غزلیات

غزل شمارهٔ 51فغان که برق عتاب تو آنچنانم سوخت

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 51

15 اشعار

غزل شمارهٔ 52آن که بی پرده به صد داغ نمایانم سوخت

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 52

10 اشعار

غزل شمارهٔ 53اندوده به داغی دو سه پر کاله فرو ریخت

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 53

11 اشعار

غزل شمارهٔ 54نگه به چشم نهان و ز جبهه چین پیداست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 54

10 اشعار

غزل شمارهٔ 55منع ز صهبا چرا باده روان پرور است

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 55

16 اشعار

غزل شمارهٔ 56هر چه فلک نخواسته ست هیچ کس از فلک نخواست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 56

12 اشعار

غزل شمارهٔ 57بس که درین داوری بی اثر افتاده است

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 57

12 اشعار

غزل شمارهٔ 58از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 58

10 اشعار

غزل شمارهٔ 59جیب مرا مدوز که بودش نمانده است

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 59

10 اشعار

غزل شمارهٔ 60گر بار نیست سایه خود از بید بوده است

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 60

10 اشعار

غزل شمارهٔ 61امشب آتشین‌رویی گرم ژندخوانی‌هاست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 61

12 اشعار

غزل شمارهٔ 62سموم وادی امکان ز بس جگر تابست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 62

10 اشعار

غزل شمارهٔ 63هم وعده و هم منع ز بخشش چه حسابست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 63

10 اشعار

غزل شمارهٔ 64نشاط معنویان از شرابخانه تست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 64

9 اشعار

غزل شمارهٔ 65حق جلوه گر ز طرز بیان محمدست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 65

9 اشعار

غزل شمارهٔ 66چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 66

10 اشعار

غزل شمارهٔ 67به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 67

11 اشعار

غزل شمارهٔ 68چشمم از ابر اشکبارترست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 68

11 اشعار

غزل شمارهٔ 69کشته را رشک کشته دگرست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 69

12 اشعار

غزل شمارهٔ 70سینه بگشودیم و خلقی دید کاینجا آتش است

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 70

11 اشعار

غزل شمارهٔ 71ما لاغریم گر کمر یار نازکست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 71

10 اشعار

غزل شمارهٔ 72لب شیرین تو جان نمکست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 72

9 اشعار

غزل شمارهٔ 73لذت عشقم ز فیض بینوایی حاصلست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 73

10 اشعار

غزل شمارهٔ 74در بذل لآلی و رقم دست کریم ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 74

10 اشعار

غزل شمارهٔ 75گرد ره خویش از نفسم باز ندانست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 75

10 اشعار

غزل شمارهٔ 76تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 76

17 اشعار

غزل شمارهٔ 77ای که گفتی غم درون سینه جانفرساست، هست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 77

11 اشعار

غزل شمارهٔ 78به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 78

12 اشعار

غزل شمارهٔ 79ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 79

11 اشعار

غزل شمارهٔ 80ایمنیم از مرگ تا تیغت جراحت بار هست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 80

12 اشعار

غزل شمارهٔ 81در بند تو چشم از دو جهان دوخته ای هست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 81

6 اشعار

غزل شمارهٔ 82غبار طرف مزارم به پیچ و تابی هست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 82

10 اشعار

غزل شمارهٔ 83هند را رند سخن پیشه گمنامی هست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 83

11 اشعار

غزل شمارهٔ 84اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 84

11 اشعار

غزل شمارهٔ 85هر ذره محو جلوه حسن یگانه‌ای‌ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 85

10 اشعار

غزل شمارهٔ 86ظهور بخشش حق را ذریعه بی سببی ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 86

11 اشعار

غزل شمارهٔ 87با من که عاشقم سخن از ننگ و نام چیست؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 87

10 اشعار

غزل شمارهٔ 88گفتم به روزگار سخنور چو من بسی ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 88

10 اشعار

غزل شمارهٔ 89لعل تو خسته اثر التماس کیست؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 89

10 اشعار

غزل شمارهٔ 90ببین که در گل و مل جلوه گر برای تو کیست؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 90

12 اشعار

غزل شمارهٔ 91در گرد ناله وادی دل رزمگاه کیست؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 91

10 اشعار

غزل شمارهٔ 92در تابم از خیال که دل جلوه گاه کیست؟

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 92

10 اشعار

غزل شمارهٔ 93نه هرزه همچو نی از مغزم استخوان خالی ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 93

10 اشعار

غزل شمارهٔ 94گلشن به فضای چمن سینه ما نیست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 94

14 اشعار

غزل شمارهٔ 95بلبل دلت به ناله خونین به بند نیست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 95

10 اشعار

غزل شمارهٔ 96منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 96

10 اشعار

غزل شمارهٔ 97دل بردن ازین شیوه عیانست و عیان نیست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 97

11 اشعار

غزل شمارهٔ 98چه فتنه ها که در اندازه گمان تو نیست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 98

13 اشعار

غزل شمارهٔ 99یاد از عدو نیارم وین هم ز دوربینی ست

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 99

10 اشعار

غزل شمارهٔ 100خواست کز ما رنجد و تقریب رنجیدن نداشت

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 100

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 51–فغان که برق عتاب تو آنچنانم سوخت

غزل شمارهٔ 52–آن که بی پرده به صد داغ نمایانم سوخت

غزل شمارهٔ 53–اندوده به داغی دو سه پر کاله فرو ریخت

غزل شمارهٔ 54–نگه به چشم نهان و ز جبهه چین پیداست

غزل شمارهٔ 55–منع ز صهبا چرا باده روان پرور است

غزل شمارهٔ 56–هر چه فلک نخواسته ست هیچ کس از فلک نخواست

غزل شمارهٔ 57–بس که درین داوری بی اثر افتاده است

غزل شمارهٔ 58–از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است

غزل شمارهٔ 59–جیب مرا مدوز که بودش نمانده است

غزل شمارهٔ 60–گر بار نیست سایه خود از بید بوده است

غزل شمارهٔ 61–امشب آتشین‌رویی گرم ژندخوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 62–سموم وادی امکان ز بس جگر تابست

غزل شمارهٔ 63–هم وعده و هم منع ز بخشش چه حسابست

غزل شمارهٔ 64–نشاط معنویان از شرابخانه تست

غزل شمارهٔ 65–حق جلوه گر ز طرز بیان محمدست

غزل شمارهٔ 66–چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست

غزل شمارهٔ 67–به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست

غزل شمارهٔ 68–چشمم از ابر اشکبارترست

غزل شمارهٔ 69–کشته را رشک کشته دگرست

غزل شمارهٔ 70–سینه بگشودیم و خلقی دید کاینجا آتش است

غزل شمارهٔ 71–ما لاغریم گر کمر یار نازکست

غزل شمارهٔ 72–لب شیرین تو جان نمکست

غزل شمارهٔ 73–لذت عشقم ز فیض بینوایی حاصلست

غزل شمارهٔ 74–در بذل لآلی و رقم دست کریم ست

غزل شمارهٔ 75–گرد ره خویش از نفسم باز ندانست

غزل شمارهٔ 76–تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است

غزل شمارهٔ 77–ای که گفتی غم درون سینه جانفرساست، هست

غزل شمارهٔ 78–به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست

غزل شمارهٔ 79–ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست

غزل شمارهٔ 80–ایمنیم از مرگ تا تیغت جراحت بار هست

غزل شمارهٔ 81–در بند تو چشم از دو جهان دوخته ای هست

غزل شمارهٔ 82–غبار طرف مزارم به پیچ و تابی هست

غزل شمارهٔ 83–هند را رند سخن پیشه گمنامی هست

غزل شمارهٔ 84–اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست

غزل شمارهٔ 85–هر ذره محو جلوه حسن یگانه‌ای‌ست

غزل شمارهٔ 86–ظهور بخشش حق را ذریعه بی سببی ست

غزل شمارهٔ 87–با من که عاشقم سخن از ننگ و نام چیست؟

غزل شمارهٔ 88–گفتم به روزگار سخنور چو من بسی ست

غزل شمارهٔ 89–لعل تو خسته اثر التماس کیست؟

غزل شمارهٔ 90–ببین که در گل و مل جلوه گر برای تو کیست؟

غزل شمارهٔ 91–در گرد ناله وادی دل رزمگاه کیست؟

غزل شمارهٔ 92–در تابم از خیال که دل جلوه گاه کیست؟

غزل شمارهٔ 93–نه هرزه همچو نی از مغزم استخوان خالی ست

غزل شمارهٔ 94–گلشن به فضای چمن سینه ما نیست

غزل شمارهٔ 95–بلبل دلت به ناله خونین به بند نیست

غزل شمارهٔ 96–منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست

غزل شمارهٔ 97–دل بردن ازین شیوه عیانست و عیان نیست

غزل شمارهٔ 98–چه فتنه ها که در اندازه گمان تو نیست

غزل شمارهٔ 99–یاد از عدو نیارم وین هم ز دوربینی ست

غزل شمارهٔ 100–خواست کز ما رنجد و تقریب رنجیدن نداشت

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 51–فغان که برق عتاب تو آنچنانم سوخت

