صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 3477

غزل شمارهٔ 3477

شاعر: صائب

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: امیداند

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟

آنقدر شوق تو دارم که خدا می داند!

2

تو همین سعی کن ای کاه سبکروح شوی

روش جاذبه را کاهربا می داند

3

هرکه فرهاد صفت جوهر مردی دارد

تیشه را بر سر خود بال هما می داند

4

بوته خاری اگر در کف صرصر بیند

دل سرگشته من راهنما می داند

5

گاه در خواب و گهی مست و گهی مخمورست

چشم پرکار تو کی حال مرا می داند؟

6

صائب از لاله عذاران چه توقع داری؟

گل ده روزه چه آیین وفا می داند؟

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

به لبم بی تو چنان تند نفس می آمد

که ز تبخاله ام آواز جرس می آمد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 3476

اگلی نظم

دلش از گریه من رنگ نمی گرداند

کوه را سیل گرانسنگ نمی گرداند

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 3478

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور