وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

قصیدهٔ شمارهٔ 1

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ 1

5 اشعار

غزل شمارهٔ 40دیدم بسی زمانه مردآزمای را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

11 اشعار

غزل شمارهٔ 41جان بر لب است عاشق بخت آزمای را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 41

8 اشعار

غزل شمارهٔ 42هنگام آشتی ست بت خشمناک را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

7 اشعار

غزل شمارهٔ 43آنکو شناخت گردش خورشید و ماه را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 43

7 اشعار

غزل شمارهٔ 44باز آرزوی آن بت چین می‌کند مرا

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 44

6 اشعار

غزل شمارهٔ 58ای شهسوار، نرم ترک ران سمند را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 58

8 اشعار

غزل شمارهٔ 60آورده ام شفیع دل زار خویش را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 60

9 اشعار

غزل شمارهٔ 74دیوانه می کنی دل و جانِ خراب را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 74

11 اشعار

غزل شمارهٔ 88یا رب، که داد آینه آن بت پرست را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 88

7 اشعار

غزل شمارهٔ 90دیوانه کرد زلف تو در یک نظر مرا

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 90

7 اشعار

غزل شمارهٔ 105بگشاد صبح عید ز رخ چون نقاب را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 105

5 اشعار

غزل شمارهٔ 113می‌ریزد از تری ز تو، ای جان فزای، آب

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 113

12 اشعار

غزل شمارهٔ 283چابک تر از تو در همه عالم سوار نیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 283

7 اشعار

غزل شمارهٔ 284خوش خلعتی ست جسم، ولی استوار نیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 284

7 اشعار

غزل شمارهٔ 285شب نیست کز تو بر سر هر کو نفیر نیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 285

7 اشعار

غزل شمارهٔ 286بیدار شو، دلا، که جهان جای خواب نیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

6 اشعار

غزل شمارهٔ 287بیرون میا ز پرده که ما را شکیب نیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 287

6 اشعار

غزل شمارهٔ 288مست ترا به هیچ میی احتیاج نیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 288

7 اشعار

غزل شمارهٔ 289ناوک زنی چو غمزه او در زمانه نیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 289

9 اشعار

غزل شمارهٔ 290ای دل، غمین مباش که جانان رسیدنی ست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 290

9 اشعار

غزل شمارهٔ 291هر سو که با هزار کرشمه خرام تست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 291

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 292ای غمزه زن که تیر جفا در کمان تست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 292

8 اشعار

غزل شمارهٔ 293ای آرزوی دیده، دلم در هوای تست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 293

9 اشعار

غزل شمارهٔ 294جانا، کرشمه تو ره عقل و دین زده ست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 294

8 اشعار

غزل شمارهٔ 295خونخوار چشم تو که ره مرد و زن زده ست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

9 اشعار

غزل شمارهٔ 296تا دیده در جمال تو دیدن گرفته است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 296

7 اشعار

غزل شمارهٔ 297بنگر که اشک دامن ما چون گرفته است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 297

6 اشعار

غزل شمارهٔ 298لشکر کشید عشق و دلم ترک جان گرفت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 298

7 اشعار

غزل شمارهٔ 299چشمت به عشوه جان دو صد ناتوان گرفت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 299

7 اشعار

غزل شمارهٔ 300زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 300

9 اشعار

غزل شمارهٔ 301امشب که چشم من به ته پای او بخفت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 301

7 اشعار

غزل شمارهٔ 302آب حیات من که نم از من دریغ داشت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 302

10 اشعار

غزل شمارهٔ 303زیر کله نمونه روی تو مه نداشت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 303

8 اشعار

غزل شمارهٔ 304ای باد، ازان بهار خبر ده که تا کجاست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 304

9 اشعار

غزل شمارهٔ 305آن ترک نازنین که جهانی شکار اوست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 305

9 اشعار

غزل شمارهٔ 306ماییم کافتاب غلام جمال ماست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 306

10 اشعار

غزل شمارهٔ 307ای پیر، خاک پای تو نور سعادت است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 307

9 اشعار

غزل شمارهٔ 308از لعل آتشین تو دل کان آتش است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 308

6 اشعار

غزل شمارهٔ 309از بند زلف غمزدگان را سبب فرست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 309

5 اشعار

غزل شمارهٔ 310باز آن حریف بر سر سودای دیگرست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 310

9 اشعار

غزل شمارهٔ 311یارب، که این درخت گل از بوستان کیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 311

10 اشعار

غزل شمارهٔ 312لعل لبت به چاشنی از انگبین به است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 312

9 اشعار

غزل شمارهٔ 313گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 313

9 اشعار

غزل شمارهٔ 314آن خط پر بلا که در آغاز رستن است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 314

5 اشعار

غزل شمارهٔ 315از عشق اگر دلت چو کبابی به تابه ایست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 315

9 اشعار

غزل شمارهٔ 316من کیستم که این غم تو با چو من کسی ست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 316

7 اشعار

غزل شمارهٔ 317ای آفتاب تافته از روی انورت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 317

7 اشعار

غزل شمارهٔ 318گیرم که نیست پرسش آزادگان فنت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 318

9 اشعار

غزل شمارهٔ 386کسی را به دور حسن تو پروای خواب نیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 386

6 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

قصیدهٔ شمارهٔ 1

غزل شمارهٔ 40–دیدم بسی زمانه مردآزمای را

غزل شمارهٔ 41–جان بر لب است عاشق بخت آزمای را

غزل شمارهٔ 42–هنگام آشتی ست بت خشمناک را

غزل شمارهٔ 43–آنکو شناخت گردش خورشید و ماه را

غزل شمارهٔ 44–باز آرزوی آن بت چین می‌کند مرا

غزل شمارهٔ 58–ای شهسوار، نرم ترک ران سمند را

غزل شمارهٔ 60–آورده ام شفیع دل زار خویش را

غزل شمارهٔ 74–دیوانه می کنی دل و جانِ خراب را

غزل شمارهٔ 88–یا رب، که داد آینه آن بت پرست را

غزل شمارهٔ 90–دیوانه کرد زلف تو در یک نظر مرا

غزل شمارهٔ 105–بگشاد صبح عید ز رخ چون نقاب را

غزل شمارهٔ 113–می‌ریزد از تری ز تو، ای جان فزای، آب

غزل شمارهٔ 283–چابک تر از تو در همه عالم سوار نیست

غزل شمارهٔ 284–خوش خلعتی ست جسم، ولی استوار نیست

غزل شمارهٔ 285–شب نیست کز تو بر سر هر کو نفیر نیست

غزل شمارهٔ 286–بیدار شو، دلا، که جهان جای خواب نیست

غزل شمارهٔ 287–بیرون میا ز پرده که ما را شکیب نیست

غزل شمارهٔ 288–مست ترا به هیچ میی احتیاج نیست

غزل شمارهٔ 289–ناوک زنی چو غمزه او در زمانه نیست

غزل شمارهٔ 290–ای دل، غمین مباش که جانان رسیدنی ست

غزل شمارهٔ 291–هر سو که با هزار کرشمه خرام تست

غزل شمارهٔ 292–ای غمزه زن که تیر جفا در کمان تست

غزل شمارهٔ 293–ای آرزوی دیده، دلم در هوای تست

غزل شمارهٔ 294–جانا، کرشمه تو ره عقل و دین زده ست

غزل شمارهٔ 295–خونخوار چشم تو که ره مرد و زن زده ست

غزل شمارهٔ 296–تا دیده در جمال تو دیدن گرفته است

غزل شمارهٔ 297–بنگر که اشک دامن ما چون گرفته است

غزل شمارهٔ 298–لشکر کشید عشق و دلم ترک جان گرفت

غزل شمارهٔ 299–چشمت به عشوه جان دو صد ناتوان گرفت

غزل شمارهٔ 300–زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت

غزل شمارهٔ 301–امشب که چشم من به ته پای او بخفت

غزل شمارهٔ 302–آب حیات من که نم از من دریغ داشت

غزل شمارهٔ 303–زیر کله نمونه روی تو مه نداشت

غزل شمارهٔ 304–ای باد، ازان بهار خبر ده که تا کجاست

غزل شمارهٔ 305–آن ترک نازنین که جهانی شکار اوست

غزل شمارهٔ 306–ماییم کافتاب غلام جمال ماست

غزل شمارهٔ 307–ای پیر، خاک پای تو نور سعادت است

غزل شمارهٔ 308–از لعل آتشین تو دل کان آتش است

غزل شمارهٔ 309–از بند زلف غمزدگان را سبب فرست

غزل شمارهٔ 310–باز آن حریف بر سر سودای دیگرست

غزل شمارهٔ 311–یارب، که این درخت گل از بوستان کیست

غزل شمارهٔ 312–لعل لبت به چاشنی از انگبین به است

غزل شمارهٔ 313–گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است

غزل شمارهٔ 314–آن خط پر بلا که در آغاز رستن است

غزل شمارهٔ 315–از عشق اگر دلت چو کبابی به تابه ایست

غزل شمارهٔ 316–من کیستم که این غم تو با چو من کسی ست

غزل شمارهٔ 317–ای آفتاب تافته از روی انورت

غزل شمارهٔ 318–گیرم که نیست پرسش آزادگان فنت

غزل شمارهٔ 386–کسی را به دور حسن تو پروای خواب نیست

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

قصیدهٔ شمارهٔ 1

غزل شمارهٔ 40–دیدم بسی زمانه مردآزمای را

غزل شمارهٔ 41–جان بر لب است عاشق بخت آزمای را

غزل شمارهٔ 42–هنگام آشتی ست بت خشمناک را

غزل شمارهٔ 43–آنکو شناخت گردش خورشید و ماه را

غزل شمارهٔ 44–باز آرزوی آن بت چین می‌کند مرا

غزل شمارهٔ 58–ای شهسوار، نرم ترک ران سمند را

غزل شمارهٔ 60–آورده ام شفیع دل زار خویش را

غزل شمارهٔ 74–دیوانه می کنی دل و جانِ خراب را

غزل شمارهٔ 88–یا رب، که داد آینه آن بت پرست را

غزل شمارهٔ 90–دیوانه کرد زلف تو در یک نظر مرا

غزل شمارهٔ 105–بگشاد صبح عید ز رخ چون نقاب را

غزل شمارهٔ 113–می‌ریزد از تری ز تو، ای جان فزای، آب

غزل شمارهٔ 283–چابک تر از تو در همه عالم سوار نیست

غزل شمارهٔ 284–خوش خلعتی ست جسم، ولی استوار نیست

غزل شمارهٔ 285–شب نیست کز تو بر سر هر کو نفیر نیست

غزل شمارهٔ 286–بیدار شو، دلا، که جهان جای خواب نیست

غزل شمارهٔ 287–بیرون میا ز پرده که ما را شکیب نیست

غزل شمارهٔ 288–مست ترا به هیچ میی احتیاج نیست

غزل شمارهٔ 289–ناوک زنی چو غمزه او در زمانه نیست

غزل شمارهٔ 290–ای دل، غمین مباش که جانان رسیدنی ست

غزل شمارهٔ 291–هر سو که با هزار کرشمه خرام تست

غزل شمارهٔ 292–ای غمزه زن که تیر جفا در کمان تست

غزل شمارهٔ 293–ای آرزوی دیده، دلم در هوای تست

غزل شمارهٔ 294–جانا، کرشمه تو ره عقل و دین زده ست

غزل شمارهٔ 295–خونخوار چشم تو که ره مرد و زن زده ست

غزل شمارهٔ 40دیدم بسی زمانه مردآزمای را

غزل شمارهٔ 41جان بر لب است عاشق بخت آزمای را

غزل شمارهٔ 42هنگام آشتی ست بت خشمناک را

غزل شمارهٔ 43آنکو شناخت گردش خورشید و ماه را

غزل شمارهٔ 44باز آرزوی آن بت چین می‌کند مرا

غزل شمارهٔ 58ای شهسوار، نرم ترک ران سمند را

غزل شمارهٔ 60آورده ام شفیع دل زار خویش را

غزل شمارهٔ 74دیوانه می کنی دل و جانِ خراب را

غزل شمارهٔ 88یا رب، که داد آینه آن بت پرست را

غزل شمارهٔ 90دیوانه کرد زلف تو در یک نظر مرا

غزل شمارهٔ 105بگشاد صبح عید ز رخ چون نقاب را

غزل شمارهٔ 113می‌ریزد از تری ز تو، ای جان فزای، آب

غزل شمارهٔ 283چابک تر از تو در همه عالم سوار نیست

غزل شمارهٔ 284خوش خلعتی ست جسم، ولی استوار نیست

غزل شمارهٔ 285شب نیست کز تو بر سر هر کو نفیر نیست

غزل شمارهٔ 286بیدار شو، دلا، که جهان جای خواب نیست

غزل شمارهٔ 287بیرون میا ز پرده که ما را شکیب نیست

غزل شمارهٔ 288مست ترا به هیچ میی احتیاج نیست

غزل شمارهٔ 289ناوک زنی چو غمزه او در زمانه نیست

غزل شمارهٔ 290ای دل، غمین مباش که جانان رسیدنی ست

غزل شمارهٔ 291هر سو که با هزار کرشمه خرام تست

غزل شمارهٔ 292ای غمزه زن که تیر جفا در کمان تست

غزل شمارهٔ 293ای آرزوی دیده، دلم در هوای تست

غزل شمارهٔ 294جانا، کرشمه تو ره عقل و دین زده ست

غزل شمارهٔ 295خونخوار چشم تو که ره مرد و زن زده ست

غزل شمارهٔ 296تا دیده در جمال تو دیدن گرفته است

غزل شمارهٔ 297بنگر که اشک دامن ما چون گرفته است

غزل شمارهٔ 298لشکر کشید عشق و دلم ترک جان گرفت

غزل شمارهٔ 299چشمت به عشوه جان دو صد ناتوان گرفت

غزل شمارهٔ 300زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت

غزل شمارهٔ 301امشب که چشم من به ته پای او بخفت

غزل شمارهٔ 302آب حیات من که نم از من دریغ داشت

غزل شمارهٔ 303زیر کله نمونه روی تو مه نداشت

غزل شمارهٔ 304ای باد، ازان بهار خبر ده که تا کجاست

غزل شمارهٔ 305آن ترک نازنین که جهانی شکار اوست

غزل شمارهٔ 306ماییم کافتاب غلام جمال ماست

غزل شمارهٔ 307ای پیر، خاک پای تو نور سعادت است

غزل شمارهٔ 308از لعل آتشین تو دل کان آتش است

غزل شمارهٔ 309از بند زلف غمزدگان را سبب فرست

غزل شمارهٔ 310باز آن حریف بر سر سودای دیگرست

غزل شمارهٔ 311یارب، که این درخت گل از بوستان کیست

غزل شمارهٔ 312لعل لبت به چاشنی از انگبین به است

غزل شمارهٔ 313گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است

غزل شمارهٔ 314آن خط پر بلا که در آغاز رستن است

غزل شمارهٔ 315از عشق اگر دلت چو کبابی به تابه ایست

غزل شمارهٔ 316من کیستم که این غم تو با چو من کسی ست

غزل شمارهٔ 317ای آفتاب تافته از روی انورت

غزل شمارهٔ 318گیرم که نیست پرسش آزادگان فنت

غزل شمارهٔ 386کسی را به دور حسن تو پروای خواب نیست

غزل شمارهٔ 40دیدم بسی زمانه مردآزمای را

غزل شمارهٔ 41جان بر لب است عاشق بخت آزمای را

غزل شمارهٔ 42هنگام آشتی ست بت خشمناک را

غزل شمارهٔ 43آنکو شناخت گردش خورشید و ماه را

غزل شمارهٔ 44باز آرزوی آن بت چین می‌کند مرا

غزل شمارهٔ 58ای شهسوار، نرم ترک ران سمند را

غزل شمارهٔ 60آورده ام شفیع دل زار خویش را

غزل شمارهٔ 74دیوانه می کنی دل و جانِ خراب را

غزل شمارهٔ 88یا رب، که داد آینه آن بت پرست را

غزل شمارهٔ 90دیوانه کرد زلف تو در یک نظر مرا

غزل شمارهٔ 105بگشاد صبح عید ز رخ چون نقاب را

غزل شمارهٔ 113می‌ریزد از تری ز تو، ای جان فزای، آب

غزل شمارهٔ 283چابک تر از تو در همه عالم سوار نیست

غزل شمارهٔ 284خوش خلعتی ست جسم، ولی استوار نیست

غزل شمارهٔ 285شب نیست کز تو بر سر هر کو نفیر نیست

غزل شمارهٔ 286بیدار شو، دلا، که جهان جای خواب نیست

غزل شمارهٔ 287بیرون میا ز پرده که ما را شکیب نیست

غزل شمارهٔ 288مست ترا به هیچ میی احتیاج نیست

غزل شمارهٔ 289ناوک زنی چو غمزه او در زمانه نیست

غزل شمارهٔ 290ای دل، غمین مباش که جانان رسیدنی ست

غزل شمارهٔ 291هر سو که با هزار کرشمه خرام تست

غزل شمارهٔ 292ای غمزه زن که تیر جفا در کمان تست

غزل شمارهٔ 293ای آرزوی دیده، دلم در هوای تست

غزل شمارهٔ 294جانا، کرشمه تو ره عقل و دین زده ست

غزل شمارهٔ 295خونخوار چشم تو که ره مرد و زن زده ست

غزل شمارهٔ 296تا دیده در جمال تو دیدن گرفته است

غزل شمارهٔ 297بنگر که اشک دامن ما چون گرفته است

غزل شمارهٔ 298لشکر کشید عشق و دلم ترک جان گرفت

غزل شمارهٔ 299چشمت به عشوه جان دو صد ناتوان گرفت

غزل شمارهٔ 300زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت

غزل شمارهٔ 301امشب که چشم من به ته پای او بخفت