غزلیات

غزل شمارهٔ 551بتا، مانند تو مهوش نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 551

5 اشعار

غزل شمارهٔ 552چمن را رنگ و بو چندین نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 552

8 اشعار

غزل شمارهٔ 553دلی دارم که جز جانان نخواهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 553

8 اشعار

غزل شمارهٔ 554دلم بی وصل جانان جان نخواهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 554

10 اشعار

غزل شمارهٔ 555از آن سنبل که گل سر بار دارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 555

7 اشعار

غزل شمارهٔ 556سوار من که ره در سینه دارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 556

7 اشعار

غزل شمارهٔ 557فلک با کس دل یکتا ندارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 557

6 اشعار

غزل شمارهٔ 558بتی کز دیدنش جان مست گردد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 558

6 اشعار

غزل شمارهٔ 559جفا کن بو که این دل بازگردد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 559

9 اشعار

غزل شمارهٔ 560زهر تن چشم او جان را بدزدد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 560

9 اشعار

غزل شمارهٔ 561زمانه چون تو دلجویی ندارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 561

6 اشعار

غزل شمارهٔ 562دلی کو چون تو دلداری ندارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 562

10 اشعار

غزل شمارهٔ 563دل من خون شد و جانان نداند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 563

14 اشعار

غزل شمارهٔ 564دلم جز کوی تو مسکن نداند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 564

9 اشعار

غزل شمارهٔ 565اگر چشم تو روزی بر مه افتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 565

9 اشعار

غزل شمارهٔ 566مهی چون او به دست من نیفتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 566

7 اشعار

غزل شمارهٔ 567گر او بی یاد ما در می نیفتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 567

7 اشعار

غزل شمارهٔ 568خطی از لعل جانان می برآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 568

6 اشعار

غزل شمارهٔ 569به سالی کی چنین ماهی برآید؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 569

7 اشعار

غزل شمارهٔ 570مه او چون به ماهی برنیاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 570

8 اشعار

غزل شمارهٔ 571سر زلف تو یاری را نشاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 571

7 اشعار

غزل شمارهٔ 572گهیت از آشنایان یاد ناید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 572

9 اشعار

غزل شمارهٔ 573ببین تا دیده چند افسون نماید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 573

6 اشعار

غزل شمارهٔ 574صبا آمد، ولی دل بازنامد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 574

8 اشعار

غزل شمارهٔ 575نگارا، از من مسکین چه خیزد؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 575

5 اشعار

غزل شمارهٔ 576غم من شادی کس را نپرسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 576

5 اشعار

غزل شمارهٔ 577از یاد تو دل جدا نخواهد شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 577

9 اشعار

غزل شمارهٔ 578امشب بت ما به نزد ما بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 578

12 اشعار

غزل شمارهٔ 579وقتی دل ما ازان ما بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 579

7 اشعار

غزل شمارهٔ 580عشق آمد و دل ز دستِ ما بُرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 580

10 اشعار

غزل شمارهٔ 581یاری دل ما به رایگان برد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 581

11 اشعار

غزل شمارهٔ 582تاب رخت آفتاب ناورد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 582

8 اشعار

غزل شمارهٔ 583ای همنفسان که پیش یارید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 583

9 اشعار

غزل شمارهٔ 584با یار ز من خبر بگویید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 584

7 اشعار

غزل شمارهٔ 585از رنگ رخت قمر توان کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 585

5 اشعار

غزل شمارهٔ 586فریاد، ز غمزه تو فریاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 586

5 اشعار

غزل شمارهٔ 587خطی که قرین حال باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 587

8 اشعار

غزل شمارهٔ 588گر مه چو تو با جمال باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 588

11 اشعار

غزل شمارهٔ 589آن را که غم تو یار باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 589

9 اشعار

غزل شمارهٔ 590گر یار به دل درون نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 590

5 اشعار

غزل شمارهٔ 591آن دوست که بود خصم جان شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 591

11 اشعار

غزل شمارهٔ 592فریاد که عشق کهنه نو شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 592

7 اشعار

غزل شمارهٔ 593جانا، چو تویی دگر نیاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 593

9 اشعار

غزل شمارهٔ 594هنگام گل است و باده باید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 594

6 اشعار

غزل شمارهٔ 595چون سرو تو از قبا برآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 595

11 اشعار

غزل شمارهٔ 596گر دلبر من بر من آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 596

8 اشعار

غزل شمارهٔ 597یاری که طریق ناز دارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 597

11 اشعار

غزل شمارهٔ 598گل رنگ نگار ما ندارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 598

7 اشعار

غزل شمارهٔ 599بی یاد تو غم جهان نسوزد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 599

9 اشعار

غزل شمارهٔ 600چشمم همه روز خون تراود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 600

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 551–بتا، مانند تو مهوش نباشد

غزل شمارهٔ 552–چمن را رنگ و بو چندین نباشد

غزل شمارهٔ 553–دلی دارم که جز جانان نخواهد

غزل شمارهٔ 554–دلم بی وصل جانان جان نخواهد

غزل شمارهٔ 555–از آن سنبل که گل سر بار دارد

غزل شمارهٔ 556–سوار من که ره در سینه دارد

غزل شمارهٔ 557–فلک با کس دل یکتا ندارد

غزل شمارهٔ 558–بتی کز دیدنش جان مست گردد

غزل شمارهٔ 559–جفا کن بو که این دل بازگردد

غزل شمارهٔ 560–زهر تن چشم او جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 561–زمانه چون تو دلجویی ندارد

غزل شمارهٔ 562–دلی کو چون تو دلداری ندارد

غزل شمارهٔ 563–دل من خون شد و جانان نداند

غزل شمارهٔ 564–دلم جز کوی تو مسکن نداند

غزل شمارهٔ 565–اگر چشم تو روزی بر مه افتد

غزل شمارهٔ 566–مهی چون او به دست من نیفتد

غزل شمارهٔ 567–گر او بی یاد ما در می نیفتد

غزل شمارهٔ 568–خطی از لعل جانان می برآید

غزل شمارهٔ 569–به سالی کی چنین ماهی برآید؟

غزل شمارهٔ 570–مه او چون به ماهی برنیاید

غزل شمارهٔ 571–سر زلف تو یاری را نشاید

غزل شمارهٔ 572–گهیت از آشنایان یاد ناید

غزل شمارهٔ 573–ببین تا دیده چند افسون نماید

غزل شمارهٔ 574–صبا آمد، ولی دل بازنامد

غزل شمارهٔ 575–نگارا، از من مسکین چه خیزد؟

غزل شمارهٔ 576–غم من شادی کس را نپرسد

غزل شمارهٔ 577–از یاد تو دل جدا نخواهد شد

غزل شمارهٔ 578–امشب بت ما به نزد ما بود

غزل شمارهٔ 579–وقتی دل ما ازان ما بود

غزل شمارهٔ 580–عشق آمد و دل ز دستِ ما بُرد

غزل شمارهٔ 581–یاری دل ما به رایگان برد

غزل شمارهٔ 582–تاب رخت آفتاب ناورد

غزل شمارهٔ 583–ای همنفسان که پیش یارید

غزل شمارهٔ 584–با یار ز من خبر بگویید

غزل شمارهٔ 585–از رنگ رخت قمر توان کرد

غزل شمارهٔ 586–فریاد، ز غمزه تو فریاد

غزل شمارهٔ 587–خطی که قرین حال باشد

غزل شمارهٔ 588–گر مه چو تو با جمال باشد

غزل شمارهٔ 589–آن را که غم تو یار باشد

غزل شمارهٔ 590–گر یار به دل درون نباشد

غزل شمارهٔ 591–آن دوست که بود خصم جان شد

غزل شمارهٔ 592–فریاد که عشق کهنه نو شد

غزل شمارهٔ 593–جانا، چو تویی دگر نیاید

غزل شمارهٔ 594–هنگام گل است و باده باید

غزل شمارهٔ 595–چون سرو تو از قبا برآید

غزل شمارهٔ 596–گر دلبر من بر من آید

غزل شمارهٔ 597–یاری که طریق ناز دارد

غزل شمارهٔ 598–گل رنگ نگار ما ندارد

غزل شمارهٔ 599–بی یاد تو غم جهان نسوزد

غزل شمارهٔ 600–چشمم همه روز خون تراود

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 551–بتا، مانند تو مهوش نباشد

