صنفِ غزل میں نظیری نیشابوری کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 401درین بستان به جهد از خار بگسل

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 401

8 اشعار

غزل شمارهٔ 402به لغزش دست از دلدار مگسل

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 402

13 اشعار

غزل شمارهٔ 403نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 403

10 اشعار

غزل شمارهٔ 404زان شب که یار کرد نگاهی به سوی دل

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 404

12 اشعار

غزل شمارهٔ 405نخست عشق به میخانه کرد نزول

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 405

9 اشعار

غزل شمارهٔ 406کتاب خوانده شد و، شبهه‌ای نشد مغفول

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 406

7 اشعار

غزل شمارهٔ 407منادیست در آن کو که خون زنده سبیل

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 407

11 اشعار

غزل شمارهٔ 408صبح چو دم برآورد همرهی صبا کنم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 408

12 اشعار

غزل شمارهٔ 409ما حال خویش بی‌سر و بی‌پا نوشته‌ایم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 409

9 اشعار

غزل شمارهٔ 410ما به برهان و خبر پیرو ترسا نشویم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 410

11 اشعار

غزل شمارهٔ 411گهی بر فرش سنبل، گاه بر روی گیا افتم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 411

7 اشعار

غزل شمارهٔ 412ما چو سیل این خار از اول به پشت پا زدیم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 412

11 اشعار

غزل شمارهٔ 413نمی گردید کوته رشته معنی، رها کردم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 413

9 اشعار

غزل شمارهٔ 414از ما حذر که دست ز آداب شسته‌ایم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 414

5 اشعار

غزل شمارهٔ 415ما قلم در آتش و دفتر در آب افکنده‌ایم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 415

9 اشعار

غزل شمارهٔ 416می‌روم زین کوی و وز رشک محبت می‌روم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 416

5 اشعار

غزل شمارهٔ 417باز از جرم شکایت ناامید از رحمتم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 417

7 اشعار

غزل شمارهٔ 418تا به کی خیمه چو گل بر گذر باد زنم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 418

11 اشعار

غزل شمارهٔ 419سوزن به دل از بخیه و پیوند شکستیم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 419

8 اشعار

غزل شمارهٔ 420بسیار نظره کردم در گرم و سرد عالم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 420

11 اشعار

غزل شمارهٔ 421ز خراش دم به رقت، ز گداز دل به دردم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 421

11 اشعار

غزل شمارهٔ 422سوخت چون شمع پای تا بسرم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 422

23 اشعار

غزل شمارهٔ 423آتشین گفتار خاکی پیکرم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 423

11 اشعار

غزل شمارهٔ 424به گل پیراهنی امیدوارم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 424

11 اشعار

غزل شمارهٔ 425من روز ره خانه خمار ندانم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 425

8 اشعار

غزل شمارهٔ 426در دشمن زنم و دوستی اظهار کنم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 426

7 اشعار

غزل شمارهٔ 427رضا به عشق کدام است و اختیار کدام

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 427

7 اشعار

غزل شمارهٔ 428هرکجا ساخت غمی دایره مسمار شدم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 428

7 اشعار

غزل شمارهٔ 429همیشه تار و پود کار ناهموار می‌بستم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 429

9 اشعار

غزل شمارهٔ 430زین غم نه گریه آید و نی ناله برکشم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 430

7 اشعار

غزل شمارهٔ 431چند در دل آرزو را خاک غم بر سر کنم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 431

7 اشعار

غزل شمارهٔ 432شب در بتخانه‌ای را با دو چشم تر زدم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 432

9 اشعار

غزل شمارهٔ 433به تمنای غلط بر همه کس میر شدیم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 433

13 اشعار

غزل شمارهٔ 434نه مقامی که در آن زاد سفر تازه کنیم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 434

11 اشعار

غزل شمارهٔ 435جز نسخه احوال کسان پیش ندارم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 435

7 اشعار

غزل شمارهٔ 436غساله شوی ته کاسه و ایاغ شدم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 436

9 اشعار

غزل شمارهٔ 437بی روی تو پروانه ای امشب به چراغم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 437

7 اشعار

غزل شمارهٔ 438ز جا نتوانم از کم نشئگی چالاک برخیزم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 438

11 اشعار

غزل شمارهٔ 439شب نه تشویش صبا نی شور بلبل داشتم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 439

8 اشعار

غزل شمارهٔ 440خود را کباب ازین دل خودکام کرده‌ام

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 440

7 اشعار

غزل شمارهٔ 441خواهم که به آزادی دل نام برآرم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 441

7 اشعار

غزل شمارهٔ 442خاک دیگر بر سر مژگان بی‌غم می‌کنم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 442

7 اشعار

غزل شمارهٔ 443امروز پیشت از غم خود دم نمی‌زنم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 443

6 اشعار

غزل شمارهٔ 444تا از قضای دشت به گلشن فتاده ام

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 444

11 اشعار

غزل شمارهٔ 445ز خیل نغمه‌سنجان رفتم و طرز کهن بردم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 445

8 اشعار

غزل شمارهٔ 446سخن دوست گران بود فراوان کردم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 446

10 اشعار

غزل شمارهٔ 447مشنو استغفار من کز اهل ایمان نیستم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 447

9 اشعار

غزل شمارهٔ 448هنر در شست و ناوک در کف و زه بر کمان دارم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 448

7 اشعار

غزل شمارهٔ 449شکوه نقصان داشت فصلی از میان انداختم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 449

9 اشعار

غزل شمارهٔ 450کعبه و دیر شدم صد ره و ویران گشتم

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 450

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 401–درین بستان به جهد از خار بگسل

غزل شمارهٔ 402–به لغزش دست از دلدار مگسل

غزل شمارهٔ 403–نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل

غزل شمارهٔ 404–زان شب که یار کرد نگاهی به سوی دل

غزل شمارهٔ 405–نخست عشق به میخانه کرد نزول

غزل شمارهٔ 406–کتاب خوانده شد و، شبهه‌ای نشد مغفول

غزل شمارهٔ 407–منادیست در آن کو که خون زنده سبیل

غزل شمارهٔ 408–صبح چو دم برآورد همرهی صبا کنم

غزل شمارهٔ 409–ما حال خویش بی‌سر و بی‌پا نوشته‌ایم

غزل شمارهٔ 410–ما به برهان و خبر پیرو ترسا نشویم

غزل شمارهٔ 411–گهی بر فرش سنبل، گاه بر روی گیا افتم

غزل شمارهٔ 412–ما چو سیل این خار از اول به پشت پا زدیم

غزل شمارهٔ 413–نمی گردید کوته رشته معنی، رها کردم

غزل شمارهٔ 414–از ما حذر که دست ز آداب شسته‌ایم

غزل شمارهٔ 415–ما قلم در آتش و دفتر در آب افکنده‌ایم

غزل شمارهٔ 416–می‌روم زین کوی و وز رشک محبت می‌روم

غزل شمارهٔ 417–باز از جرم شکایت ناامید از رحمتم

غزل شمارهٔ 418–تا به کی خیمه چو گل بر گذر باد زنم

غزل شمارهٔ 419–سوزن به دل از بخیه و پیوند شکستیم

غزل شمارهٔ 420–بسیار نظره کردم در گرم و سرد عالم

غزل شمارهٔ 421–ز خراش دم به رقت، ز گداز دل به دردم

غزل شمارهٔ 422–سوخت چون شمع پای تا بسرم

غزل شمارهٔ 423–آتشین گفتار خاکی پیکرم

غزل شمارهٔ 424–به گل پیراهنی امیدوارم

غزل شمارهٔ 425–من روز ره خانه خمار ندانم

غزل شمارهٔ 426–در دشمن زنم و دوستی اظهار کنم

غزل شمارهٔ 427–رضا به عشق کدام است و اختیار کدام

غزل شمارهٔ 428–هرکجا ساخت غمی دایره مسمار شدم

غزل شمارهٔ 429–همیشه تار و پود کار ناهموار می‌بستم

غزل شمارهٔ 430–زین غم نه گریه آید و نی ناله برکشم

غزل شمارهٔ 431–چند در دل آرزو را خاک غم بر سر کنم

غزل شمارهٔ 432–شب در بتخانه‌ای را با دو چشم تر زدم

غزل شمارهٔ 433–به تمنای غلط بر همه کس میر شدیم

غزل شمارهٔ 434–نه مقامی که در آن زاد سفر تازه کنیم

غزل شمارهٔ 435–جز نسخه احوال کسان پیش ندارم

غزل شمارهٔ 436–غساله شوی ته کاسه و ایاغ شدم

غزل شمارهٔ 437–بی روی تو پروانه ای امشب به چراغم

غزل شمارهٔ 438–ز جا نتوانم از کم نشئگی چالاک برخیزم

غزل شمارهٔ 439–شب نه تشویش صبا نی شور بلبل داشتم

غزل شمارهٔ 440–خود را کباب ازین دل خودکام کرده‌ام

غزل شمارهٔ 441–خواهم که به آزادی دل نام برآرم

غزل شمارهٔ 442–خاک دیگر بر سر مژگان بی‌غم می‌کنم

غزل شمارهٔ 443–امروز پیشت از غم خود دم نمی‌زنم

غزل شمارهٔ 444–تا از قضای دشت به گلشن فتاده ام

غزل شمارهٔ 445–ز خیل نغمه‌سنجان رفتم و طرز کهن بردم

غزل شمارهٔ 446–سخن دوست گران بود فراوان کردم

غزل شمارهٔ 447–مشنو استغفار من کز اهل ایمان نیستم

غزل شمارهٔ 448–هنر در شست و ناوک در کف و زه بر کمان دارم

غزل شمارهٔ 449–شکوه نقصان داشت فصلی از میان انداختم

غزل شمارهٔ 450–کعبه و دیر شدم صد ره و ویران گشتم

صنفِ غزل میں نظیری نیشابوری کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 401–درین بستان به جهد از خار بگسل

غزل شمارهٔ 402–به لغزش دست از دلدار مگسل

غزل شمارهٔ 403–نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل

غزل شمارهٔ 404–زان شب که یار کرد نگاهی به سوی دل

غزل شمارهٔ 405–نخست عشق به میخانه کرد نزول

غزل شمارهٔ 406–کتاب خوانده شد و، شبهه‌ای نشد مغفول

غزل شمارهٔ 407–منادیست در آن کو که خون زنده سبیل

غزل شمارهٔ 408–صبح چو دم برآورد همرهی صبا کنم

غزل شمارهٔ 409–ما حال خویش بی‌سر و بی‌پا نوشته‌ایم

غزل شمارهٔ 410–ما به برهان و خبر پیرو ترسا نشویم

غزل شمارهٔ 411–گهی بر فرش سنبل، گاه بر روی گیا افتم

غزل شمارهٔ 412–ما چو سیل این خار از اول به پشت پا زدیم

غزل شمارهٔ 413–نمی گردید کوته رشته معنی، رها کردم

غزل شمارهٔ 414–از ما حذر که دست ز آداب شسته‌ایم

غزل شمارهٔ 415–ما قلم در آتش و دفتر در آب افکنده‌ایم

غزل شمارهٔ 416–می‌روم زین کوی و وز رشک محبت می‌روم

غزل شمارهٔ 417–باز از جرم شکایت ناامید از رحمتم

غزل شمارهٔ 418–تا به کی خیمه چو گل بر گذر باد زنم

غزل شمارهٔ 419–سوزن به دل از بخیه و پیوند شکستیم

غزل شمارهٔ 420–بسیار نظره کردم در گرم و سرد عالم

غزل شمارهٔ 421–ز خراش دم به رقت، ز گداز دل به دردم

غزل شمارهٔ 422–سوخت چون شمع پای تا بسرم

غزل شمارهٔ 423–آتشین گفتار خاکی پیکرم

غزل شمارهٔ 424–به گل پیراهنی امیدوارم

غزل شمارهٔ 425–من روز ره خانه خمار ندانم

غزل شمارهٔ 426–در دشمن زنم و دوستی اظهار کنم

غزل شمارهٔ 401درین بستان به جهد از خار بگسل

غزل شمارهٔ 402به لغزش دست از دلدار مگسل

غزل شمارهٔ 403نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل

غزل شمارهٔ 404زان شب که یار کرد نگاهی به سوی دل

غزل شمارهٔ 405نخست عشق به میخانه کرد نزول

غزل شمارهٔ 406کتاب خوانده شد و، شبهه‌ای نشد مغفول

غزل شمارهٔ 407منادیست در آن کو که خون زنده سبیل

غزل شمارهٔ 408صبح چو دم برآورد همرهی صبا کنم

غزل شمارهٔ 409ما حال خویش بی‌سر و بی‌پا نوشته‌ایم

غزل شمارهٔ 410ما به برهان و خبر پیرو ترسا نشویم

غزل شمارهٔ 411گهی بر فرش سنبل، گاه بر روی گیا افتم

غزل شمارهٔ 412ما چو سیل این خار از اول به پشت پا زدیم

غزل شمارهٔ 413نمی گردید کوته رشته معنی، رها کردم

غزل شمارهٔ 414از ما حذر که دست ز آداب شسته‌ایم

غزل شمارهٔ 415ما قلم در آتش و دفتر در آب افکنده‌ایم

غزل شمارهٔ 416می‌روم زین کوی و وز رشک محبت می‌روم

غزل شمارهٔ 417باز از جرم شکایت ناامید از رحمتم

غزل شمارهٔ 418تا به کی خیمه چو گل بر گذر باد زنم

غزل شمارهٔ 419سوزن به دل از بخیه و پیوند شکستیم

غزل شمارهٔ 420بسیار نظره کردم در گرم و سرد عالم

غزل شمارهٔ 421ز خراش دم به رقت، ز گداز دل به دردم

غزل شمارهٔ 422سوخت چون شمع پای تا بسرم

غزل شمارهٔ 423آتشین گفتار خاکی پیکرم

غزل شمارهٔ 424به گل پیراهنی امیدوارم

غزل شمارهٔ 425من روز ره خانه خمار ندانم

غزل شمارهٔ 426در دشمن زنم و دوستی اظهار کنم

غزل شمارهٔ 427رضا به عشق کدام است و اختیار کدام

غزل شمارهٔ 428هرکجا ساخت غمی دایره مسمار شدم

غزل شمارهٔ 429همیشه تار و پود کار ناهموار می‌بستم

غزل شمارهٔ 430زین غم نه گریه آید و نی ناله برکشم

غزل شمارهٔ 431چند در دل آرزو را خاک غم بر سر کنم

غزل شمارهٔ 432شب در بتخانه‌ای را با دو چشم تر زدم

غزل شمارهٔ 433به تمنای غلط بر همه کس میر شدیم

غزل شمارهٔ 434نه مقامی که در آن زاد سفر تازه کنیم

غزل شمارهٔ 435جز نسخه احوال کسان پیش ندارم

غزل شمارهٔ 436غساله شوی ته کاسه و ایاغ شدم

غزل شمارهٔ 437بی روی تو پروانه ای امشب به چراغم

غزل شمارهٔ 438ز جا نتوانم از کم نشئگی چالاک برخیزم

غزل شمارهٔ 439شب نه تشویش صبا نی شور بلبل داشتم

غزل شمارهٔ 440خود را کباب ازین دل خودکام کرده‌ام

غزل شمارهٔ 441خواهم که به آزادی دل نام برآرم

غزل شمارهٔ 442خاک دیگر بر سر مژگان بی‌غم می‌کنم

غزل شمارهٔ 443امروز پیشت از غم خود دم نمی‌زنم

غزل شمارهٔ 444تا از قضای دشت به گلشن فتاده ام

غزل شمارهٔ 445ز خیل نغمه‌سنجان رفتم و طرز کهن بردم

غزل شمارهٔ 446سخن دوست گران بود فراوان کردم

غزل شمارهٔ 447مشنو استغفار من کز اهل ایمان نیستم

غزل شمارهٔ 448هنر در شست و ناوک در کف و زه بر کمان دارم

غزل شمارهٔ 449شکوه نقصان داشت فصلی از میان انداختم

غزل شمارهٔ 450کعبه و دیر شدم صد ره و ویران گشتم

غزل شمارهٔ 401درین بستان به جهد از خار بگسل

غزل شمارهٔ 402به لغزش دست از دلدار مگسل

غزل شمارهٔ 403نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل

غزل شمارهٔ 404زان شب که یار کرد نگاهی به سوی دل

غزل شمارهٔ 405نخست عشق به میخانه کرد نزول

غزل شمارهٔ 406کتاب خوانده شد و، شبهه‌ای نشد مغفول

غزل شمارهٔ 407منادیست در آن کو که خون زنده سبیل

غزل شمارهٔ 408صبح چو دم برآورد همرهی صبا کنم

غزل شمارهٔ 409ما حال خویش بی‌سر و بی‌پا نوشته‌ایم

غزل شمارهٔ 410ما به برهان و خبر پیرو ترسا نشویم

غزل شمارهٔ 411گهی بر فرش سنبل، گاه بر روی گیا افتم

غزل شمارهٔ 412ما چو سیل این خار از اول به پشت پا زدیم

غزل شمارهٔ 413نمی گردید کوته رشته معنی، رها کردم

غزل شمارهٔ 414از ما حذر که دست ز آداب شسته‌ایم

غزل شمارهٔ 415ما قلم در آتش و دفتر در آب افکنده‌ایم

غزل شمارهٔ 416می‌روم زین کوی و وز رشک محبت می‌روم

غزل شمارهٔ 417باز از جرم شکایت ناامید از رحمتم

غزل شمارهٔ 418تا به کی خیمه چو گل بر گذر باد زنم

غزل شمارهٔ 419سوزن به دل از بخیه و پیوند شکستیم

غزل شمارهٔ 420بسیار نظره کردم در گرم و سرد عالم

غزل شمارهٔ 421ز خراش دم به رقت، ز گداز دل به دردم

غزل شمارهٔ 422سوخت چون شمع پای تا بسرم

غزل شمارهٔ 423آتشین گفتار خاکی پیکرم

غزل شمارهٔ 424به گل پیراهنی امیدوارم

غزل شمارهٔ 425من روز ره خانه خمار ندانم

غزل شمارهٔ 426در دشمن زنم و دوستی اظهار کنم

غزل شمارهٔ 427رضا به عشق کدام است و اختیار کدام

غزل شمارهٔ 428هرکجا ساخت غمی دایره مسمار شدم

غزل شمارهٔ 429همیشه تار و پود کار ناهموار می‌بستم

غزل شمارهٔ 430زین غم نه گریه آید و نی ناله برکشم