وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 162ندانستم که اهلیت گناهست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 162

5 اشعار

غزل شمارهٔ 163بیا ساقی که ایام بهار است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 163

5 اشعار

غزل شمارهٔ 164نگویم در تو عیبی، ای پسر، هست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 164

9 اشعار

غزل شمارهٔ 165دلم زو شب حدیث ناز می گفت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 165

9 اشعار

غزل شمارهٔ 166جفا کز وی برین جان زبون رفت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 166

7 اشعار

غزل شمارهٔ 167تماشا گاه جانها شد خیالت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 167

7 اشعار

غزل شمارهٔ 168بیا، ای دیده شهری به سویت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 168

9 اشعار

غزل شمارهٔ 530کجا بودی، بگو، ای سرو آزاد؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 530

10 اشعار

غزل شمارهٔ 531ندانم تا ترا در دل چه افتاد؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 531

11 اشعار

غزل شمارهٔ 532برفت آن دل که با صبر آشنا بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 532

9 اشعار

غزل شمارهٔ 533مرا با تو که شب بیداریی بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 533

9 اشعار

غزل شمارهٔ 534شکر پیش لبت شیرین نگویند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 534

9 اشعار

غزل شمارهٔ 535سخن پیش رخش زیبا مگویید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 535

8 اشعار

غزل شمارهٔ 536رخ آن شوخ پنهانی ببینید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 536

10 اشعار

غزل شمارهٔ 537لب از تو وز شکر پیمانه ای چند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 537

12 اشعار

غزل شمارهٔ 538ز اهل عقل نپسندد خردمند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 538

9 اشعار

غزل شمارهٔ 539مرا تا با تو افتاده ست پیوند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 539

9 اشعار

غزل شمارهٔ 540از آن اهل نظر در غم اسیرند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 540

8 اشعار

غزل شمارهٔ 541لبت را جان توان خواندن، ولیکن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 541

6 اشعار

غزل شمارهٔ 542چو نقش صورتش در آب و گل ماند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 542

7 اشعار

غزل شمارهٔ 543به هر درد و غمی دل مبتلا شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 543

7 اشعار

غزل شمارهٔ 544دلم زینسان که زار و مبتلا شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 544

8 اشعار

غزل شمارهٔ 545چو ماه روزه از اوج سما شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 545

10 اشعار

غزل شمارهٔ 546به ملک فتنه تا زلفش علم شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 546

6 اشعار

غزل شمارهٔ 547دل عاشق چرا شیدا نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 547

6 اشعار

غزل شمارهٔ 548دل ما را شکیب از جان نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 548

7 اشعار

غزل شمارهٔ 549وفا در نیکوان چندان نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 549

7 اشعار

غزل شمارهٔ 550کسی کز عاشقی بیزار باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 550

9 اشعار

غزل شمارهٔ 551بتا، مانند تو مهوش نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 551

5 اشعار

غزل شمارهٔ 552چمن را رنگ و بو چندین نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 552

8 اشعار

غزل شمارهٔ 553دلی دارم که جز جانان نخواهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 553

8 اشعار

غزل شمارهٔ 554دلم بی وصل جانان جان نخواهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 554

10 اشعار

غزل شمارهٔ 555از آن سنبل که گل سر بار دارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 555

7 اشعار

غزل شمارهٔ 556سوار من که ره در سینه دارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 556

7 اشعار

غزل شمارهٔ 557فلک با کس دل یکتا ندارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 557

6 اشعار

غزل شمارهٔ 558بتی کز دیدنش جان مست گردد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 558

6 اشعار

غزل شمارهٔ 559جفا کن بو که این دل بازگردد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 559

9 اشعار

غزل شمارهٔ 560زهر تن چشم او جان را بدزدد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 560

9 اشعار

غزل شمارهٔ 561زمانه چون تو دلجویی ندارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 561

6 اشعار

غزل شمارهٔ 562دلی کو چون تو دلداری ندارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 562

10 اشعار

غزل شمارهٔ 563دل من خون شد و جانان نداند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 563

14 اشعار

غزل شمارهٔ 564دلم جز کوی تو مسکن نداند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 564

9 اشعار

غزل شمارهٔ 565اگر چشم تو روزی بر مه افتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 565

9 اشعار

غزل شمارهٔ 566مهی چون او به دست من نیفتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 566

7 اشعار

غزل شمارهٔ 567گر او بی یاد ما در می نیفتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 567

7 اشعار

غزل شمارهٔ 568خطی از لعل جانان می برآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 568

6 اشعار

غزل شمارهٔ 569به سالی کی چنین ماهی برآید؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 569

7 اشعار

غزل شمارهٔ 570مه او چون به ماهی برنیاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 570

8 اشعار

غزل شمارهٔ 571سر زلف تو یاری را نشاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 571

7 اشعار

غزل شمارهٔ 572گهیت از آشنایان یاد ناید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 572

9 اشعار

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 162–ندانستم که اهلیت گناهست

غزل شمارهٔ 163–بیا ساقی که ایام بهار است

غزل شمارهٔ 164–نگویم در تو عیبی، ای پسر، هست

غزل شمارهٔ 165–دلم زو شب حدیث ناز می گفت

غزل شمارهٔ 166–جفا کز وی برین جان زبون رفت

غزل شمارهٔ 167–تماشا گاه جانها شد خیالت

غزل شمارهٔ 168–بیا، ای دیده شهری به سویت

غزل شمارهٔ 530–کجا بودی، بگو، ای سرو آزاد؟

غزل شمارهٔ 531–ندانم تا ترا در دل چه افتاد؟

غزل شمارهٔ 532–برفت آن دل که با صبر آشنا بود

غزل شمارهٔ 533–مرا با تو که شب بیداریی بود

غزل شمارهٔ 534–شکر پیش لبت شیرین نگویند

غزل شمارهٔ 535–سخن پیش رخش زیبا مگویید

غزل شمارهٔ 536–رخ آن شوخ پنهانی ببینید

غزل شمارهٔ 537–لب از تو وز شکر پیمانه ای چند

غزل شمارهٔ 538–ز اهل عقل نپسندد خردمند

غزل شمارهٔ 539–مرا تا با تو افتاده ست پیوند

غزل شمارهٔ 540–از آن اهل نظر در غم اسیرند

غزل شمارهٔ 541–لبت را جان توان خواندن، ولیکن

غزل شمارهٔ 542–چو نقش صورتش در آب و گل ماند

غزل شمارهٔ 543–به هر درد و غمی دل مبتلا شد

غزل شمارهٔ 544–دلم زینسان که زار و مبتلا شد

غزل شمارهٔ 545–چو ماه روزه از اوج سما شد

غزل شمارهٔ 546–به ملک فتنه تا زلفش علم شد

غزل شمارهٔ 547–دل عاشق چرا شیدا نباشد

غزل شمارهٔ 548–دل ما را شکیب از جان نباشد

غزل شمارهٔ 549–وفا در نیکوان چندان نباشد

غزل شمارهٔ 550–کسی کز عاشقی بیزار باشد

غزل شمارهٔ 551–بتا، مانند تو مهوش نباشد

غزل شمارهٔ 552–چمن را رنگ و بو چندین نباشد

غزل شمارهٔ 553–دلی دارم که جز جانان نخواهد

غزل شمارهٔ 554–دلم بی وصل جانان جان نخواهد

غزل شمارهٔ 555–از آن سنبل که گل سر بار دارد

غزل شمارهٔ 556–سوار من که ره در سینه دارد

غزل شمارهٔ 557–فلک با کس دل یکتا ندارد

غزل شمارهٔ 558–بتی کز دیدنش جان مست گردد

غزل شمارهٔ 559–جفا کن بو که این دل بازگردد

غزل شمارهٔ 560–زهر تن چشم او جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 561–زمانه چون تو دلجویی ندارد

غزل شمارهٔ 562–دلی کو چون تو دلداری ندارد

غزل شمارهٔ 563–دل من خون شد و جانان نداند

غزل شمارهٔ 564–دلم جز کوی تو مسکن نداند

غزل شمارهٔ 565–اگر چشم تو روزی بر مه افتد

غزل شمارهٔ 566–مهی چون او به دست من نیفتد

غزل شمارهٔ 567–گر او بی یاد ما در می نیفتد

غزل شمارهٔ 568–خطی از لعل جانان می برآید

غزل شمارهٔ 569–به سالی کی چنین ماهی برآید؟

غزل شمارهٔ 570–مه او چون به ماهی برنیاید

غزل شمارهٔ 571–سر زلف تو یاری را نشاید

غزل شمارهٔ 572–گهیت از آشنایان یاد ناید

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 162–ندانستم که اهلیت گناهست

غزل شمارهٔ 163–بیا ساقی که ایام بهار است

غزل شمارهٔ 164–نگویم در تو عیبی، ای پسر، هست

غزل شمارهٔ 165–دلم زو شب حدیث ناز می گفت

غزل شمارهٔ 166–جفا کز وی برین جان زبون رفت

غزل شمارهٔ 167–تماشا گاه جانها شد خیالت

غزل شمارهٔ 168–بیا، ای دیده شهری به سویت

غزل شمارهٔ 530–کجا بودی، بگو، ای سرو آزاد؟

غزل شمارهٔ 531–ندانم تا ترا در دل چه افتاد؟

غزل شمارهٔ 532–برفت آن دل که با صبر آشنا بود

غزل شمارهٔ 533–مرا با تو که شب بیداریی بود

غزل شمارهٔ 534–شکر پیش لبت شیرین نگویند

غزل شمارهٔ 535–سخن پیش رخش زیبا مگویید

غزل شمارهٔ 536–رخ آن شوخ پنهانی ببینید

غزل شمارهٔ 537–لب از تو وز شکر پیمانه ای چند

غزل شمارهٔ 538–ز اهل عقل نپسندد خردمند

غزل شمارهٔ 539–مرا تا با تو افتاده ست پیوند

غزل شمارهٔ 540–از آن اهل نظر در غم اسیرند

غزل شمارهٔ 541–لبت را جان توان خواندن، ولیکن

غزل شمارهٔ 542–چو نقش صورتش در آب و گل ماند

غزل شمارهٔ 543–به هر درد و غمی دل مبتلا شد

غزل شمارهٔ 544–دلم زینسان که زار و مبتلا شد

غزل شمارهٔ 545–چو ماه روزه از اوج سما شد

غزل شمارهٔ 546–به ملک فتنه تا زلفش علم شد

غزل شمارهٔ 547–دل عاشق چرا شیدا نباشد

غزل شمارهٔ 548–دل ما را شکیب از جان نباشد

غزل شمارهٔ 162ندانستم که اهلیت گناهست

غزل شمارهٔ 163بیا ساقی که ایام بهار است

غزل شمارهٔ 164نگویم در تو عیبی، ای پسر، هست

غزل شمارهٔ 165دلم زو شب حدیث ناز می گفت

غزل شمارهٔ 166جفا کز وی برین جان زبون رفت

غزل شمارهٔ 167تماشا گاه جانها شد خیالت

غزل شمارهٔ 168بیا، ای دیده شهری به سویت

غزل شمارهٔ 530کجا بودی، بگو، ای سرو آزاد؟

غزل شمارهٔ 531ندانم تا ترا در دل چه افتاد؟

غزل شمارهٔ 532برفت آن دل که با صبر آشنا بود

غزل شمارهٔ 533مرا با تو که شب بیداریی بود

غزل شمارهٔ 534شکر پیش لبت شیرین نگویند

غزل شمارهٔ 535سخن پیش رخش زیبا مگویید

غزل شمارهٔ 536رخ آن شوخ پنهانی ببینید

غزل شمارهٔ 537لب از تو وز شکر پیمانه ای چند

غزل شمارهٔ 538ز اهل عقل نپسندد خردمند

غزل شمارهٔ 539مرا تا با تو افتاده ست پیوند

غزل شمارهٔ 540از آن اهل نظر در غم اسیرند

غزل شمارهٔ 541لبت را جان توان خواندن، ولیکن

غزل شمارهٔ 542چو نقش صورتش در آب و گل ماند

غزل شمارهٔ 543به هر درد و غمی دل مبتلا شد

غزل شمارهٔ 544دلم زینسان که زار و مبتلا شد

غزل شمارهٔ 545چو ماه روزه از اوج سما شد

غزل شمارهٔ 546به ملک فتنه تا زلفش علم شد

غزل شمارهٔ 547دل عاشق چرا شیدا نباشد

غزل شمارهٔ 548دل ما را شکیب از جان نباشد

غزل شمارهٔ 549وفا در نیکوان چندان نباشد