غزل شمارهٔ 552–چمن را رنگ و بو چندین نباشد

غزل شمارهٔ 553–دلی دارم که جز جانان نخواهد

غزل شمارهٔ 554–دلم بی وصل جانان جان نخواهد

غزل شمارهٔ 555–از آن سنبل که گل سر بار دارد

غزل شمارهٔ 556–سوار من که ره در سینه دارد

غزل شمارهٔ 557–فلک با کس دل یکتا ندارد

غزل شمارهٔ 558–بتی کز دیدنش جان مست گردد

غزل شمارهٔ 559–جفا کن بو که این دل بازگردد

غزل شمارهٔ 560–زهر تن چشم او جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 561–زمانه چون تو دلجویی ندارد

غزل شمارهٔ 562–دلی کو چون تو دلداری ندارد

غزل شمارهٔ 563–دل من خون شد و جانان نداند

غزل شمارهٔ 564–دلم جز کوی تو مسکن نداند

غزل شمارهٔ 565–اگر چشم تو روزی بر مه افتد

غزل شمارهٔ 566–مهی چون او به دست من نیفتد

غزل شمارهٔ 567–گر او بی یاد ما در می نیفتد

غزل شمارهٔ 568–خطی از لعل جانان می برآید

غزل شمارهٔ 569–به سالی کی چنین ماهی برآید؟

غزل شمارهٔ 570–مه او چون به ماهی برنیاید

غزل شمارهٔ 571–سر زلف تو یاری را نشاید

غزل شمارهٔ 572–گهیت از آشنایان یاد ناید

غزل شمارهٔ 573–ببین تا دیده چند افسون نماید

غزل شمارهٔ 574–صبا آمد، ولی دل بازنامد

غزل شمارهٔ 575–نگارا، از من مسکین چه خیزد؟

غزل شمارهٔ 576–غم من شادی کس را نپرسد

غزل شمارهٔ 551بتا، مانند تو مهوش نباشد

غزل شمارهٔ 552چمن را رنگ و بو چندین نباشد

غزل شمارهٔ 553دلی دارم که جز جانان نخواهد

غزل شمارهٔ 554دلم بی وصل جانان جان نخواهد

غزل شمارهٔ 555از آن سنبل که گل سر بار دارد

غزل شمارهٔ 556سوار من که ره در سینه دارد

غزل شمارهٔ 557فلک با کس دل یکتا ندارد

غزل شمارهٔ 558بتی کز دیدنش جان مست گردد

غزل شمارهٔ 559جفا کن بو که این دل بازگردد

غزل شمارهٔ 560زهر تن چشم او جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 561زمانه چون تو دلجویی ندارد

