صنفِ غزل میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 702ای مُرَقَّع‌پوش در خَمّار شو

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 702

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 703ای دل به میان جان فرو شو

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 703

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 704در کنج اعتکاف دلی بردبار کو

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 704

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 705دوش درآمد ز درم صبحگاه

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 705

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 706شب را ز تیغ صبحدم خون است عمدا ریخته

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 706

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 707صد قلزم سیماب بین بر طارم زر ریخته

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 707

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 708ای آتش سودای تو دود از جهان انگیخته

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 708

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 709ای چشم بد را برقعی بر روی ماه آویخته

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 709

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 710ای لبت حقهٔ گهر بسته

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 710

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 711ای ذره‌ای از نور تو بر عرش اعظم تافته

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 711

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 712ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 712

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 713ای دل اندر عشق، دل در یار ده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 713

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 714ساقیا گر پخته‌ای می خام ده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 714

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 715سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 715

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 716دوش آمد زلف تاب داده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 716

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 717جانا منم ز مستی سر در جهان نهاده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 717

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 718ای اشتیاق رویت از چشم خواب برده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 718

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 719ترسا بچه‌ای دیدم زنار کمر کرده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 719

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 720ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کرده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 720

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 721ای ز سودای تو دل شیدا شده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 721

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 722ای هر دهان ز یاد لبت پر عسل شده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 722

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 723ای درس عشقت هر شبم تا روز تکرار آمده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 723

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 724ای ز صفات لبت عقل به جان آمده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 724

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 725ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 725

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 726در راه تو مردانند از خویش نهان مانده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 726

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 727ای جهانی خلق حیران مانده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 727

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 728ای پای دل ز عشق تو در گل بمانده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 728

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 729منم از عشق سرگردان بمانده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 729

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 730ای زلف تو دام ماه افکنده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 730

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 731ای روی تو زهر سو رویی دگر نموده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 731

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 732ای جان ما شرابی از جام تو کشیده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 732

آڈیو

24 اشعار

غزل شمارهٔ 733ای گرد قمر خطی کشیده

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 733

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 734چون کشته شدم هزار باره

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 734

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 735جهان جمله تویی تو در جهان نه

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 735

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 736ای شکر با لب تو شیرین نه

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 736

آڈیو

4 اشعار

غزل شمارهٔ 737ای راه تو بحر بی کرانه

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 737

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 738من کیم اندر جهان سرگشته‌ای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 738

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 739دوش وقت صبح چون دل داده‌ای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 739

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 740ماه را در مشک پنهان کرده‌ای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 740

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 741مورچهٔ قیرفام بر قمر آورده‌ای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 741

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 742ای که ز سودای عشق بی سر و پا مانده‌ای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 742

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 743بوی زلفت در جهان افکنده‌ای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 743

12 اشعار

غزل شمارهٔ 744بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 744

9 اشعار

غزل شمارهٔ 745گر کسی یابد درین کو خانه‌ای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 745

13 اشعار

غزل شمارهٔ 746شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 746

15 اشعار

غزل شمارهٔ 747آن را که نیست در دل ازین سر سکینه‌ای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 747

12 اشعار

غزل شمارهٔ 748ای صد هزار عاشقت از فرق تا به پای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 748

8 اشعار

غزل شمارهٔ 749ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 749

11 اشعار

غزل شمارهٔ 750درآمد از در دل چون خرابی

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 750

10 اشعار

غزل شمارهٔ 751گر تو نسیمی ز زلف یار نیابی

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 751

20 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 702–ای مُرَقَّع‌پوش در خَمّار شو

غزل شمارهٔ 703–ای دل به میان جان فرو شو

غزل شمارهٔ 704–در کنج اعتکاف دلی بردبار کو

غزل شمارهٔ 705–دوش درآمد ز درم صبحگاه

غزل شمارهٔ 706–شب را ز تیغ صبحدم خون است عمدا ریخته

غزل شمارهٔ 707–صد قلزم سیماب بین بر طارم زر ریخته

غزل شمارهٔ 708–ای آتش سودای تو دود از جهان انگیخته

غزل شمارهٔ 709–ای چشم بد را برقعی بر روی ماه آویخته

غزل شمارهٔ 710–ای لبت حقهٔ گهر بسته

غزل شمارهٔ 711–ای ذره‌ای از نور تو بر عرش اعظم تافته

غزل شمارهٔ 712–ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته

غزل شمارهٔ 713–ای دل اندر عشق، دل در یار ده

غزل شمارهٔ 714–ساقیا گر پخته‌ای می خام ده

غزل شمارهٔ 715–سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده

غزل شمارهٔ 716–دوش آمد زلف تاب داده

غزل شمارهٔ 717–جانا منم ز مستی سر در جهان نهاده

غزل شمارهٔ 718–ای اشتیاق رویت از چشم خواب برده

غزل شمارهٔ 719–ترسا بچه‌ای دیدم زنار کمر کرده

غزل شمارهٔ 720–ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کرده

غزل شمارهٔ 721–ای ز سودای تو دل شیدا شده

غزل شمارهٔ 722–ای هر دهان ز یاد لبت پر عسل شده

غزل شمارهٔ 723–ای درس عشقت هر شبم تا روز تکرار آمده

غزل شمارهٔ 724–ای ز صفات لبت عقل به جان آمده

غزل شمارهٔ 725–ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده

غزل شمارهٔ 726–در راه تو مردانند از خویش نهان مانده

غزل شمارهٔ 727–ای جهانی خلق حیران مانده

غزل شمارهٔ 728–ای پای دل ز عشق تو در گل بمانده

غزل شمارهٔ 729–منم از عشق سرگردان بمانده

غزل شمارهٔ 730–ای زلف تو دام ماه افکنده

غزل شمارهٔ 731–ای روی تو زهر سو رویی دگر نموده

غزل شمارهٔ 732–ای جان ما شرابی از جام تو کشیده

غزل شمارهٔ 733–ای گرد قمر خطی کشیده

غزل شمارهٔ 734–چون کشته شدم هزار باره

غزل شمارهٔ 735–جهان جمله تویی تو در جهان نه

غزل شمارهٔ 736–ای شکر با لب تو شیرین نه

غزل شمارهٔ 737–ای راه تو بحر بی کرانه

غزل شمارهٔ 738–من کیم اندر جهان سرگشته‌ای

غزل شمارهٔ 739–دوش وقت صبح چون دل داده‌ای

غزل شمارهٔ 740–ماه را در مشک پنهان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 741–مورچهٔ قیرفام بر قمر آورده‌ای

غزل شمارهٔ 742–ای که ز سودای عشق بی سر و پا مانده‌ای

غزل شمارهٔ 743–بوی زلفت در جهان افکنده‌ای

غزل شمارهٔ 744–بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای

غزل شمارهٔ 745–گر کسی یابد درین کو خانه‌ای

غزل شمارهٔ 746–شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای

غزل شمارهٔ 747–آن را که نیست در دل ازین سر سکینه‌ای

غزل شمارهٔ 748–ای صد هزار عاشقت از فرق تا به پای

غزل شمارهٔ 749–ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی

غزل شمارهٔ 750–درآمد از در دل چون خرابی

غزل شمارهٔ 751–گر تو نسیمی ز زلف یار نیابی

صنفِ غزل میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 702–ای مُرَقَّع‌پوش در خَمّار شو

غزل شمارهٔ 703–ای دل به میان جان فرو شو

غزل شمارهٔ 704–در کنج اعتکاف دلی بردبار کو

غزل شمارهٔ 705–دوش درآمد ز درم صبحگاه

غزل شمارهٔ 706–شب را ز تیغ صبحدم خون است عمدا ریخته

غزل شمارهٔ 707–صد قلزم سیماب بین بر طارم زر ریخته

غزل شمارهٔ 708–ای آتش سودای تو دود از جهان انگیخته

غزل شمارهٔ 709–ای چشم بد را برقعی بر روی ماه آویخته

غزل شمارهٔ 710–ای لبت حقهٔ گهر بسته

غزل شمارهٔ 711–ای ذره‌ای از نور تو بر عرش اعظم تافته

غزل شمارهٔ 712–ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته

غزل شمارهٔ 713–ای دل اندر عشق، دل در یار ده

غزل شمارهٔ 714–ساقیا گر پخته‌ای می خام ده

غزل شمارهٔ 715–سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده

غزل شمارهٔ 716–دوش آمد زلف تاب داده

غزل شمارهٔ 717–جانا منم ز مستی سر در جهان نهاده

غزل شمارهٔ 718–ای اشتیاق رویت از چشم خواب برده

غزل شمارهٔ 719–ترسا بچه‌ای دیدم زنار کمر کرده

غزل شمارهٔ 720–ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کرده

غزل شمارهٔ 721–ای ز سودای تو دل شیدا شده

غزل شمارهٔ 722–ای هر دهان ز یاد لبت پر عسل شده

غزل شمارهٔ 723–ای درس عشقت هر شبم تا روز تکرار آمده

غزل شمارهٔ 724–ای ز صفات لبت عقل به جان آمده

غزل شمارهٔ 725–ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده

غزل شمارهٔ 726–در راه تو مردانند از خویش نهان مانده

غزل شمارهٔ 727–ای جهانی خلق حیران مانده

غزل شمارهٔ 702ای مُرَقَّع‌پوش در خَمّار شو

غزل شمارهٔ 703ای دل به میان جان فرو شو

غزل شمارهٔ 704در کنج اعتکاف دلی بردبار کو

غزل شمارهٔ 705دوش درآمد ز درم صبحگاه

غزل شمارهٔ 706شب را ز تیغ صبحدم خون است عمدا ریخته

غزل شمارهٔ 707صد قلزم سیماب بین بر طارم زر ریخته

غزل شمارهٔ 708ای آتش سودای تو دود از جهان انگیخته

غزل شمارهٔ 709ای چشم بد را برقعی بر روی ماه آویخته

غزل شمارهٔ 710ای لبت حقهٔ گهر بسته

غزل شمارهٔ 711ای ذره‌ای از نور تو بر عرش اعظم تافته

غزل شمارهٔ 712ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته

غزل شمارهٔ 713ای دل اندر عشق، دل در یار ده

غزل شمارهٔ 714ساقیا گر پخته‌ای می خام ده

غزل شمارهٔ 715سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده

غزل شمارهٔ 716دوش آمد زلف تاب داده

غزل شمارهٔ 717جانا منم ز مستی سر در جهان نهاده

غزل شمارهٔ 718ای اشتیاق رویت از چشم خواب برده

غزل شمارهٔ 719ترسا بچه‌ای دیدم زنار کمر کرده

غزل شمارهٔ 720ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کرده

غزل شمارهٔ 721ای ز سودای تو دل شیدا شده

غزل شمارهٔ 722ای هر دهان ز یاد لبت پر عسل شده

غزل شمارهٔ 723ای درس عشقت هر شبم تا روز تکرار آمده

غزل شمارهٔ 724ای ز صفات لبت عقل به جان آمده

غزل شمارهٔ 725ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده

غزل شمارهٔ 726در راه تو مردانند از خویش نهان مانده

غزل شمارهٔ 727ای جهانی خلق حیران مانده

غزل شمارهٔ 728ای پای دل ز عشق تو در گل بمانده

غزل شمارهٔ 729منم از عشق سرگردان بمانده

غزل شمارهٔ 730ای زلف تو دام ماه افکنده

غزل شمارهٔ 731ای روی تو زهر سو رویی دگر نموده

غزل شمارهٔ 732ای جان ما شرابی از جام تو کشیده

غزل شمارهٔ 733ای گرد قمر خطی کشیده

غزل شمارهٔ 734چون کشته شدم هزار باره

غزل شمارهٔ 735جهان جمله تویی تو در جهان نه

غزل شمارهٔ 736ای شکر با لب تو شیرین نه

غزل شمارهٔ 737ای راه تو بحر بی کرانه

غزل شمارهٔ 738من کیم اندر جهان سرگشته‌ای

غزل شمارهٔ 739دوش وقت صبح چون دل داده‌ای

غزل شمارهٔ 740ماه را در مشک پنهان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 741مورچهٔ قیرفام بر قمر آورده‌ای

غزل شمارهٔ 742ای که ز سودای عشق بی سر و پا مانده‌ای

غزل شمارهٔ 743بوی زلفت در جهان افکنده‌ای

غزل شمارهٔ 744بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای

غزل شمارهٔ 745گر کسی یابد درین کو خانه‌ای

غزل شمارهٔ 746شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای

غزل شمارهٔ 747آن را که نیست در دل ازین سر سکینه‌ای

غزل شمارهٔ 748ای صد هزار عاشقت از فرق تا به پای

غزل شمارهٔ 749ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی

غزل شمارهٔ 750درآمد از در دل چون خرابی

غزل شمارهٔ 751گر تو نسیمی ز زلف یار نیابی

غزل شمارهٔ 702ای مُرَقَّع‌پوش در خَمّار شو

غزل شمارهٔ 703ای دل به میان جان فرو شو

غزل شمارهٔ 704در کنج اعتکاف دلی بردبار کو

غزل شمارهٔ 705دوش درآمد ز درم صبحگاه

غزل شمارهٔ 706شب را ز تیغ صبحدم خون است عمدا ریخته

غزل شمارهٔ 707صد قلزم سیماب بین بر طارم زر ریخته

غزل شمارهٔ 708ای آتش سودای تو دود از جهان انگیخته

غزل شمارهٔ 709ای چشم بد را برقعی بر روی ماه آویخته

غزل شمارهٔ 710ای لبت حقهٔ گهر بسته

غزل شمارهٔ 711ای ذره‌ای از نور تو بر عرش اعظم تافته

غزل شمارهٔ 712ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته

غزل شمارهٔ 713ای دل اندر عشق، دل در یار ده

غزل شمارهٔ 714ساقیا گر پخته‌ای می خام ده

غزل شمارهٔ 715سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده

غزل شمارهٔ 716دوش آمد زلف تاب داده

غزل شمارهٔ 717جانا منم ز مستی سر در جهان نهاده

غزل شمارهٔ 718ای اشتیاق رویت از چشم خواب برده

غزل شمارهٔ 719ترسا بچه‌ای دیدم زنار کمر کرده

غزل شمارهٔ 720ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کرده

غزل شمارهٔ 721ای ز سودای تو دل شیدا شده

غزل شمارهٔ 722ای هر دهان ز یاد لبت پر عسل شده

غزل شمارهٔ 723ای درس عشقت هر شبم تا روز تکرار آمده

غزل شمارهٔ 724ای ز صفات لبت عقل به جان آمده

غزل شمارهٔ 725ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده

غزل شمارهٔ 726در راه تو مردانند از خویش نهان مانده

غزل شمارهٔ 727ای جهانی خلق حیران مانده

غزل شمارهٔ 728ای پای دل ز عشق تو در گل بمانده

غزل شمارهٔ 729منم از عشق سرگردان بمانده

غزل شمارهٔ 730ای زلف تو دام ماه افکنده

غزل شمارهٔ 731ای روی تو زهر سو رویی دگر نموده