غزل شمارهٔ 52–آن که بی پرده به صد داغ نمایانم سوخت

غزل شمارهٔ 53–اندوده به داغی دو سه پر کاله فرو ریخت

غزل شمارهٔ 54–نگه به چشم نهان و ز جبهه چین پیداست

غزل شمارهٔ 55–منع ز صهبا چرا باده روان پرور است

غزل شمارهٔ 56–هر چه فلک نخواسته ست هیچ کس از فلک نخواست

غزل شمارهٔ 57–بس که درین داوری بی اثر افتاده است

غزل شمارهٔ 58–از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است

غزل شمارهٔ 59–جیب مرا مدوز که بودش نمانده است

غزل شمارهٔ 60–گر بار نیست سایه خود از بید بوده است

غزل شمارهٔ 61–امشب آتشین‌رویی گرم ژندخوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 62–سموم وادی امکان ز بس جگر تابست

غزل شمارهٔ 63–هم وعده و هم منع ز بخشش چه حسابست

غزل شمارهٔ 64–نشاط معنویان از شرابخانه تست

غزل شمارهٔ 65–حق جلوه گر ز طرز بیان محمدست

غزل شمارهٔ 66–چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست

غزل شمارهٔ 67–به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست

غزل شمارهٔ 68–چشمم از ابر اشکبارترست

غزل شمارهٔ 69–کشته را رشک کشته دگرست

غزل شمارهٔ 70–سینه بگشودیم و خلقی دید کاینجا آتش است

غزل شمارهٔ 71–ما لاغریم گر کمر یار نازکست

غزل شمارهٔ 72–لب شیرین تو جان نمکست

غزل شمارهٔ 73–لذت عشقم ز فیض بینوایی حاصلست

غزل شمارهٔ 74–در بذل لآلی و رقم دست کریم ست

غزل شمارهٔ 75–گرد ره خویش از نفسم باز ندانست

غزل شمارهٔ 76–تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است

غزل شمارهٔ 51فغان که برق عتاب تو آنچنانم سوخت

غزل شمارهٔ 52آن که بی پرده به صد داغ نمایانم سوخت

غزل شمارهٔ 53اندوده به داغی دو سه پر کاله فرو ریخت

غزل شمارهٔ 54نگه به چشم نهان و ز جبهه چین پیداست

غزل شمارهٔ 55منع ز صهبا چرا باده روان پرور است

غزل شمارهٔ 56هر چه فلک نخواسته ست هیچ کس از فلک نخواست

غزل شمارهٔ 57بس که درین داوری بی اثر افتاده است

غزل شمارهٔ 58از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است

غزل شمارهٔ 59جیب مرا مدوز که بودش نمانده است

غزل شمارهٔ 60گر بار نیست سایه خود از بید بوده است

غزل شمارهٔ 61امشب آتشین‌رویی گرم ژندخوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 62سموم وادی امکان ز بس جگر تابست

غزل شمارهٔ 63هم وعده و هم منع ز بخشش چه حسابست

غزل شمارهٔ 64نشاط معنویان از شرابخانه تست

غزل شمارهٔ 65حق جلوه گر ز طرز بیان محمدست

غزل شمارهٔ 66چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست

غزل شمارهٔ 67به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست

غزل شمارهٔ 68چشمم از ابر اشکبارترست

غزل شمارهٔ 69کشته را رشک کشته دگرست

غزل شمارهٔ 70سینه بگشودیم و خلقی دید کاینجا آتش است

غزل شمارهٔ 71ما لاغریم گر کمر یار نازکست

غزل شمارهٔ 72لب شیرین تو جان نمکست

غزل شمارهٔ 73لذت عشقم ز فیض بینوایی حاصلست

غزل شمارهٔ 74در بذل لآلی و رقم دست کریم ست

غزل شمارهٔ 75گرد ره خویش از نفسم باز ندانست

غزل شمارهٔ 76تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است

غزل شمارهٔ 77ای که گفتی غم درون سینه جانفرساست، هست

غزل شمارهٔ 78به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست

غزل شمارهٔ 79ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست

غزل شمارهٔ 80ایمنیم از مرگ تا تیغت جراحت بار هست

غزل شمارهٔ 81در بند تو چشم از دو جهان دوخته ای هست

غزل شمارهٔ 82غبار طرف مزارم به پیچ و تابی هست

غزل شمارهٔ 83هند را رند سخن پیشه گمنامی هست

غزل شمارهٔ 84اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست

غزل شمارهٔ 85هر ذره محو جلوه حسن یگانه‌ای‌ست

غزل شمارهٔ 86ظهور بخشش حق را ذریعه بی سببی ست

غزل شمارهٔ 87با من که عاشقم سخن از ننگ و نام چیست؟

غزل شمارهٔ 88گفتم به روزگار سخنور چو من بسی ست

غزل شمارهٔ 89لعل تو خسته اثر التماس کیست؟

غزل شمارهٔ 90ببین که در گل و مل جلوه گر برای تو کیست؟

غزل شمارهٔ 91در گرد ناله وادی دل رزمگاه کیست؟

غزل شمارهٔ 92در تابم از خیال که دل جلوه گاه کیست؟

غزل شمارهٔ 93نه هرزه همچو نی از مغزم استخوان خالی ست

غزل شمارهٔ 94گلشن به فضای چمن سینه ما نیست

غزل شمارهٔ 95بلبل دلت به ناله خونین به بند نیست

غزل شمارهٔ 96منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست

غزل شمارهٔ 97دل بردن ازین شیوه عیانست و عیان نیست

غزل شمارهٔ 98چه فتنه ها که در اندازه گمان تو نیست

غزل شمارهٔ 99یاد از عدو نیارم وین هم ز دوربینی ست

غزل شمارهٔ 100خواست کز ما رنجد و تقریب رنجیدن نداشت

غزل شمارهٔ 51فغان که برق عتاب تو آنچنانم سوخت

غزل شمارهٔ 52آن که بی پرده به صد داغ نمایانم سوخت

غزل شمارهٔ 53اندوده به داغی دو سه پر کاله فرو ریخت

غزل شمارهٔ 54نگه به چشم نهان و ز جبهه چین پیداست

غزل شمارهٔ 55منع ز صهبا چرا باده روان پرور است

غزل شمارهٔ 56هر چه فلک نخواسته ست هیچ کس از فلک نخواست

غزل شمارهٔ 57بس که درین داوری بی اثر افتاده است

غزل شمارهٔ 58از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است

غزل شمارهٔ 59جیب مرا مدوز که بودش نمانده است

غزل شمارهٔ 60گر بار نیست سایه خود از بید بوده است

غزل شمارهٔ 61امشب آتشین‌رویی گرم ژندخوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 62سموم وادی امکان ز بس جگر تابست

غزل شمارهٔ 63هم وعده و هم منع ز بخشش چه حسابست

غزل شمارهٔ 64نشاط معنویان از شرابخانه تست

غزل شمارهٔ 65حق جلوه گر ز طرز بیان محمدست

غزل شمارهٔ 66چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست

غزل شمارهٔ 67به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست

غزل شمارهٔ 68چشمم از ابر اشکبارترست

غزل شمارهٔ 69کشته را رشک کشته دگرست

غزل شمارهٔ 70سینه بگشودیم و خلقی دید کاینجا آتش است

غزل شمارهٔ 71ما لاغریم گر کمر یار نازکست

غزل شمارهٔ 72لب شیرین تو جان نمکست

غزل شمارهٔ 73لذت عشقم ز فیض بینوایی حاصلست

غزل شمارهٔ 74در بذل لآلی و رقم دست کریم ست

غزل شمارهٔ 75گرد ره خویش از نفسم باز ندانست

غزل شمارهٔ 76تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است

غزل شمارهٔ 77ای که گفتی غم درون سینه جانفرساست، هست

غزل شمارهٔ 78به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست

غزل شمارهٔ 79ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست

غزل شمارهٔ 80ایمنیم از مرگ تا تیغت جراحت بار هست