غزل شمارهٔ 832
Toggle stanza 1گشاد از چهره مشکین برقع آن مه
11
گشاد از چهره مشکین برقع آن مه
ارانی فیه وجه الله جهره
22
ز قدش چون درخت وادی طور
شنیدم مژده انی اناالله
33
لبش بگشاد مهر از حقه لعل
ز اسرار حقیقت گشتم آگه
44
به رویش ماه را از هیچ وجهی
نباشد دعوی خوبی موجه
55
بدان زلف درازم دسترس نیست
مبادا دست کس زینگونه کوته
66
ته پایش صبا تا فرش گل ساخت
درون غنچه خون بسته ست ته ته
77
به لطف قد ره جامی زد و رفت
زهی لطف قد اعلی الله قدره
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور