باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4301یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

غزل شمارهٔ 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

غزل شمارهٔ 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

غزل شمارهٔ 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

غزل شمارهٔ 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

غزل شمارهٔ 4306گل داده هرزه نالی چمن دهد

غزل شمارهٔ 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

غزل شمارهٔ 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

غزل شمارهٔ 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

غزل شمارهٔ 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

غزل شمارهٔ 4311خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

غزل شمارهٔ 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

غزل شمارهٔ 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

غزل شمارهٔ 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

غزل شمارهٔ 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

غزل شمارهٔ 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

غزل شمارهٔ 4318پیرانه سر همای سعادت به من رسید

غزل شمارهٔ 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

غزل شمارهٔ 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

غزل شمارهٔ 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

غزل شمارهٔ 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

غزل شمارهٔ 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

غزل شمارهٔ 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

غزل شمارهٔ 4325از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

غزل شمارهٔ 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

غزل شمارهٔ 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

غزل شمارهٔ 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

غزل شمارهٔ 4329تا روشنی صدق به دل یار نگردد

غزل شمارهٔ 4330چشمی که مقید به نظر باز نگردد

غزل شمارهٔ 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

غزل شمارهٔ 4332در سینه نهان گریه مستانه نگردد

غزل شمارهٔ 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

غزل شمارهٔ 4334کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4336آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

غزل شمارهٔ 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

غزل شمارهٔ 4338از گرمروان خار مغیلان گله دارد

غزل شمارهٔ 4339از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

غزل شمارهٔ 4340اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4341سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4343آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4344از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

غزل شمارهٔ 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارد

غزل شمارهٔ 4346دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

غزل شمارهٔ 4347جویای تو با کعبه گل کار ندارد

غزل شمارهٔ 4348پروای خط آن غنچه مستور ندارد

غزل شمارهٔ 4349هر شیشه دلی حوصله شور ندارد

غزل شمارهٔ 4350دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارد