وزنِ مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف) میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6گر سیر نشد تو را دل از ما

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 51مفشان سر زلف خویش سرمست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 51

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 55زان پیش که بودها نبودست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 55

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 62مرکب لنگ است و راه دور است

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 62

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 77تا در تو خیال خاص و عام است

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 77

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 81هر شور و شری که در جهان است

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 81

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 83عشق تو قلاوز جهان است

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 83

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 84تا عشق تودر میان جان است

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 84

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 90عشق تو ز اختیار بیرونست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 90

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 101گر جمله تویی همه جهان چیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 101

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 102ای دلشده دلربای من کیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 102

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 103در عشق، قرار بی‌قراری است

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 103

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 112دل خون شد و از توام خبر نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 112

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 121آیینهٔ تو سیاه روی است

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 121

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 123هر دیده که بر تو یک نظر داشت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

آڈیو

20 اشعار

غزل شمارهٔ 126در عشق تو عقل سرنگون گشت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 126

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 130تا دل ز کمال تو نشان یافت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 130

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 135هر دل که ز عشق بی نشان رفت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 135

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 139ای زلف تو دام و دانه خالت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 139

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 143ای مُشکِ ختا ، خطِ سیاهت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 143

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 152چون لعل توام هزار جان داد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 152

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 172بودی که ز خود نبود گردد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 172

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 181دل درد تو یادگار دارد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 181

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 187زین درد کسی خبر ندارد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 192عشق تو به سینه تاختن برد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 192

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 198هر دل که وصال تو طلب کرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 198

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 217دل دست به کافری بر آورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 217

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 223چون پرده ز روی ماه برگیرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 223

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 230گر آه کنم زبان بسوزد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 249در راه تو هر که راهبر شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 254چون عشق تو داعی عدم شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 254

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 273در عشق به سر نخواهم آمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 273

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 276لعل تو به جان فزایی آمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 276

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 280سرمست به بوستان برآمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 280

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 297آن را که غمت به خویش خواند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 297

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 321آن را که ز وصل او خبر بود

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 321

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 325آنرا که ز وصل او نشان بود

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 325

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 328زلف تو که فتنهٔ جهان بود

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 328

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 351یا دست به زیر سنگم آید

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 351

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 352عشق تو به جان دریغم آید

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 352

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 389بردار صراحیی ز خمار

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 389

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 390ای عشق تو کیمیای اسرار

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 390

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 391در عشق تو گم شدم به یکبار

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 391

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 405عشق تو مرا ستد ز من باز

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 405

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 409ای روی تو شمع پردهٔ راز

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 409

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 410ای شیوهٔ تو کرشمه و ناز

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 410

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 417دوش آمد و گفت از آن ما باش

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 417

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 420گر مرد رهی ز رهروان باش

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 420

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 421در عشق تو من توام تو من باش

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 421

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 432درکش سر زلف دلستانش

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 432

آڈیو

11 اشعار

وزنِ مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف) میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6–گر سیر نشد تو را دل از ما

