وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 877باد صبا ز نافهٔ چینت نمی‌رسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 877

8 اشعار

غزل شمارهٔ 878یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 878

9 اشعار

غزل شمارهٔ 879ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 879

11 اشعار

غزل شمارهٔ 880مشتاق چون نظاره آن سیمبر کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 880

7 اشعار

غزل شمارهٔ 881چشمت که قصد جان من ناتوان کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 881

7 اشعار

غزل شمارهٔ 882شوخی نگر که آن بت عیار می‌کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 882

7 اشعار

غزل شمارهٔ 883تا چین زلف بر رخ دلدار نشکند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 883

9 اشعار

غزل شمارهٔ 884چون طره تو سلسله بر یاسمین نهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 884

8 اشعار

غزل شمارهٔ 885چشم فسونگر تو که داد فسون دهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 885

7 اشعار

غزل شمارهٔ 886هر گاه مرغی از سر شاخی نوا زند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 886

8 اشعار

غزل شمارهٔ 887یک روز یار اگر قدمی سوی من زند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 887

6 اشعار

غزل شمارهٔ 888آن خون که گاه مستی از آن مست ما چکد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 888

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1024آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1024

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1029دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1029

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1031عشاق هر شب از تو به خوناب خفته اند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1031

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1034یاران که بوده اند ندانم کجا شدند؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1034

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1035آن مست ناز جان جهان که می رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1035

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1036ای اهل دل نخست ز جان ترک جان کنید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1036

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1041ترکی که جست و جوی دل من جز او نبود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1041

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1051گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1051

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1067مهری که بود با منت، آن گوییا نبود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1067

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1102ای باد صبحدم، خبر آشنا بیار

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1102

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1103ای دل، ازین خرابه وحشت کرانه گیر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1103

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1104ای شهسوار، دست به سوی عنان مبر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1104

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1105از چشم تو که هست ز تو جان شکارتر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1105

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1106هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1106

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1125تن پیر گشت و آرزوی دل جوان هنوز

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1125

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1126افتادگان راه توییم از سر نیاز

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1126

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1176چندین شبم گذشت به کنج خراب خویش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1176

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1177شبها من و دلی و غمی بهر جان خویش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1177

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1178ابر خوش است و وقت خوش است و هوای خوش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1178

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1179دل برد و زهره نیست که آن باز خواهمش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1179

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1180هر بامداد تا به شبم بر سر رهش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1180

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1203هر کس نشسته شاد به کام و هوای خویش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1203

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1206آمد بهار و شد چمن و لاله زار خوش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1206

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1207چون سبزه بر دمید ز گلزار یار خط

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1207

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1219ترک سفید روی و سیه چشم و لاله رنگ

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1219

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1231ای فرق تا به پای همه آرزوی دل

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1231

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1395رفتیم ما و دل به یکی سو گذاشتیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1395

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1396هر دم گذر به کوی و سرایی که ما کنیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1396

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1397هر شب به کوی وصل تو دزدیده ره کنیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1397

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1398ما عافیت نثار ره درد کرده ایم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1398

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1399رحمی که بر در تو غریب اوفتاده‌ام

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1399

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1400تا دامن از بساط جهان در کشیده ایم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1400

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1401خیز، ای به دل نشسته که بیدل نشسته ایم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1401

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1402بخرام تا به زیر قدم پی سپر شویم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1402

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1403می خواستم که روزه گشایم نماز شام

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1403

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1404از طره تو جز ره سودا نیافتم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1404

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1405عمرم گذشت و روی تو دیدن نیافتم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1405

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1406هرگز ز دور چرخ وفایی نیافتم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1406

6 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 877–باد صبا ز نافهٔ چینت نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 878–یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود

غزل شمارهٔ 879–ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود

غزل شمارهٔ 880–مشتاق چون نظاره آن سیمبر کند

غزل شمارهٔ 881–چشمت که قصد جان من ناتوان کند

غزل شمارهٔ 882–شوخی نگر که آن بت عیار می‌کند

غزل شمارهٔ 883–تا چین زلف بر رخ دلدار نشکند

غزل شمارهٔ 884–چون طره تو سلسله بر یاسمین نهد

غزل شمارهٔ 885–چشم فسونگر تو که داد فسون دهد

غزل شمارهٔ 886–هر گاه مرغی از سر شاخی نوا زند

غزل شمارهٔ 887–یک روز یار اگر قدمی سوی من زند

غزل شمارهٔ 888–آن خون که گاه مستی از آن مست ما چکد

غزل شمارهٔ 1024–آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند

غزل شمارهٔ 1029–دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند

غزل شمارهٔ 1031–عشاق هر شب از تو به خوناب خفته اند

غزل شمارهٔ 1034–یاران که بوده اند ندانم کجا شدند؟

غزل شمارهٔ 1035–آن مست ناز جان جهان که می رود

غزل شمارهٔ 1036–ای اهل دل نخست ز جان ترک جان کنید

غزل شمارهٔ 1041–ترکی که جست و جوی دل من جز او نبود

غزل شمارهٔ 1051–گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 1067–مهری که بود با منت، آن گوییا نبود

غزل شمارهٔ 1102–ای باد صبحدم، خبر آشنا بیار

غزل شمارهٔ 1103–ای دل، ازین خرابه وحشت کرانه گیر

غزل شمارهٔ 1104–ای شهسوار، دست به سوی عنان مبر

غزل شمارهٔ 1105–از چشم تو که هست ز تو جان شکارتر

غزل شمارهٔ 1106–هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر

غزل شمارهٔ 1125–تن پیر گشت و آرزوی دل جوان هنوز

غزل شمارهٔ 1126–افتادگان راه توییم از سر نیاز

غزل شمارهٔ 1176–چندین شبم گذشت به کنج خراب خویش

غزل شمارهٔ 1177–شبها من و دلی و غمی بهر جان خویش

غزل شمارهٔ 1178–ابر خوش است و وقت خوش است و هوای خوش

غزل شمارهٔ 1179–دل برد و زهره نیست که آن باز خواهمش

غزل شمارهٔ 1180–هر بامداد تا به شبم بر سر رهش

غزل شمارهٔ 1203–هر کس نشسته شاد به کام و هوای خویش

غزل شمارهٔ 1206–آمد بهار و شد چمن و لاله زار خوش

غزل شمارهٔ 1207–چون سبزه بر دمید ز گلزار یار خط

غزل شمارهٔ 1219–ترک سفید روی و سیه چشم و لاله رنگ

غزل شمارهٔ 1231–ای فرق تا به پای همه آرزوی دل

غزل شمارهٔ 1395–رفتیم ما و دل به یکی سو گذاشتیم

غزل شمارهٔ 1396–هر دم گذر به کوی و سرایی که ما کنیم

غزل شمارهٔ 1397–هر شب به کوی وصل تو دزدیده ره کنیم

غزل شمارهٔ 1398–ما عافیت نثار ره درد کرده ایم

غزل شمارهٔ 1399–رحمی که بر در تو غریب اوفتاده‌ام

غزل شمارهٔ 1400–تا دامن از بساط جهان در کشیده ایم

غزل شمارهٔ 1401–خیز، ای به دل نشسته که بیدل نشسته ایم

غزل شمارهٔ 1402–بخرام تا به زیر قدم پی سپر شویم

غزل شمارهٔ 1403–می خواستم که روزه گشایم نماز شام

غزل شمارهٔ 1404–از طره تو جز ره سودا نیافتم

غزل شمارهٔ 1405–عمرم گذشت و روی تو دیدن نیافتم

غزل شمارهٔ 1406–هرگز ز دور چرخ وفایی نیافتم

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 877–باد صبا ز نافهٔ چینت نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 878–یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود

غزل شمارهٔ 879–ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود

غزل شمارهٔ 880–مشتاق چون نظاره آن سیمبر کند

غزل شمارهٔ 881–چشمت که قصد جان من ناتوان کند

غزل شمارهٔ 882–شوخی نگر که آن بت عیار می‌کند

غزل شمارهٔ 883–تا چین زلف بر رخ دلدار نشکند

غزل شمارهٔ 884–چون طره تو سلسله بر یاسمین نهد

غزل شمارهٔ 885–چشم فسونگر تو که داد فسون دهد

غزل شمارهٔ 886–هر گاه مرغی از سر شاخی نوا زند

غزل شمارهٔ 887–یک روز یار اگر قدمی سوی من زند

غزل شمارهٔ 888–آن خون که گاه مستی از آن مست ما چکد

غزل شمارهٔ 1024–آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند

غزل شمارهٔ 1029–دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند

غزل شمارهٔ 1031–عشاق هر شب از تو به خوناب خفته اند

غزل شمارهٔ 1034–یاران که بوده اند ندانم کجا شدند؟

غزل شمارهٔ 1035–آن مست ناز جان جهان که می رود

غزل شمارهٔ 1036–ای اهل دل نخست ز جان ترک جان کنید

غزل شمارهٔ 1041–ترکی که جست و جوی دل من جز او نبود

غزل شمارهٔ 1051–گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 1067–مهری که بود با منت، آن گوییا نبود

غزل شمارهٔ 1102–ای باد صبحدم، خبر آشنا بیار

غزل شمارهٔ 1103–ای دل، ازین خرابه وحشت کرانه گیر

غزل شمارهٔ 1104–ای شهسوار، دست به سوی عنان مبر

غزل شمارهٔ 1105–از چشم تو که هست ز تو جان شکارتر

غزل شمارهٔ 1106–هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر

غزل شمارهٔ 877باد صبا ز نافهٔ چینت نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 878یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود

غزل شمارهٔ 879ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود

غزل شمارهٔ 880مشتاق چون نظاره آن سیمبر کند

غزل شمارهٔ 881چشمت که قصد جان من ناتوان کند

غزل شمارهٔ 882شوخی نگر که آن بت عیار می‌کند

غزل شمارهٔ 883تا چین زلف بر رخ دلدار نشکند

غزل شمارهٔ 884چون طره تو سلسله بر یاسمین نهد

غزل شمارهٔ 885چشم فسونگر تو که داد فسون دهد

غزل شمارهٔ 886هر گاه مرغی از سر شاخی نوا زند

غزل شمارهٔ 887یک روز یار اگر قدمی سوی من زند

غزل شمارهٔ 888آن خون که گاه مستی از آن مست ما چکد

غزل شمارهٔ 1024آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند

غزل شمارهٔ 1029دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند

غزل شمارهٔ 1031عشاق هر شب از تو به خوناب خفته اند

غزل شمارهٔ 1034یاران که بوده اند ندانم کجا شدند؟

غزل شمارهٔ 1035آن مست ناز جان جهان که می رود

غزل شمارهٔ 1036ای اهل دل نخست ز جان ترک جان کنید

غزل شمارهٔ 1041ترکی که جست و جوی دل من جز او نبود

غزل شمارهٔ 1051گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 1067مهری که بود با منت، آن گوییا نبود

