غزل شمارهٔ 4308

در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

شبنم عبث چه آینه پرداز می دهد

در بزم عشق کیست که سازد صدا بلند

اینجا سپند سرمه به آواز می دهد

امروز در قلمرو جرأت دل من است

کبکی که سینه طرح به شهباز می دهد

دل ذره ذره گشت وهمان گرم ناله است

این جام توتیا شد وآواز می دهد

صائب کسی که از سخن تازه یافت جان

آب حیات را به خضر باز می دهد