وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3441من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3441

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3442نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3442

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3443دل ازان دورتر افتاده که واصل باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3443

19 اشعار

غزل شمارهٔ 3444گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3444

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3445نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3445

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3446نقد جان را لب خاموش نگهبان باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3446

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3447نمک صبح در آن است که خندان باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3447

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3448اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3448

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3449آسمان ساغری از محفل مردان باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3449

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3450آتش قافله ما دل روشن باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3450

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3451بیخودی بال و پر روح گشودن باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3451

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3452زردی روی من از باده کشیدن باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3452

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3453داغ هر لاله که بر سینه هامون باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3453

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3454چشم بیدار چراغ سر بالین باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3454

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3455هرکه را چشم بر آن گوشه ابرو باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3455

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3456نیستم گل که مرا برگ نثاری باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3456

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3457گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3457

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3458کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3458

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3459ظاهر و باطن مردان به صفا می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3459

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3460پیچ و خم لازمه رشته جان می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3460

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3461دیده زنده دلان اشک فشان می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3461

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3462شکوه اهل دل از خلق نهان می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3462

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3463دل سودازدگان گوشه نشین می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3463

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3464دل پیران کهنسال غمین می باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3464

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3465چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3465

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3466جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3466

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3467دل چسان دست ازان طره طرار کشد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3467

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3468چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3468

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3469کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3469

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3470هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3470

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3471سر آزاده ما منت افسر نکشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3471

18 اشعار

غزل شمارهٔ 3472عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3472

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3473تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3473

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3474دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3474

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3475از قضا چشم سیاه تو به یادم آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3475

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3476به لبم بی تو چنان تند نفس می آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3476

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3477شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3477

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3478دلش از گریه من رنگ نمی گرداند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3478

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3479خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3479

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3480نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد ماند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3480

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3481حسرت عمر، مرا در دل افگار بماند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3481

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3482چهره ات شمع فروزان شده را می ماند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3482

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3483نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3483

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3484عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3484

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3485در لب یار نهان عیش جهان ساخته اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3485

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3486عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3486

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3487محض حرف است که او را دهنی ساخته‌اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3487

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3488هر گروهی به دلیل دگر آویخته اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3488

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3489عارفانی که ازین رشته سری یافته اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3489

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3490عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3490

8 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3441–من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشد

غزل شمارهٔ 3442–نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشد

غزل شمارهٔ 3443–دل ازان دورتر افتاده که واصل باشد

غزل شمارهٔ 3444–گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشد

غزل شمارهٔ 3445–نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشد

غزل شمارهٔ 3446–نقد جان را لب خاموش نگهبان باشد

غزل شمارهٔ 3447–نمک صبح در آن است که خندان باشد

غزل شمارهٔ 3448–اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید

غزل شمارهٔ 3449–آسمان ساغری از محفل مردان باشد

غزل شمارهٔ 3450–آتش قافله ما دل روشن باشد

غزل شمارهٔ 3451–بیخودی بال و پر روح گشودن باشد

غزل شمارهٔ 3452–زردی روی من از باده کشیدن باشد

غزل شمارهٔ 3453–داغ هر لاله که بر سینه هامون باشد

غزل شمارهٔ 3454–چشم بیدار چراغ سر بالین باشد

غزل شمارهٔ 3455–هرکه را چشم بر آن گوشه ابرو باشد

غزل شمارهٔ 3456–نیستم گل که مرا برگ نثاری باشد

غزل شمارهٔ 3457–گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد

غزل شمارهٔ 3458–کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟

غزل شمارهٔ 3459–ظاهر و باطن مردان به صفا می باشد

غزل شمارهٔ 3460–پیچ و خم لازمه رشته جان می باشد

غزل شمارهٔ 3461–دیده زنده دلان اشک فشان می باشد

غزل شمارهٔ 3462–شکوه اهل دل از خلق نهان می باشد

غزل شمارهٔ 3463–دل سودازدگان گوشه نشین می باشد

غزل شمارهٔ 3464–دل پیران کهنسال غمین می باشد

غزل شمارهٔ 3465–چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشد

غزل شمارهٔ 3466–جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟

غزل شمارهٔ 3467–دل چسان دست ازان طره طرار کشد؟

غزل شمارهٔ 3468–چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟

غزل شمارهٔ 3469–کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟

غزل شمارهٔ 3470–هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشد

غزل شمارهٔ 3471–سر آزاده ما منت افسر نکشد

غزل شمارهٔ 3472–عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصد

غزل شمارهٔ 3473–تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمد

غزل شمارهٔ 3474–دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمد

غزل شمارهٔ 3475–از قضا چشم سیاه تو به یادم آمد

غزل شمارهٔ 3476–به لبم بی تو چنان تند نفس می آمد

غزل شمارهٔ 3477–شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟

غزل شمارهٔ 3478–دلش از گریه من رنگ نمی گرداند

غزل شمارهٔ 3479–خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراند

غزل شمارهٔ 3480–نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد ماند

غزل شمارهٔ 3481–حسرت عمر، مرا در دل افگار بماند

غزل شمارهٔ 3482–چهره ات شمع فروزان شده را می ماند

غزل شمارهٔ 3483–نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماند

غزل شمارهٔ 3484–عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اند

غزل شمارهٔ 3485–در لب یار نهان عیش جهان ساخته اند

غزل شمارهٔ 3486–عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اند

غزل شمارهٔ 3487–محض حرف است که او را دهنی ساخته‌اند

غزل شمارهٔ 3488–هر گروهی به دلیل دگر آویخته اند

غزل شمارهٔ 3489–عارفانی که ازین رشته سری یافته اند

غزل شمارهٔ 3490–عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اند

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3441–من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشد

غزل شمارهٔ 3442–نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشد

غزل شمارهٔ 3443–دل ازان دورتر افتاده که واصل باشد

غزل شمارهٔ 3444–گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشد

غزل شمارهٔ 3445–نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشد

غزل شمارهٔ 3446–نقد جان را لب خاموش نگهبان باشد

غزل شمارهٔ 3447–نمک صبح در آن است که خندان باشد

غزل شمارهٔ 3448–اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید

غزل شمارهٔ 3449–آسمان ساغری از محفل مردان باشد

غزل شمارهٔ 3450–آتش قافله ما دل روشن باشد

غزل شمارهٔ 3451–بیخودی بال و پر روح گشودن باشد

غزل شمارهٔ 3452–زردی روی من از باده کشیدن باشد

غزل شمارهٔ 3453–داغ هر لاله که بر سینه هامون باشد

غزل شمارهٔ 3454–چشم بیدار چراغ سر بالین باشد

غزل شمارهٔ 3455–هرکه را چشم بر آن گوشه ابرو باشد

غزل شمارهٔ 3456–نیستم گل که مرا برگ نثاری باشد

غزل شمارهٔ 3457–گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد

غزل شمارهٔ 3458–کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟

غزل شمارهٔ 3459–ظاهر و باطن مردان به صفا می باشد

غزل شمارهٔ 3460–پیچ و خم لازمه رشته جان می باشد

غزل شمارهٔ 3461–دیده زنده دلان اشک فشان می باشد

غزل شمارهٔ 3462–شکوه اهل دل از خلق نهان می باشد

غزل شمارهٔ 3463–دل سودازدگان گوشه نشین می باشد

غزل شمارهٔ 3464–دل پیران کهنسال غمین می باشد

غزل شمارهٔ 3465–چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشد

غزل شمارهٔ 3466–جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟

غزل شمارهٔ 3441من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشد

غزل شمارهٔ 3442نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشد

غزل شمارهٔ 3443دل ازان دورتر افتاده که واصل باشد

غزل شمارهٔ 3444گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشد

غزل شمارهٔ 3445نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشد

غزل شمارهٔ 3446نقد جان را لب خاموش نگهبان باشد

غزل شمارهٔ 3447نمک صبح در آن است که خندان باشد

غزل شمارهٔ 3448اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید

غزل شمارهٔ 3449آسمان ساغری از محفل مردان باشد

غزل شمارهٔ 3450آتش قافله ما دل روشن باشد

غزل شمارهٔ 3451بیخودی بال و پر روح گشودن باشد

غزل شمارهٔ 3452زردی روی من از باده کشیدن باشد

غزل شمارهٔ 3453داغ هر لاله که بر سینه هامون باشد

غزل شمارهٔ 3454چشم بیدار چراغ سر بالین باشد

غزل شمارهٔ 3455هرکه را چشم بر آن گوشه ابرو باشد

غزل شمارهٔ 3456نیستم گل که مرا برگ نثاری باشد

غزل شمارهٔ 3457گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد

غزل شمارهٔ 3458کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟

غزل شمارهٔ 3459ظاهر و باطن مردان به صفا می باشد

غزل شمارهٔ 3460پیچ و خم لازمه رشته جان می باشد

غزل شمارهٔ 3461دیده زنده دلان اشک فشان می باشد

غزل شمارهٔ 3462شکوه اهل دل از خلق نهان می باشد

غزل شمارهٔ 3463دل سودازدگان گوشه نشین می باشد

غزل شمارهٔ 3464دل پیران کهنسال غمین می باشد

غزل شمارهٔ 3465چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشد

غزل شمارهٔ 3466جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟

غزل شمارهٔ 3467دل چسان دست ازان طره طرار کشد؟

غزل شمارهٔ 3468چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟

غزل شمارهٔ 3469کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟

غزل شمارهٔ 3470هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشد

غزل شمارهٔ 3471سر آزاده ما منت افسر نکشد

غزل شمارهٔ 3472عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصد

غزل شمارهٔ 3473تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمد

غزل شمارهٔ 3474دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمد

غزل شمارهٔ 3475از قضا چشم سیاه تو به یادم آمد

غزل شمارهٔ 3476به لبم بی تو چنان تند نفس می آمد

غزل شمارهٔ 3477شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟

غزل شمارهٔ 3478دلش از گریه من رنگ نمی گرداند

غزل شمارهٔ 3479خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراند

غزل شمارهٔ 3480نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد ماند

غزل شمارهٔ 3481حسرت عمر، مرا در دل افگار بماند

غزل شمارهٔ 3482چهره ات شمع فروزان شده را می ماند

غزل شمارهٔ 3483نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماند

غزل شمارهٔ 3484عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اند

غزل شمارهٔ 3485در لب یار نهان عیش جهان ساخته اند

غزل شمارهٔ 3486عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اند

غزل شمارهٔ 3487محض حرف است که او را دهنی ساخته‌اند

غزل شمارهٔ 3488هر گروهی به دلیل دگر آویخته اند

غزل شمارهٔ 3489عارفانی که ازین رشته سری یافته اند

غزل شمارهٔ 3490عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اند

غزل شمارهٔ 3441من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشد

غزل شمارهٔ 3442نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشد

غزل شمارهٔ 3443دل ازان دورتر افتاده که واصل باشد

غزل شمارهٔ 3444گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشد

غزل شمارهٔ 3445نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشد

غزل شمارهٔ 3446نقد جان را لب خاموش نگهبان باشد

غزل شمارهٔ 3447نمک صبح در آن است که خندان باشد

غزل شمارهٔ 3448اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید

غزل شمارهٔ 3449آسمان ساغری از محفل مردان باشد

غزل شمارهٔ 3450آتش قافله ما دل روشن باشد

غزل شمارهٔ 3451بیخودی بال و پر روح گشودن باشد

غزل شمارهٔ 3452زردی روی من از باده کشیدن باشد

غزل شمارهٔ 3453داغ هر لاله که بر سینه هامون باشد

غزل شمارهٔ 3454چشم بیدار چراغ سر بالین باشد

غزل شمارهٔ 3455هرکه را چشم بر آن گوشه ابرو باشد

غزل شمارهٔ 3456نیستم گل که مرا برگ نثاری باشد

غزل شمارهٔ 3457گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد

غزل شمارهٔ 3458کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟

غزل شمارهٔ 3459ظاهر و باطن مردان به صفا می باشد

غزل شمارهٔ 3460پیچ و خم لازمه رشته جان می باشد

غزل شمارهٔ 3461دیده زنده دلان اشک فشان می باشد

غزل شمارهٔ 3462شکوه اهل دل از خلق نهان می باشد

غزل شمارهٔ 3463دل سودازدگان گوشه نشین می باشد

غزل شمارهٔ 3464دل پیران کهنسال غمین می باشد

غزل شمارهٔ 3465چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشد

غزل شمارهٔ 3466جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟

غزل شمارهٔ 3467دل چسان دست ازان طره طرار کشد؟

غزل شمارهٔ 3468چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟

غزل شمارهٔ 3469کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟

غزل شمارهٔ 3470هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشد