غزل شمارهٔ 4344

از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

از سنگ خطر بیضه فولاد ندارد

عام است به ذرات جهان نسبت خورشید

یک نقطه بیجا خط استاد ندارد

در خامه قدرت دو زبانی نتوان یافت

تغییر قلم نسخه ایجاد ندارد

در چشم غلط بین تو دیوست وگرنه

در شیشه فلک غیر پریزاد ندارد

در خانه در بسته حضور ست فزونتر

رشک است بر آن کس که دل شاد ندارد

در کعبه مقصد رسد آن کس که درین راه

غیر از دل صد پاره خود زاد ندارد

آهونگهانند ز تسخیر مسلم

صید حرم اندیشه ز صیاد ندارد

چند از رگ گردن همه دعوی شوی ای نی

یک مصرع پوچ اینهمه فریاد ندارد

از تنگی دل آه نفس گیر نگردد

از شیشه خطربال پریزاد ندارد

پیوسته دود کاسه به کف از پی خورشید

آن کس گه چو مه حسن خداداد ندارد

پروای تماشا نبود گوشه نشین را

عنقا خبر از حسن پریزاد ندارد

صائب دل زنده است ز آفت مسلم

این گوهر شب تاب غم باد ندارد