غزل شمارهٔ 51–مفشان سر زلف خویش سرمست

غزل شمارهٔ 55–زان پیش که بودها نبودست

غزل شمارهٔ 62–مرکب لنگ است و راه دور است

غزل شمارهٔ 77–تا در تو خیال خاص و عام است

غزل شمارهٔ 81–هر شور و شری که در جهان است

غزل شمارهٔ 83–عشق تو قلاوز جهان است

غزل شمارهٔ 84–تا عشق تودر میان جان است

غزل شمارهٔ 90–عشق تو ز اختیار بیرونست

غزل شمارهٔ 101–گر جمله تویی همه جهان چیست

غزل شمارهٔ 102–ای دلشده دلربای من کیست

غزل شمارهٔ 103–در عشق، قرار بی‌قراری است

غزل شمارهٔ 112–دل خون شد و از توام خبر نیست

غزل شمارهٔ 121–آیینهٔ تو سیاه روی است

غزل شمارهٔ 123–هر دیده که بر تو یک نظر داشت

غزل شمارهٔ 126–در عشق تو عقل سرنگون گشت

غزل شمارهٔ 130–تا دل ز کمال تو نشان یافت

غزل شمارهٔ 135–هر دل که ز عشق بی نشان رفت

غزل شمارهٔ 139–ای زلف تو دام و دانه خالت

غزل شمارهٔ 143–ای مُشکِ ختا ، خطِ سیاهت

غزل شمارهٔ 152–چون لعل توام هزار جان داد

غزل شمارهٔ 172–بودی که ز خود نبود گردد

غزل شمارهٔ 181–دل درد تو یادگار دارد

غزل شمارهٔ 187–زین درد کسی خبر ندارد

غزل شمارهٔ 192–عشق تو به سینه تاختن برد

غزل شمارهٔ 198–هر دل که وصال تو طلب کرد

غزل شمارهٔ 217–دل دست به کافری بر آورد

غزل شمارهٔ 223–چون پرده ز روی ماه برگیرد

غزل شمارهٔ 230–گر آه کنم زبان بسوزد

غزل شمارهٔ 249–در راه تو هر که راهبر شد

غزل شمارهٔ 254–چون عشق تو داعی عدم شد

غزل شمارهٔ 273–در عشق به سر نخواهم آمد

غزل شمارهٔ 276–لعل تو به جان فزایی آمد

غزل شمارهٔ 280–سرمست به بوستان برآمد

غزل شمارهٔ 297–آن را که غمت به خویش خواند

غزل شمارهٔ 321–آن را که ز وصل او خبر بود

غزل شمارهٔ 325–آنرا که ز وصل او نشان بود

غزل شمارهٔ 328–زلف تو که فتنهٔ جهان بود

غزل شمارهٔ 351–یا دست به زیر سنگم آید

غزل شمارهٔ 352–عشق تو به جان دریغم آید

غزل شمارهٔ 389–بردار صراحیی ز خمار

غزل شمارهٔ 390–ای عشق تو کیمیای اسرار

غزل شمارهٔ 391–در عشق تو گم شدم به یکبار

غزل شمارهٔ 405–عشق تو مرا ستد ز من باز

غزل شمارهٔ 409–ای روی تو شمع پردهٔ راز

غزل شمارهٔ 410–ای شیوهٔ تو کرشمه و ناز

غزل شمارهٔ 417–دوش آمد و گفت از آن ما باش

غزل شمارهٔ 420–گر مرد رهی ز رهروان باش

غزل شمارهٔ 421–در عشق تو من توام تو من باش

غزل شمارهٔ 432–درکش سر زلف دلستانش

وزنِ مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف) میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6–گر سیر نشد تو را دل از ما