غزل شمارهٔ 550کسی کز عاشقی بیزار باشد

غزل شمارهٔ 551بتا، مانند تو مهوش نباشد

غزل شمارهٔ 552چمن را رنگ و بو چندین نباشد

غزل شمارهٔ 553دلی دارم که جز جانان نخواهد

غزل شمارهٔ 554دلم بی وصل جانان جان نخواهد

غزل شمارهٔ 555از آن سنبل که گل سر بار دارد

غزل شمارهٔ 556سوار من که ره در سینه دارد

غزل شمارهٔ 557فلک با کس دل یکتا ندارد

غزل شمارهٔ 558بتی کز دیدنش جان مست گردد

غزل شمارهٔ 559جفا کن بو که این دل بازگردد

غزل شمارهٔ 560زهر تن چشم او جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 561زمانه چون تو دلجویی ندارد

غزل شمارهٔ 562دلی کو چون تو دلداری ندارد

غزل شمارهٔ 563دل من خون شد و جانان نداند

غزل شمارهٔ 564دلم جز کوی تو مسکن نداند

غزل شمارهٔ 565اگر چشم تو روزی بر مه افتد

غزل شمارهٔ 566مهی چون او به دست من نیفتد

غزل شمارهٔ 567گر او بی یاد ما در می نیفتد

غزل شمارهٔ 568خطی از لعل جانان می برآید

غزل شمارهٔ 569به سالی کی چنین ماهی برآید؟

غزل شمارهٔ 570مه او چون به ماهی برنیاید

غزل شمارهٔ 571سر زلف تو یاری را نشاید

غزل شمارهٔ 572گهیت از آشنایان یاد ناید

غزل شمارهٔ 162ندانستم که اهلیت گناهست

غزل شمارهٔ 163بیا ساقی که ایام بهار است

غزل شمارهٔ 164نگویم در تو عیبی، ای پسر، هست

غزل شمارهٔ 165دلم زو شب حدیث ناز می گفت

غزل شمارهٔ 166جفا کز وی برین جان زبون رفت

غزل شمارهٔ 167تماشا گاه جانها شد خیالت

غزل شمارهٔ 168بیا، ای دیده شهری به سویت

غزل شمارهٔ 530کجا بودی، بگو، ای سرو آزاد؟

غزل شمارهٔ 531ندانم تا ترا در دل چه افتاد؟

غزل شمارهٔ 532برفت آن دل که با صبر آشنا بود

غزل شمارهٔ 533مرا با تو که شب بیداریی بود

غزل شمارهٔ 534شکر پیش لبت شیرین نگویند

غزل شمارهٔ 535سخن پیش رخش زیبا مگویید

غزل شمارهٔ 536رخ آن شوخ پنهانی ببینید

غزل شمارهٔ 537لب از تو وز شکر پیمانه ای چند

غزل شمارهٔ 538ز اهل عقل نپسندد خردمند

غزل شمارهٔ 539مرا تا با تو افتاده ست پیوند

غزل شمارهٔ 540از آن اهل نظر در غم اسیرند

غزل شمارهٔ 541لبت را جان توان خواندن، ولیکن

غزل شمارهٔ 542چو نقش صورتش در آب و گل ماند

غزل شمارهٔ 543به هر درد و غمی دل مبتلا شد

غزل شمارهٔ 544دلم زینسان که زار و مبتلا شد

غزل شمارهٔ 545چو ماه روزه از اوج سما شد

غزل شمارهٔ 546به ملک فتنه تا زلفش علم شد

غزل شمارهٔ 547دل عاشق چرا شیدا نباشد

غزل شمارهٔ 548دل ما را شکیب از جان نباشد

غزل شمارهٔ 549وفا در نیکوان چندان نباشد

غزل شمارهٔ 550کسی کز عاشقی بیزار باشد

غزل شمارهٔ 551بتا، مانند تو مهوش نباشد

غزل شمارهٔ 552چمن را رنگ و بو چندین نباشد