غزلیات

غزل شمارهٔ 201خون قطره قطره می چکد از چشم تر هنوز

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 201

10 اشعار

غزل شمارهٔ 202با همه گمگشتگی خالی بود جایم هنوز

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 202

10 اشعار

غزل شمارهٔ 203یقین عشق کن و از سر گمان برخیز

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 203

10 اشعار

غزل شمارهٔ 204یارب ز جنون طرح غمی در نظرم ریز

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 204

13 اشعار

غزل شمارهٔ 205لطفی به تحت هر نگه خشمگین شناس

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 205

12 اشعار

غزل شمارهٔ 206داغ تلخ گویانم لذت سم از من پرس

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 206

9 اشعار

غزل شمارهٔ 207کاشانه نشین عشوه گری را چه کند بس؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 207

10 اشعار

غزل شمارهٔ 208تیغ از نیام بیهده بیرون نکرده کس

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 208

10 اشعار

غزل شمارهٔ 209هر که را بینی ز می بیخود، ثنایش می نویس

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 209

10 اشعار

غزل شمارهٔ 210من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 210

11 اشعار

غزل شمارهٔ 211خوشا حالم تن آتش بستر آتش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 211

10 اشعار

غزل شمارهٔ 212ز لکنت می تپد نبض رگ لعل گهربارش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 212

12 اشعار

غزل شمارهٔ 213مپرس حال اسیری که در خم هوسش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 213

9 اشعار

غزل شمارهٔ 214بیا به باغ و نقاب از رخ چمن برکش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 214

15 اشعار

غزل شمارهٔ 215دود سودایی تتق بست آسمان نامیدمش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 215

15 اشعار

غزل شمارهٔ 216خوشا روز و شب کلکته و عیش مقیمانش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 216

11 اشعار

غزل شمارهٔ 217نیست معبودش حریف تاب ناز آوردنش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 217

10 اشعار

غزل شمارهٔ 218دوشم آهنگ عشا بود که آمد در گوش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 218

18 اشعار

غزل شمارهٔ 219چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 219

10 اشعار

غزل شمارهٔ 220دل در غمش بسوز که جان می‌دهد عوض

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 220

10 اشعار

غزل شمارهٔ 221گویی که هان وفا که وفا بوده است شرط

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 221

10 اشعار

غزل شمارهٔ 222تکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلط

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 222

10 اشعار

غزل شمارهٔ 223مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 223

10 اشعار

غزل شمارهٔ 224تا رغبت وطن نبود از سفر چه حظ؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 224

9 اشعار

غزل شمارهٔ 225شادم که بر انکار من شیخ و برهمن گشته جمع

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 225

10 اشعار

غزل شمارهٔ 226تا تف شوق تو انداخته جان در تن شمع

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 226

10 اشعار

غزل شمارهٔ 227به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

9 اشعار

غزل شمارهٔ 228هنگام بوسه بر لب جانان خورم دریغ

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 228

10 اشعار

غزل شمارهٔ 229ای کرده غرقم بی خبر شو زین نشان‌ها یک طرف

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 229

10 اشعار

غزل شمارهٔ 230گل و شمعم به مزار شهدا گشت تلف

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

10 اشعار

غزل شمارهٔ 231شدم سپاسگزار خود از شکایت شوق

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 231

10 اشعار

غزل شمارهٔ 232به گونه می نپذیرد ز همدگر تفریق

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 232

10 اشعار

غزل شمارهٔ 233بحر اگر موج زنست از خس و خاشاک چه باک؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 233

10 اشعار

غزل شمارهٔ 234مرد آن که در هجوم تمنا شود هلاک

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

10 اشعار

غزل شمارهٔ 235سبکروحم بود بار من اندک

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

10 اشعار

غزل شمارهٔ 236ای ترا و مرا درین نیرنگ

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

9 اشعار

غزل شمارهٔ 237راهی ست که در دل فتد ار خون رود از دل

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 237

10 اشعار

غزل شمارهٔ 238تن بر کرانه ضایع دل در میانه غافل

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

11 اشعار

غزل شمارهٔ 239گفتم ز شادی نبودم گنجیدن آسان در بغل

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

11 اشعار

غزل شمارهٔ 240داریم در هوای تو مستی به بوی گل

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

10 اشعار

غزل شمارهٔ 241نه مرا دولت دنیا نه مرا اجر جمیل

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

12 اشعار

غزل شمارهٔ 242هم به عالم ز اهل عالم بر کنار افتاده‌ام

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

15 اشعار

غزل شمارهٔ 243بود بدگو ساده با خود هم‌زبانش کرده‌ام

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 243

12 اشعار

غزل شمارهٔ 244دیدم آن هنگامه، بیجا خوف محشر داشتم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 244