غزل شمارهٔ 51–مفشان سر زلف خویش سرمست

غزل شمارهٔ 55–زان پیش که بودها نبودست

غزل شمارهٔ 62–مرکب لنگ است و راه دور است

غزل شمارهٔ 77–تا در تو خیال خاص و عام است

غزل شمارهٔ 81–هر شور و شری که در جهان است

غزل شمارهٔ 83–عشق تو قلاوز جهان است

غزل شمارهٔ 84–تا عشق تودر میان جان است

غزل شمارهٔ 90–عشق تو ز اختیار بیرونست

غزل شمارهٔ 101–گر جمله تویی همه جهان چیست

غزل شمارهٔ 102–ای دلشده دلربای من کیست

غزل شمارهٔ 103–در عشق، قرار بی‌قراری است

غزل شمارهٔ 112–دل خون شد و از توام خبر نیست

غزل شمارهٔ 121–آیینهٔ تو سیاه روی است

غزل شمارهٔ 123–هر دیده که بر تو یک نظر داشت

غزل شمارهٔ 126–در عشق تو عقل سرنگون گشت

غزل شمارهٔ 130–تا دل ز کمال تو نشان یافت

غزل شمارهٔ 135–هر دل که ز عشق بی نشان رفت

غزل شمارهٔ 139–ای زلف تو دام و دانه خالت

غزل شمارهٔ 143–ای مُشکِ ختا ، خطِ سیاهت

غزل شمارهٔ 152–چون لعل توام هزار جان داد

غزل شمارهٔ 172–بودی که ز خود نبود گردد

غزل شمارهٔ 181–دل درد تو یادگار دارد

غزل شمارهٔ 187–زین درد کسی خبر ندارد

غزل شمارهٔ 192–عشق تو به سینه تاختن برد

غزل شمارهٔ 198–هر دل که وصال تو طلب کرد

غزل شمارهٔ 6گر سیر نشد تو را دل از ما

غزل شمارهٔ 51مفشان سر زلف خویش سرمست

غزل شمارهٔ 55زان پیش که بودها نبودست

غزل شمارهٔ 62مرکب لنگ است و راه دور است

غزل شمارهٔ 77تا در تو خیال خاص و عام است

غزل شمارهٔ 81هر شور و شری که در جهان است

غزل شمارهٔ 83عشق تو قلاوز جهان است

غزل شمارهٔ 84تا عشق تودر میان جان است

غزل شمارهٔ 90عشق تو ز اختیار بیرونست

غزل شمارهٔ 101گر جمله تویی همه جهان چیست

غزل شمارهٔ 102ای دلشده دلربای من کیست

غزل شمارهٔ 103در عشق، قرار بی‌قراری است

غزل شمارهٔ 112دل خون شد و از توام خبر نیست

غزل شمارهٔ 121آیینهٔ تو سیاه روی است

غزل شمارهٔ 123هر دیده که بر تو یک نظر داشت

غزل شمارهٔ 126در عشق تو عقل سرنگون گشت

غزل شمارهٔ 130تا دل ز کمال تو نشان یافت

غزل شمارهٔ 135هر دل که ز عشق بی نشان رفت

غزل شمارهٔ 139ای زلف تو دام و دانه خالت

غزل شمارهٔ 143ای مُشکِ ختا ، خطِ سیاهت

غزل شمارهٔ 152چون لعل توام هزار جان داد

غزل شمارهٔ 172بودی که ز خود نبود گردد

غزل شمارهٔ 181دل درد تو یادگار دارد

غزل شمارهٔ 187زین درد کسی خبر ندارد

غزل شمارهٔ 192عشق تو به سینه تاختن برد

غزل شمارهٔ 198هر دل که وصال تو طلب کرد

غزل شمارهٔ 217دل دست به کافری بر آورد

غزل شمارهٔ 223چون پرده ز روی ماه برگیرد

غزل شمارهٔ 230گر آه کنم زبان بسوزد

غزل شمارهٔ 249در راه تو هر که راهبر شد

غزل شمارهٔ 254چون عشق تو داعی عدم شد

غزل شمارهٔ 273در عشق به سر نخواهم آمد

غزل شمارهٔ 276لعل تو به جان فزایی آمد

غزل شمارهٔ 280سرمست به بوستان برآمد

غزل شمارهٔ 297آن را که غمت به خویش خواند

غزل شمارهٔ 321آن را که ز وصل او خبر بود

غزل شمارهٔ 325آنرا که ز وصل او نشان بود

غزل شمارهٔ 328زلف تو که فتنهٔ جهان بود

غزل شمارهٔ 351یا دست به زیر سنگم آید

غزل شمارهٔ 352عشق تو به جان دریغم آید

غزل شمارهٔ 389بردار صراحیی ز خمار

غزل شمارهٔ 390ای عشق تو کیمیای اسرار

غزل شمارهٔ 391در عشق تو گم شدم به یکبار

غزل شمارهٔ 405عشق تو مرا ستد ز من باز

غزل شمارهٔ 409ای روی تو شمع پردهٔ راز

غزل شمارهٔ 410ای شیوهٔ تو کرشمه و ناز

غزل شمارهٔ 417دوش آمد و گفت از آن ما باش

غزل شمارهٔ 420گر مرد رهی ز رهروان باش

غزل شمارهٔ 421در عشق تو من توام تو من باش

غزل شمارهٔ 432درکش سر زلف دلستانش

غزل شمارهٔ 6گر سیر نشد تو را دل از ما

غزل شمارهٔ 51مفشان سر زلف خویش سرمست

غزل شمارهٔ 55زان پیش که بودها نبودست

غزل شمارهٔ 62مرکب لنگ است و راه دور است

غزل شمارهٔ 77تا در تو خیال خاص و عام است

غزل شمارهٔ 81هر شور و شری که در جهان است

غزل شمارهٔ 83عشق تو قلاوز جهان است

غزل شمارهٔ 84تا عشق تودر میان جان است

غزل شمارهٔ 90عشق تو ز اختیار بیرونست

غزل شمارهٔ 101گر جمله تویی همه جهان چیست

غزل شمارهٔ 102ای دلشده دلربای من کیست

غزل شمارهٔ 103در عشق، قرار بی‌قراری است

غزل شمارهٔ 112دل خون شد و از توام خبر نیست

غزل شمارهٔ 121آیینهٔ تو سیاه روی است

غزل شمارهٔ 123هر دیده که بر تو یک نظر داشت

غزل شمارهٔ 126در عشق تو عقل سرنگون گشت

غزل شمارهٔ 130تا دل ز کمال تو نشان یافت

غزل شمارهٔ 135هر دل که ز عشق بی نشان رفت

غزل شمارهٔ 139ای زلف تو دام و دانه خالت

غزل شمارهٔ 143ای مُشکِ ختا ، خطِ سیاهت

غزل شمارهٔ 152چون لعل توام هزار جان داد

غزل شمارهٔ 172بودی که ز خود نبود گردد

غزل شمارهٔ 181دل درد تو یادگار دارد

غزل شمارهٔ 187زین درد کسی خبر ندارد

غزل شمارهٔ 192عشق تو به سینه تاختن برد

غزل شمارهٔ 198هر دل که وصال تو طلب کرد

غزل شمارهٔ 217دل دست به کافری بر آورد

غزل شمارهٔ 223چون پرده ز روی ماه برگیرد

غزل شمارهٔ 230گر آه کنم زبان بسوزد

غزل شمارهٔ 249در راه تو هر که راهبر شد