غزل شمارهٔ 1102ای باد صبحدم، خبر آشنا بیار

غزل شمارهٔ 1103ای دل، ازین خرابه وحشت کرانه گیر

غزل شمارهٔ 1104ای شهسوار، دست به سوی عنان مبر

غزل شمارهٔ 1105از چشم تو که هست ز تو جان شکارتر

غزل شمارهٔ 1106هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر

غزل شمارهٔ 1125تن پیر گشت و آرزوی دل جوان هنوز

غزل شمارهٔ 1126افتادگان راه توییم از سر نیاز

غزل شمارهٔ 1176چندین شبم گذشت به کنج خراب خویش

غزل شمارهٔ 1177شبها من و دلی و غمی بهر جان خویش

غزل شمارهٔ 1178ابر خوش است و وقت خوش است و هوای خوش

غزل شمارهٔ 1179دل برد و زهره نیست که آن باز خواهمش

غزل شمارهٔ 1180هر بامداد تا به شبم بر سر رهش

غزل شمارهٔ 1203هر کس نشسته شاد به کام و هوای خویش

غزل شمارهٔ 1206آمد بهار و شد چمن و لاله زار خوش

غزل شمارهٔ 1207چون سبزه بر دمید ز گلزار یار خط

غزل شمارهٔ 1219ترک سفید روی و سیه چشم و لاله رنگ

غزل شمارهٔ 1231ای فرق تا به پای همه آرزوی دل

غزل شمارهٔ 1395رفتیم ما و دل به یکی سو گذاشتیم

غزل شمارهٔ 1396هر دم گذر به کوی و سرایی که ما کنیم

غزل شمارهٔ 1397هر شب به کوی وصل تو دزدیده ره کنیم

غزل شمارهٔ 1398ما عافیت نثار ره درد کرده ایم

غزل شمارهٔ 1399رحمی که بر در تو غریب اوفتاده‌ام

غزل شمارهٔ 1400تا دامن از بساط جهان در کشیده ایم

غزل شمارهٔ 1401خیز، ای به دل نشسته که بیدل نشسته ایم

غزل شمارهٔ 1402بخرام تا به زیر قدم پی سپر شویم

غزل شمارهٔ 1403می خواستم که روزه گشایم نماز شام

غزل شمارهٔ 1404از طره تو جز ره سودا نیافتم

غزل شمارهٔ 1405عمرم گذشت و روی تو دیدن نیافتم

غزل شمارهٔ 1406هرگز ز دور چرخ وفایی نیافتم

غزل شمارهٔ 877باد صبا ز نافهٔ چینت نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 878یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود

غزل شمارهٔ 879ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود

غزل شمارهٔ 880مشتاق چون نظاره آن سیمبر کند

غزل شمارهٔ 881چشمت که قصد جان من ناتوان کند

غزل شمارهٔ 882شوخی نگر که آن بت عیار می‌کند

غزل شمارهٔ 883تا چین زلف بر رخ دلدار نشکند

غزل شمارهٔ 884چون طره تو سلسله بر یاسمین نهد

غزل شمارهٔ 885چشم فسونگر تو که داد فسون دهد

غزل شمارهٔ 886هر گاه مرغی از سر شاخی نوا زند

غزل شمارهٔ 887یک روز یار اگر قدمی سوی من زند

غزل شمارهٔ 888آن خون که گاه مستی از آن مست ما چکد

غزل شمارهٔ 1024آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند

غزل شمارهٔ 1029دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند

غزل شمارهٔ 1031عشاق هر شب از تو به خوناب خفته اند

غزل شمارهٔ 1034یاران که بوده اند ندانم کجا شدند؟

غزل شمارهٔ 1035آن مست ناز جان جهان که می رود

غزل شمارهٔ 1036ای اهل دل نخست ز جان ترک جان کنید

غزل شمارهٔ 1041ترکی که جست و جوی دل من جز او نبود

غزل شمارهٔ 1051گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 1067مهری که بود با منت، آن گوییا نبود

غزل شمارهٔ 1102ای باد صبحدم، خبر آشنا بیار

غزل شمارهٔ 1103ای دل، ازین خرابه وحشت کرانه گیر

غزل شمارهٔ 1104ای شهسوار، دست به سوی عنان مبر

غزل شمارهٔ 1105از چشم تو که هست ز تو جان شکارتر

غزل شمارهٔ 1106هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر

غزل شمارهٔ 1125تن پیر گشت و آرزوی دل جوان هنوز

غزل شمارهٔ 1126افتادگان راه توییم از سر نیاز

غزل شمارهٔ 1176چندین شبم گذشت به کنج خراب خویش

غزل شمارهٔ 1177شبها من و دلی و غمی بهر جان خویش