غزل شمارهٔ 409

بر جان من شکسته دل باز

کردی تو شراب خوردن آغاز

ماییم فداییان جانباز

گستاخ و دلیر و جسم پرداز

ای چشم تو پرده دار اعجاز

مژگان تو سایه پرور ناز

ای مطرب درد، پرده بنواز

هان! از سر درد در ده آواز

آن را که برد به مسند راز

اول در زاریش کند باز

ای شیوهٔ تو کرشمه و ناز

تا چند کنی کرشمه آغاز