غزل شمارهٔ 562دلی کو چون تو دلداری ندارد

غزل شمارهٔ 563دل من خون شد و جانان نداند

غزل شمارهٔ 564دلم جز کوی تو مسکن نداند

غزل شمارهٔ 565اگر چشم تو روزی بر مه افتد

غزل شمارهٔ 566مهی چون او به دست من نیفتد

غزل شمارهٔ 567گر او بی یاد ما در می نیفتد

غزل شمارهٔ 568خطی از لعل جانان می برآید

غزل شمارهٔ 569به سالی کی چنین ماهی برآید؟

غزل شمارهٔ 570مه او چون به ماهی برنیاید

غزل شمارهٔ 571سر زلف تو یاری را نشاید

غزل شمارهٔ 572گهیت از آشنایان یاد ناید

غزل شمارهٔ 573ببین تا دیده چند افسون نماید

غزل شمارهٔ 574صبا آمد، ولی دل بازنامد

غزل شمارهٔ 575نگارا، از من مسکین چه خیزد؟

غزل شمارهٔ 576غم من شادی کس را نپرسد

غزل شمارهٔ 577از یاد تو دل جدا نخواهد شد

غزل شمارهٔ 578امشب بت ما به نزد ما بود

غزل شمارهٔ 579وقتی دل ما ازان ما بود

غزل شمارهٔ 580عشق آمد و دل ز دستِ ما بُرد

غزل شمارهٔ 581یاری دل ما به رایگان برد

غزل شمارهٔ 582تاب رخت آفتاب ناورد

غزل شمارهٔ 583ای همنفسان که پیش یارید

غزل شمارهٔ 584با یار ز من خبر بگویید

غزل شمارهٔ 585از رنگ رخت قمر توان کرد

غزل شمارهٔ 586فریاد، ز غمزه تو فریاد

غزل شمارهٔ 587خطی که قرین حال باشد

غزل شمارهٔ 588گر مه چو تو با جمال باشد

غزل شمارهٔ 589آن را که غم تو یار باشد

غزل شمارهٔ 590گر یار به دل درون نباشد

غزل شمارهٔ 591آن دوست که بود خصم جان شد

غزل شمارهٔ 592فریاد که عشق کهنه نو شد

غزل شمارهٔ 593جانا، چو تویی دگر نیاید

غزل شمارهٔ 594هنگام گل است و باده باید

غزل شمارهٔ 595چون سرو تو از قبا برآید

غزل شمارهٔ 596گر دلبر من بر من آید

غزل شمارهٔ 597یاری که طریق ناز دارد

غزل شمارهٔ 598گل رنگ نگار ما ندارد

غزل شمارهٔ 599بی یاد تو غم جهان نسوزد

غزل شمارهٔ 600چشمم همه روز خون تراود

غزل شمارهٔ 551بتا، مانند تو مهوش نباشد

غزل شمارهٔ 552چمن را رنگ و بو چندین نباشد

غزل شمارهٔ 553دلی دارم که جز جانان نخواهد

غزل شمارهٔ 554دلم بی وصل جانان جان نخواهد

غزل شمارهٔ 555از آن سنبل که گل سر بار دارد

غزل شمارهٔ 556سوار من که ره در سینه دارد

غزل شمارهٔ 557فلک با کس دل یکتا ندارد

غزل شمارهٔ 558بتی کز دیدنش جان مست گردد

غزل شمارهٔ 559جفا کن بو که این دل بازگردد

غزل شمارهٔ 560زهر تن چشم او جان را بدزدد

غزل شمارهٔ 561زمانه چون تو دلجویی ندارد

غزل شمارهٔ 562دلی کو چون تو دلداری ندارد

غزل شمارهٔ 563دل من خون شد و جانان نداند

غزل شمارهٔ 564دلم جز کوی تو مسکن نداند

غزل شمارهٔ 565اگر چشم تو روزی بر مه افتد

غزل شمارهٔ 566مهی چون او به دست من نیفتد

غزل شمارهٔ 567گر او بی یاد ما در می نیفتد

غزل شمارهٔ 568خطی از لعل جانان می برآید

غزل شمارهٔ 569به سالی کی چنین ماهی برآید؟

غزل شمارهٔ 570مه او چون به ماهی برنیاید

غزل شمارهٔ 571سر زلف تو یاری را نشاید

غزل شمارهٔ 572گهیت از آشنایان یاد ناید

غزل شمارهٔ 573ببین تا دیده چند افسون نماید

غزل شمارهٔ 574صبا آمد، ولی دل بازنامد

غزل شمارهٔ 575نگارا، از من مسکین چه خیزد؟

غزل شمارهٔ 576غم من شادی کس را نپرسد

غزل شمارهٔ 577از یاد تو دل جدا نخواهد شد

غزل شمارهٔ 578امشب بت ما به نزد ما بود

غزل شمارهٔ 579وقتی دل ما ازان ما بود

غزل شمارهٔ 580عشق آمد و دل ز دستِ ما بُرد