11 اشعار

غزل شمارهٔ 245یاد باد آن روزگاران کاعتباری داشتم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 245

9 اشعار

غزل شمارهٔ 246نوگرفتار تو و دیرینه آزاد خودم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

10 اشعار

غزل شمارهٔ 247این چه شورست که از شوق تو در سر دارم؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

12 اشعار

غزل شمارهٔ 248آنم که لب زمزمه فرسای ندارم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 248

10 اشعار

غزل شمارهٔ 249ز من حذر نکنی گر لباس دین دارم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

13 اشعار

غزل شمارهٔ 250آسمان بلند را میرم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 250

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 201–خون قطره قطره می چکد از چشم تر هنوز

غزل شمارهٔ 202–با همه گمگشتگی خالی بود جایم هنوز

غزل شمارهٔ 203–یقین عشق کن و از سر گمان برخیز

غزل شمارهٔ 204–یارب ز جنون طرح غمی در نظرم ریز

غزل شمارهٔ 205–لطفی به تحت هر نگه خشمگین شناس

غزل شمارهٔ 206–داغ تلخ گویانم لذت سم از من پرس

غزل شمارهٔ 207–کاشانه نشین عشوه گری را چه کند بس؟

غزل شمارهٔ 208–تیغ از نیام بیهده بیرون نکرده کس

غزل شمارهٔ 209–هر که را بینی ز می بیخود، ثنایش می نویس

غزل شمارهٔ 210–من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش

غزل شمارهٔ 211–خوشا حالم تن آتش بستر آتش

غزل شمارهٔ 212–ز لکنت می تپد نبض رگ لعل گهربارش

غزل شمارهٔ 213–مپرس حال اسیری که در خم هوسش

غزل شمارهٔ 214–بیا به باغ و نقاب از رخ چمن برکش

غزل شمارهٔ 215–دود سودایی تتق بست آسمان نامیدمش

غزل شمارهٔ 216–خوشا روز و شب کلکته و عیش مقیمانش

غزل شمارهٔ 217–نیست معبودش حریف تاب ناز آوردنش

غزل شمارهٔ 218–دوشم آهنگ عشا بود که آمد در گوش

غزل شمارهٔ 219–چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص

غزل شمارهٔ 220–دل در غمش بسوز که جان می‌دهد عوض

غزل شمارهٔ 221–گویی که هان وفا که وفا بوده است شرط

غزل شمارهٔ 222–تکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلط

غزل شمارهٔ 223–مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 224–تا رغبت وطن نبود از سفر چه حظ؟

غزل شمارهٔ 225–شادم که بر انکار من شیخ و برهمن گشته جمع

غزل شمارهٔ 226–تا تف شوق تو انداخته جان در تن شمع

غزل شمارهٔ 227–به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ

غزل شمارهٔ 228–هنگام بوسه بر لب جانان خورم دریغ

غزل شمارهٔ 229–ای کرده غرقم بی خبر شو زین نشان‌ها یک طرف

غزل شمارهٔ 230–گل و شمعم به مزار شهدا گشت تلف

غزل شمارهٔ 231–شدم سپاسگزار خود از شکایت شوق

غزل شمارهٔ 232–به گونه می نپذیرد ز همدگر تفریق

غزل شمارهٔ 233–بحر اگر موج زنست از خس و خاشاک چه باک؟

غزل شمارهٔ 234–مرد آن که در هجوم تمنا شود هلاک

غزل شمارهٔ 235–سبکروحم بود بار من اندک

غزل شمارهٔ 236–ای ترا و مرا درین نیرنگ

غزل شمارهٔ 237–راهی ست که در دل فتد ار خون رود از دل

غزل شمارهٔ 238–تن بر کرانه ضایع دل در میانه غافل

غزل شمارهٔ 239–گفتم ز شادی نبودم گنجیدن آسان در بغل

غزل شمارهٔ 240–داریم در هوای تو مستی به بوی گل

غزل شمارهٔ 241–نه مرا دولت دنیا نه مرا اجر جمیل

غزل شمارهٔ 242–هم به عالم ز اهل عالم بر کنار افتاده‌ام

غزل شمارهٔ 243–بود بدگو ساده با خود هم‌زبانش کرده‌ام

غزل شمارهٔ 244–دیدم آن هنگامه، بیجا خوف محشر داشتم

غزل شمارهٔ 245–یاد باد آن روزگاران کاعتباری داشتم

غزل شمارهٔ 246–نوگرفتار تو و دیرینه آزاد خودم

غزل شمارهٔ 247–این چه شورست که از شوق تو در سر دارم؟

غزل شمارهٔ 248–آنم که لب زمزمه فرسای ندارم

غزل شمارهٔ 249–ز من حذر نکنی گر لباس دین دارم

غزل شمارهٔ 250–آسمان بلند را میرم

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 201–خون قطره قطره می چکد از چشم تر هنوز

غزل شمارهٔ 202–با همه گمگشتگی خالی بود جایم هنوز

غزل شمارهٔ 203–یقین عشق کن و از سر گمان برخیز

غزل شمارهٔ 204–یارب ز جنون طرح غمی در نظرم ریز

غزل شمارهٔ 205–لطفی به تحت هر نگه خشمگین شناس

غزل شمارهٔ 206–داغ تلخ گویانم لذت سم از من پرس

غزل شمارهٔ 207–کاشانه نشین عشوه گری را چه کند بس؟

غزل شمارهٔ 208–تیغ از نیام بیهده بیرون نکرده کس

غزل شمارهٔ 209–هر که را بینی ز می بیخود، ثنایش می نویس

غزل شمارهٔ 210–من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش

غزل شمارهٔ 211–خوشا حالم تن آتش بستر آتش

غزل شمارهٔ 212–ز لکنت می تپد نبض رگ لعل گهربارش

غزل شمارهٔ 213–مپرس حال اسیری که در خم هوسش

غزل شمارهٔ 214–بیا به باغ و نقاب از رخ چمن برکش

غزل شمارهٔ 215–دود سودایی تتق بست آسمان نامیدمش

غزل شمارهٔ 216–خوشا روز و شب کلکته و عیش مقیمانش

غزل شمارهٔ 217–نیست معبودش حریف تاب ناز آوردنش

غزل شمارهٔ 218–دوشم آهنگ عشا بود که آمد در گوش

غزل شمارهٔ 219–چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص

غزل شمارهٔ 220–دل در غمش بسوز که جان می‌دهد عوض

غزل شمارهٔ 221–گویی که هان وفا که وفا بوده است شرط

غزل شمارهٔ 222–تکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلط

غزل شمارهٔ 223–مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 224–تا رغبت وطن نبود از سفر چه حظ؟

غزل شمارهٔ 225–شادم که بر انکار من شیخ و برهمن گشته جمع

غزل شمارهٔ 226–تا تف شوق تو انداخته جان در تن شمع

غزل شمارهٔ 201خون قطره قطره می چکد از چشم تر هنوز

غزل شمارهٔ 202با همه گمگشتگی خالی بود جایم هنوز

غزل شمارهٔ 203یقین عشق کن و از سر گمان برخیز

غزل شمارهٔ 204یارب ز جنون طرح غمی در نظرم ریز

غزل شمارهٔ 205لطفی به تحت هر نگه خشمگین شناس

غزل شمارهٔ 206داغ تلخ گویانم لذت سم از من پرس

غزل شمارهٔ 207کاشانه نشین عشوه گری را چه کند بس؟

غزل شمارهٔ 208تیغ از نیام بیهده بیرون نکرده کس

غزل شمارهٔ 209هر که را بینی ز می بیخود، ثنایش می نویس

غزل شمارهٔ 210من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش

غزل شمارهٔ 211خوشا حالم تن آتش بستر آتش

غزل شمارهٔ 212ز لکنت می تپد نبض رگ لعل گهربارش

غزل شمارهٔ 213مپرس حال اسیری که در خم هوسش

غزل شمارهٔ 214بیا به باغ و نقاب از رخ چمن برکش

غزل شمارهٔ 215دود سودایی تتق بست آسمان نامیدمش

غزل شمارهٔ 216خوشا روز و شب کلکته و عیش مقیمانش

غزل شمارهٔ 217نیست معبودش حریف تاب ناز آوردنش

غزل شمارهٔ 218دوشم آهنگ عشا بود که آمد در گوش

غزل شمارهٔ 219چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص

غزل شمارهٔ 220دل در غمش بسوز که جان می‌دهد عوض

غزل شمارهٔ 221گویی که هان وفا که وفا بوده است شرط

غزل شمارهٔ 222تکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلط

غزل شمارهٔ 223مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 224تا رغبت وطن نبود از سفر چه حظ؟

غزل شمارهٔ 225شادم که بر انکار من شیخ و برهمن گشته جمع

غزل شمارهٔ 226تا تف شوق تو انداخته جان در تن شمع

غزل شمارهٔ 227به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ

غزل شمارهٔ 228هنگام بوسه بر لب جانان خورم دریغ

غزل شمارهٔ 229ای کرده غرقم بی خبر شو زین نشان‌ها یک طرف

غزل شمارهٔ 230گل و شمعم به مزار شهدا گشت تلف

غزل شمارهٔ 231شدم سپاسگزار خود از شکایت شوق

غزل شمارهٔ 232به گونه می نپذیرد ز همدگر تفریق

غزل شمارهٔ 233بحر اگر موج زنست از خس و خاشاک چه باک؟

غزل شمارهٔ 234مرد آن که در هجوم تمنا شود هلاک

غزل شمارهٔ 235سبکروحم بود بار من اندک

غزل شمارهٔ 236ای ترا و مرا درین نیرنگ

غزل شمارهٔ 237راهی ست که در دل فتد ار خون رود از دل

غزل شمارهٔ 238تن بر کرانه ضایع دل در میانه غافل

غزل شمارهٔ 239گفتم ز شادی نبودم گنجیدن آسان در بغل

غزل شمارهٔ 240داریم در هوای تو مستی به بوی گل

غزل شمارهٔ 241نه مرا دولت دنیا نه مرا اجر جمیل

غزل شمارهٔ 242هم به عالم ز اهل عالم بر کنار افتاده‌ام

غزل شمارهٔ 243بود بدگو ساده با خود هم‌زبانش کرده‌ام

غزل شمارهٔ 244دیدم آن هنگامه، بیجا خوف محشر داشتم

غزل شمارهٔ 245یاد باد آن روزگاران کاعتباری داشتم

غزل شمارهٔ 246نوگرفتار تو و دیرینه آزاد خودم

غزل شمارهٔ 247این چه شورست که از شوق تو در سر دارم؟

غزل شمارهٔ 248آنم که لب زمزمه فرسای ندارم

غزل شمارهٔ 249ز من حذر نکنی گر لباس دین دارم

غزل شمارهٔ 250آسمان بلند را میرم

غزل شمارهٔ 201خون قطره قطره می چکد از چشم تر هنوز

غزل شمارهٔ 202با همه گمگشتگی خالی بود جایم هنوز

غزل شمارهٔ 203یقین عشق کن و از سر گمان برخیز

غزل شمارهٔ 204یارب ز جنون طرح غمی در نظرم ریز

غزل شمارهٔ 205لطفی به تحت هر نگه خشمگین شناس

غزل شمارهٔ 206داغ تلخ گویانم لذت سم از من پرس

غزل شمارهٔ 207کاشانه نشین عشوه گری را چه کند بس؟

غزل شمارهٔ 208تیغ از نیام بیهده بیرون نکرده کس

غزل شمارهٔ 209هر که را بینی ز می بیخود، ثنایش می نویس

غزل شمارهٔ 210من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش

غزل شمارهٔ 211خوشا حالم تن آتش بستر آتش

غزل شمارهٔ 212ز لکنت می تپد نبض رگ لعل گهربارش

غزل شمارهٔ 213مپرس حال اسیری که در خم هوسش

غزل شمارهٔ 214بیا به باغ و نقاب از رخ چمن برکش

غزل شمارهٔ 215دود سودایی تتق بست آسمان نامیدمش

غزل شمارهٔ 216خوشا روز و شب کلکته و عیش مقیمانش

غزل شمارهٔ 217نیست معبودش حریف تاب ناز آوردنش

غزل شمارهٔ 218دوشم آهنگ عشا بود که آمد در گوش

غزل شمارهٔ 219چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص

غزل شمارهٔ 220دل در غمش بسوز که جان می‌دهد عوض

غزل شمارهٔ 221گویی که هان وفا که وفا بوده است شرط

غزل شمارهٔ 222تکیه بر عهد زبان تو غلط بود غلط

غزل شمارهٔ 223مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 224تا رغبت وطن نبود از سفر چه حظ؟

غزل شمارهٔ 225شادم که بر انکار من شیخ و برهمن گشته جمع

غزل شمارهٔ 226تا تف شوق تو انداخته جان در تن شمع

غزل شمارهٔ 227به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ

غزل شمارهٔ 228هنگام بوسه بر لب جانان خورم دریغ

غزل شمارهٔ 229ای کرده غرقم بی خبر شو زین نشان‌ها یک طرف

غزل شمارهٔ 230گل و شمعم به مزار شهدا گشت تلف