غزل شمارهٔ 83

شاعر: عطار

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: اناست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 5

صنف: غزل

صداکاران: عندلیب، فرید حامد

عشق تو قلاوز جهان است

سودای تو رهنمای جان است

وصل تو خلاصهٔ وجود است

درد تو دریچهٔ عیان است

هاروت تو چاره ساز سحر است

یاقوت تو مایه‌بخش جان است

کس را ز دهان تو سخن نیست

زان روی که نقطه گمان است

تا بر دهنت نهاده‌ام دل

این تنگ‌دلی من از آن است

لعلت شکری است تنگ بر تنگ

یعنی دل من بر آن دهان است

کس بر کمرت میان ندیدست

گرچه کمر تو را میان است

تا ابروی چون کمانت دیدم

صد گونه زِهَم ، از آن کمان است

چون ابروی توست چون کمانی

چندین زِهَم ، از چه در زبان است

1010

دندان تو مغز پستهٔ توست

مغزی دیدی که استخوان است

1111

گفتی که دلت بسوز در عشق

یعنی که سپند عاشقان است

1212

از دست تو دل چگونه سوزم

چون پای غم تو در میان است

1313

یک ذره غم تو خوشتر آید

از هر شادی که در جهان است

1414

آن درد که در دل من از توست

هر وصف که گویمش نه آن است

1515

در روی من شکسته دل خند

گر موجب خنده زعفران است

1616

در کار عقوبت تو عطار

چون ممتحنی در امتحان است

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

یاقوت لب تو قوت جان است

وصل تو حیات جاودان است

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 144

این باد بهار بوستان است؟

یا بوی وصالِ دوستان است؟

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 79

این خط شریف از آن بنان است

وین نقل حدیث از آن دهان است

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 80

هر شور و شری که در جهان است

زان غمزهٔ مست دلستان است

عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 81

تا عشق تودر میان جان است

جان بر همه چیز کامران است

عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 84

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور