارهٔ 893چشم نگشایی ز ناز آخر چه ناز است این همه

غزل شمارهٔ 894گشاد گنج جواهر به بوستان ژاله

غزل شمارهٔ 895اشکی که تو را بر گل رخسار دویده

غزل شمارهٔ 896بی منت کس راست نشد زان قد و بالا

غزل شمارهٔ 897عشق جانان نهاد خوان بلا

غزل شمارهٔ 898ای تو را رخ فتنه و بالا بلا

غزل شمارهٔ 899زان تازه خط سبز که بر لب فزوده‌ای

غزل شمارهٔ 900بازم طفیل خیل سگان نام برده ای